Στη φωτογραφία το 2/θ Δ.Σ Ανάβρας
Ι. Το πρόβλημα
Στα ολιγοθέσια λειτουργούν όλες οι τάξεις του δημοτικού σχολείου αλλά δεν υπάρχουν αντίστοιχοι για κάθε τάξη δάσκαλοι, γιατί δεν συμπληρώνεται ο απαραίτητος αριθμός μαθητών συνολικά κατά τάξη. Με βάση τον αριθμό των φοιτώντων μαθητών, ορίζεται και ο αντίστοιχος αριθμός δασκάλων. Οι τάξεις συνενώνονται σύμφωνα με την πνευματική συγγένεια των μαθητών αποτελούν ομάδες τάξεων, διδάσκει ένας δάσκαλος και το σχολείο λαμβάνει την ονομασία του (πενταθέσιο, τετραθέσιο, τριθέσιο, διθέσιο, μονοθέσιο) από τον αριθμό των δασκάλων του.
Με την παραπάνω κατάσταση γεννάται ένα σοβαρό πρόβλημα για τον δάσκαλο που έχει στην αίθουσα δύο ή παραπάνω τάξεις και ένα ή περισσότερα συνδιδασκόμενα τμήματα και οφείλει να διδάσκει όλα τα μαθήματα του προγράμματος σε χρόνο ίσο με τον διαθέσιμο στα πλήρη σχολεία. Ιδιαίτερα, για τον δάσκαλο του μονοθέσιου σχολείου, το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό, γιατί, έχοντας στην αίθουσα μαθητές όλων των τάξεων, οφείλει να διδάσκει ολόκληρη την ύλη σε όλες τις τάξεις μόνος του και στον συνηθισμένο για όλα τα σχολεία χρόνο ημερήσιας εργασίας και να εξασφαλίζει γόνιμη απασχόληση, όλη τη μέρα σε όλους τους μαθητές.
Το πρόβλημα, λοιπόν, στα ολιγοθέσια σχολεία είναι η έλλειψη αρκετού χρόνου για τη διδασκαλία των μαθημάτων. Για τη λύση του προβλήματος αυτού, εφαρμόζονται τέσσερις μεθοδικές ενέργειες
II. ΜΕΘΟΔΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Οι μεθοδικές ενέργειες για να λυθεί το πρόβλημα της ελλείψεως του χρόνου για τη κανονική διδασκαλία στα ολιγοθέσια σχολεία, είναι οι εξής:
1. η συνδιδασκαλία των τάξεων
2. τα ημίωρα εργασίας
3. η ελάφρυνση του προγράμματος της διδακτέας ύλης
4. οι σιωπηρές εργασίες των μαθητών
1. Η συνδιδασκαλία των τάξεων
