31 Δεκεμβρίου 2011
28 Δεκεμβρίου 2011
Ο "ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ" ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ Ο"ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
Ένα άρθρο του Θ.Νημά που δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο και στο διαδίκτυο
Με σχόλιό μας που δημοσιεύθηκε στον 26ο (2006) τόμο των «Τρικαλινών», σσ. 642-643, με τίτλο
«Η δεύτερη και διαρκής δολοφονία του Ι. Καποδίστρια που ανατρέπει τον Θουκυδίδη», δηλαδή οκτώ χρόνια μετά την εφαρμογή του και πέντε πριν από σήμερα, επισημαίναμε τις αδυναμίες του Ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 244, τ. Α΄/1997) «Συγκρότηση της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης», γνωστού ως Σχέδιο «Καποδίστριας». Γράφαμε τότε, μεταξύ άλλων, 1) ότι τα κριτήρια για τη διαίρεση στους «Καποδιστριακούς» δήμους δεν ήταν πάντα διοικητικά και λειτουργικά, αλλά «πολιτικές σκοπιμότητες και προσωπικές φιλοδοξίες οδήγησαν στη δημιουργία δήμων με αναγκαστική συνένωση κοινοτήτων, παρά τη σφοδρή αντίθεση των κατοίκων τους», 2) «Ο Ελληνισμός που διατηρήθηκε και μεγαλούργησε στα δίσεκτα χρόνια της Τουρκοκρατίας χάρη στον επιτυχημένο θεσμό των κοινοτήτων, δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Οι κάτοικοι της κοινότητας γνωρίζονται μεταξύ τους, έχουν κοινά ενδιαφέροντα και συμφέροντα, τους απασχολούν τα ίδια προβλήματα (διάθεση παραγωγής τους, ύδρευση, αποχέτευση, οδικό δίκτυο κτλ.). Με τη συνένωσή τους σε δήμους η επίλυση των προβλημάτων τους μεταφέρεται αλλού, στο δημοτικό συμβούλιο, όπου η συμμετοχή εκπροσώπων τους μπορεί να είναι ανίσχυρη έως ανύπαρκτη. Η δημοτική αρχή δεν γνωρίζει ούτε μπορεί να ασχολείται με όλα τα τοπικά διαμερίσματα στον ίδιο βαθμό. Αυτό εκλαμβάνεται ως αδιαφορία της. 3) Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι ο νέος θεσμός ευνοεί πάρα πολύ τη διαπλοκή και τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, ιδίως αυτού που προέρχεται από τα λεγόμενα “κοινοτικά πακέτα”. Δηλαδή: α. Δήμαρχος δεν εκλέγεται πάντα ο ικανότερος και δικαιότερος, αλλά συνήθως ο διαπλεκόμενος και διαθέτων άφθονο χρήμα. Τα ποσά που ξοδεύονται για την εξαγορά ψήφων και συνειδήσεων είναι εξωφρενικά. […] Και όσοι δεν έχουν <χρήματα>, παρά τα τυχόν προσόντα τους (ευσυνειδησία, διοικητικές ικανότητες, αγάπη για τον τόπο τους και τους συνδημότες) είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Οι διαπλεκόμενοι συνεργάζονται αγαστά με υποψηφίους νομαρχιακούς συμβούλους και οικονομικούς παράγοντες του τόπου (δώσε χρήμα και ψήφους για να πάρεις μετά ό,τι ζητήσεις). “Σε στηρίζω στη Νομαρχία, με στηρίζεις στον Δήμο” κ.ά. είναι συνήθεις “τράμπες” και όχι οι μόνες. β. Όλοι γνωρίζουμε, το φροντίζουν αυτό ο εκάστοτε πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, ότι η Οικονομία μας δεν πάει καλά. Πώς εξηγείται επομένως η θέσπιση πληθώρας θέσεων αντινομαρχών και αντιδημάρχων, όλων εμμίσθων; Όταν οι νομαρχίες είχαν πολλές αρμοδιότητες, υπήρχε μόνον ΕΝΑΣ νομάρχης και τα έβγαζε πέρα μια χαρά, τώρα που οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις έχουν αποψιλωθεί εντελώς, τι χρειάζονται σʼ έναν νομό ΤΕΣΣΕΡΙΣ ή και περισσότεροι αντινομάρχες και επί πλέον γενικός γραμματέας και διευθυντής; Ακόμα και σε καταχρεωμένους δήμους τι χρειάζονται ΠΕΝΤΕ αντιδήμαρχοι; γ. Με τον σχετικό νόμο επιτρέπεται να είναι υποψήφιοι νομαρχιακοί σύμβουλοι (και αυτοί βεβαίως εκλέγονται) υπάλληλοι της Νομαρχίας (από προϊστάμενοι υπηρεσιών έως κλητήρες). Οι προϊστάμενοι με την εξουσία που διαθέτουν επηρεάζουν τους πολίτες και μετατρέπουν τα υπηρεσιακά τους γραφεία σε πολιτικά γραφεία, παραμελώντας την άσκηση των καθηκόντων τους. Και πώς αυτοί εφαρμόζουν τους νόμους ισότιμα απέναντι στους ψηφοφόρους τους και τους άλλους πολίτες; Ακόμα πώς δικαιολογείται το γεγονός, κλητήρες της Νομαρχίας να εκλέγονται νομαρχιακοί σύμβουλοι, να χρίζονται αντινομάρχες και να είναι “προϊστάμενοι” (έστω και για ένα δυο χρόνια) των φυσικών προϊσταμένων τους; Η παράλυση των υπηρεσιών των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, ιδίως κατά τις προεκλογικές περιόδους, είναι πλέον ολοφάνερη. […]
«Η δεύτερη και διαρκής δολοφονία του Ι. Καποδίστρια που ανατρέπει τον Θουκυδίδη», δηλαδή οκτώ χρόνια μετά την εφαρμογή του και πέντε πριν από σήμερα, επισημαίναμε τις αδυναμίες του Ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 244, τ. Α΄/1997) «Συγκρότηση της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης», γνωστού ως Σχέδιο «Καποδίστριας». Γράφαμε τότε, μεταξύ άλλων, 1) ότι τα κριτήρια για τη διαίρεση στους «Καποδιστριακούς» δήμους δεν ήταν πάντα διοικητικά και λειτουργικά, αλλά «πολιτικές σκοπιμότητες και προσωπικές φιλοδοξίες οδήγησαν στη δημιουργία δήμων με αναγκαστική συνένωση κοινοτήτων, παρά τη σφοδρή αντίθεση των κατοίκων τους», 2) «Ο Ελληνισμός που διατηρήθηκε και μεγαλούργησε στα δίσεκτα χρόνια της Τουρκοκρατίας χάρη στον επιτυχημένο θεσμό των κοινοτήτων, δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Οι κάτοικοι της κοινότητας γνωρίζονται μεταξύ τους, έχουν κοινά ενδιαφέροντα και συμφέροντα, τους απασχολούν τα ίδια προβλήματα (διάθεση παραγωγής τους, ύδρευση, αποχέτευση, οδικό δίκτυο κτλ.). Με τη συνένωσή τους σε δήμους η επίλυση των προβλημάτων τους μεταφέρεται αλλού, στο δημοτικό συμβούλιο, όπου η συμμετοχή εκπροσώπων τους μπορεί να είναι ανίσχυρη έως ανύπαρκτη. Η δημοτική αρχή δεν γνωρίζει ούτε μπορεί να ασχολείται με όλα τα τοπικά διαμερίσματα στον ίδιο βαθμό. Αυτό εκλαμβάνεται ως αδιαφορία της. 3) Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι ο νέος θεσμός ευνοεί πάρα πολύ τη διαπλοκή και τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, ιδίως αυτού που προέρχεται από τα λεγόμενα “κοινοτικά πακέτα”. Δηλαδή: α. Δήμαρχος δεν εκλέγεται πάντα ο ικανότερος και δικαιότερος, αλλά συνήθως ο διαπλεκόμενος και διαθέτων άφθονο χρήμα. Τα ποσά που ξοδεύονται για την εξαγορά ψήφων και συνειδήσεων είναι εξωφρενικά. […] Και όσοι δεν έχουν <χρήματα>, παρά τα τυχόν προσόντα τους (ευσυνειδησία, διοικητικές ικανότητες, αγάπη για τον τόπο τους και τους συνδημότες) είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία. Οι διαπλεκόμενοι συνεργάζονται αγαστά με υποψηφίους νομαρχιακούς συμβούλους και οικονομικούς παράγοντες του τόπου (δώσε χρήμα και ψήφους για να πάρεις μετά ό,τι ζητήσεις). “Σε στηρίζω στη Νομαρχία, με στηρίζεις στον Δήμο” κ.ά. είναι συνήθεις “τράμπες” και όχι οι μόνες. β. Όλοι γνωρίζουμε, το φροντίζουν αυτό ο εκάστοτε πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, ότι η Οικονομία μας δεν πάει καλά. Πώς εξηγείται επομένως η θέσπιση πληθώρας θέσεων αντινομαρχών και αντιδημάρχων, όλων εμμίσθων; Όταν οι νομαρχίες είχαν πολλές αρμοδιότητες, υπήρχε μόνον ΕΝΑΣ νομάρχης και τα έβγαζε πέρα μια χαρά, τώρα που οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις έχουν αποψιλωθεί εντελώς, τι χρειάζονται σʼ έναν νομό ΤΕΣΣΕΡΙΣ ή και περισσότεροι αντινομάρχες και επί πλέον γενικός γραμματέας και διευθυντής; Ακόμα και σε καταχρεωμένους δήμους τι χρειάζονται ΠΕΝΤΕ αντιδήμαρχοι; γ. Με τον σχετικό νόμο επιτρέπεται να είναι υποψήφιοι νομαρχιακοί σύμβουλοι (και αυτοί βεβαίως εκλέγονται) υπάλληλοι της Νομαρχίας (από προϊστάμενοι υπηρεσιών έως κλητήρες). Οι προϊστάμενοι με την εξουσία που διαθέτουν επηρεάζουν τους πολίτες και μετατρέπουν τα υπηρεσιακά τους γραφεία σε πολιτικά γραφεία, παραμελώντας την άσκηση των καθηκόντων τους. Και πώς αυτοί εφαρμόζουν τους νόμους ισότιμα απέναντι στους ψηφοφόρους τους και τους άλλους πολίτες; Ακόμα πώς δικαιολογείται το γεγονός, κλητήρες της Νομαρχίας να εκλέγονται νομαρχιακοί σύμβουλοι, να χρίζονται αντινομάρχες και να είναι “προϊστάμενοι” (έστω και για ένα δυο χρόνια) των φυσικών προϊσταμένων τους; Η παράλυση των υπηρεσιών των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, ιδίως κατά τις προεκλογικές περιόδους, είναι πλέον ολοφάνερη. […]
27 Δεκεμβρίου 2011
Η ΓΟΥΡΟΥΝΟΧΑΡΑ
Ένα από τα σημαντικότερα χριστουγεννιάτικα έθιμα της Θεσσαλίας είναι το σφάξιμο του γουρουνιού. Η προετοιμασία για το σφάξιμο του γουρουνιού γινόταν με εξαιρετική φροντίδα, ενώ επακολουθούσε γλέντι μέχρι τα ξημερώματα, για να επαναληφθεί η ίδια διαδικασία την επόμενη και τη μεθεπόμενη μέρα. Τρεις-τέσσερις συγγενικές οικογένειες καθόριζαν με τη σειρά ποια ημέρα θα έσφαζε το γουρούνι της.
Για κάθε σφαγή μεγάλου γουρουνιού απαιτούνταν 5-6 άνδρες, εκτός των παιδιών, που είχαν ηλικία πολλές φορές 20-25 ετών. Επειδή όμως η όλη εργασία είχε ως επακόλουθο το γλέντι και τη χαρά, γι’ αυτό και η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ως "γουρουνοχαρά ή γρουνουχαρά". Όταν μάλιστα προσκαλούσαν κάποιον την ημέρα αυτή, δεν έλεγαν "έλα να σφάξουμε το γουρούνι", αλλά "έλα, έχουμε γουρουνοχαρά". Το σφάξιμο των γουρουνιών δεν συνέπιπτε τις ίδιες ημερομηνίες κατά περιφέρειες. Σε άλλες περιοχές τα έσφαζαν 5-6 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα και σε άλλες άρχιζαν από την ημέρα των Χριστουγέννων και μετά, ανάλογα με την παρέα. Τα περισσότερα γουρούνια σφάζονταν στις 27 Δεκεμβρίου, ημέρα του Αγίου Στεφάνου. Γι’ αυτό και η γιορτή αυτή ονομαζόταν "γρουνοστέφανος ή γουρουνοστέφανος". Υπάρχουν όμως και μικρές περιοχές που τα έσφαζαν ένα μήνα ή και περισσότερο, μετά τα Χριστούγεννα.
Μετά το γδάρσιμο, άρχιζε το κόψιμο του λίπους (παστού), για να γίνει έπειτα το κόψιμο του κρέατος σε μικρά τεμάχια. Το λίπος αυτό, αφού το έλιωναν πρώτα, το έβαζαν σε δοχεία λαδιού ή πετρελαίου και αφού πάγωνε, διατηρούνταν σχεδόν όλο το χρόνο. Οι κάτοικοι της Θεσσαλίας το χρησιμοποιούσαν όλο το χρόνο και σε όλα σχεδόν τα φαγητά. Υπήρχαν μάλιστα περιπτώσεις που πολλοί δεν το αντικαθιστούσαν με τίποτα. Ακόμα και το καλοκαίρι στα φαγητά τους χρησιμοποιούσαν λίπος, γιατί το θεωρούσαν δική τους παραγωγή και επομένως φθηνό, σε αντίθεση με το λάδι που το αγόραζαν μισή ή μια οκά για να περάσουν ένα και δυο μήνες. Επίσης, πολλές φτωχές οικογένειες δεν αγόραζαν καθόλου λάδι και δεν ήξεραν ούτε ποιο είναι το χρώμα του.
26 Δεκεμβρίου 2011
ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ
Οι καλικάντζαροι είναι ελληνική δοξασία (αρχαίας καταγωγής) «δαιμόνιων» που σύμφωνα με σύγχρονη δοξασία εμφανίζονται κατά το Δωδεκαήμερο (25 Δεκεμβρίου - 6 Ιανουαρίου). Σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία τις μέρες αυτές τα «νερά είναι αβάφτιστα» και οι καλικάντζαροι βγαίνουν από τη γη για να πειράξουν τους ανθρώπους τώρα που ο Χριστός είναι και εκείνος αβάφτιστος.
Άλλες ονομασίες
«Καλικάντζαροι» (Πανελλαδική κοινή ονομασία), «Καλκατζόνια», «Καλκάνια», «Καλιτσάντεροι», «Καρκάντζαροι», «Σκαλικαντζέρια», «Σκαντζάρια», «Σκαλαπούνταροι», «Τζόγιες», «Λυκοκάντζαροι», «Καλικαντζαρού», «Καλικαντζαρίνες», «Καλοκυράδες», «Βερβελούδες», «Κωλοβελόνηδες» κ.ά.
Όλοι οι παραπάνω δεν θα πρέπει να συγχέονται με άλλα «δαιμόνια» της Ελληνικής υπαίθρου, που έχουν μεν τα ίδια χαρακτηριστικά αλλά που εμφανίζονται μέσα σ΄ όλο το χρόνο όπως οι «Βουρκόλακες» (=Βρυκόλακες), «Βουρβούλακες», «Παγανοί», «Αερικά», «Ξωτικά», «Παρωρίτες» σε αντίθεση με τους «Τσιλικρωτά» (Καρδαμύλη Μάνης), «Καλιοντζήδες» (Ήπειρος), «Πλανήταροι» και «Πλανηταρούδια» (Κύπρος), «Κατσι-άδες» (Χίος), «Κάηδες» και «Καλισπούδηδες» (Σάμος), «Κάηδες» αλλά και «Καημπίλιδες» (Κάρπαθος), «Σιβότες» και «Σιφώτες» (Καππαδοκία), και ακόμη «Χρυσαφεντάδες» [Χρυσαφεντάδες Ας εμάς καλοί] (Οινόη-Πόντος) που γενικά αυτοί εμφανίζονται και συμπεριφέρονται και ως καλικάντζαροι.
23 Δεκεμβρίου 2011
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΛΥΚΟΜΗΛΙΑΣ
Κάτω από εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες, πραγματοποιήσαμε σήμερα τη σχολική μας γιορτή για τα Χριστούγεννα.Ο χιονιάς έκανε τη χάρη να απλώσει το λευκό πέπλο του στη φύση και να έχουμε έτσι τα καλύτερα Χριστούγεννα των τελευταίων χρόνων.Αυτό όμως προκάλεσε και αρκετά προβλήματα στην κυκλοφορία και στις μετακινήσεις στην περιοχή μας.Το χιόνι σκέπασε τα πάντα και το ύψος έφτασε μέχρι και τα ογδόντα εκατοστά.
Όπως ήταν φυσικό το σχολείο μας παρέμεινε κλειστό εχθές, όπως όλα στη γύρω περιοχή και με τη βοήθεια των εκχιονιστικών μηχανημάτων κατάφερα να φτάσω στο χωριό σήμερα περίπου στις 10 π.μ.Αμέσως μαζευτήκαμε στην αίθουσα και αρχίσαμε την εκδήλωση, που με τόσο κόπο είχαμε προετοιμάσει.
Σταθήκαμε τυχεροί, γιατί το ρεύμα που είχε διακοπεί από την προηγούμενη, τότε επανήλθε και έτσι όλα κύλησαν όπως τα είχαμε σχεδιάσει.Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και απέδωσαν τους ρόλους με μεγάλη επιτυχία.Οι χριστουγεννιάτικες μελωδίες σκορπίζονταν παντού και έτσι μέσα στη βαρυχειμωνιά κάναμε μια αξέχαστη για όλους μας γιορτή.
Όπως είναι φυσικό μετά τη λήξη και την ανταλλαγή δώρων και ευχών, βγήκαμε όλοι στο προαύλιο και επιδοθήκαμε σε χιονοπόλεμο μικροί και μεγάλοι.Οι φωνές, οι χιονόμπαλες και το στήσιμο του χιονάνθρωπου, έδωσαν στη γιορτινή ατμόσφαιρα μια άλλη νότα χαράς.Αποχωρήσαμε ευχαριστημένοι και ευχηθήκαμε να μας βρει ο νέος χρόνος γεμάτους υγεία κι ευτυχία.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ-ΕΙΡΗΝΗ-ΥΓΕΙΑ-ΕΥΤΥΧΙΑ!
20 Δεκεμβρίου 2011
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΛΥΚΟΜΗΛΙΑΣ
ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
ΣΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ
Μια πολύ ευχάριστη, αλλά συνάμα διδακτική επίσκεψη πραγματοποιήσαμε σήμερα με τους μαθητές του Δ.Σ. Γλυκομηλιάς στα Μετέωρα και συγκεκριμένα στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου, ενόψει Χριστουγέννων.Δε θα μπορούσε να συνδυαστεί με τίποτε καλύτερο αυτή η επίσκεψη, εκτός από τον ιερό χώρο των Μετεώρων, το άλλο "Περιβόλι της Παναγιάς".Μας υποδέχθηκαν με πολλή αγάπη οι μοναχές και μας ξενάγησαν στο μοναστήρι.Μας μίλησαν για την ιστορία των Μετεώρων και της Μονής και περιηγηθήκαμε στους χώρους του μοναστηριού.
Εντύπωση μας έκανε και το Μουσείο που βρίσκεται εντός της Μονής και όσα μας εξιστόρησε η πρεσβύτερη ηγουμένη, η οποία είναι η πρώτη που εγκαταστάθηκε στη μονή το 1961, μετά δηλαδή από την εγκατάλειψη του χώρου από τον πόλεμο και τον εμφύλιο.Μας διηγήθηκε τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε και τον τιτάνιο αγώνα που έκανε με τις υπόλοιπες μοναχές, για να αποκαταστήσουν τη Μονή στη σημερινή της μορφή.Όλοι οι μαθητές έδειξαν να εντυπωσιάζονται, γιατί για πρώτη φορά ήρθαν σε τόση άμεση επαφή με τη μοναστική ζωή και έμαθαν πολλά για την Ορθοδοξία,την αρχιτεκτονική, την αγιογραφία και γενικά για την εκκλησιαστική τέχνη.





















