ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ

Πείραμα στην τάξη με τους μαθητές της Ε' και ΣΤ' τάξης για την κατανόηση του φαινομένου

Τα μάτια μας λειτουργούν όπως περίπου και η φωτογραφική μηχανή:

Η οπή της φωτογραφικής μηχανής αντιστοιχεί με την κόρη του ματιού μας, ο φακός που διαθέτει μια φωτογραφική μηχανή αντιστοιχεί με τον κρυσταλλοειδή φακό του ματιού και το φωτογραφικό φιλμ με τον αμφιβληστροειδή χιτώνα.
Απλά το φωτογραφικό φιλμ είναι επίπεδο ενώ ο αμφιβληστροειδής χιτώνας καμπύλος. Και όπως σχηματίζονται ανεστραμμένα τα είδωλα στο φιλμ έτσι σχηματίζονται και στον αμφιβληστροειδή χιτώνα.

ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΛΥΚΟΜΗΛΙΑΣ

 Η Αγωγή Υγείας στα σχολεία είναι μια καινοτόμος δράση η οποία συμβάλλει στην αναβάθμιση της εκπαίδευσης και στη σύνδεσή της με την κοινωνική πραγματικότητα.

 Η εφαρμογή προγραμμάτων Αγωγής Υγείας στα σχολεία έχει στόχο να συμβάλλει πραγματικά το σχολείο μέσα από την ενεργητική και βιωματική μάθηση στην αλλαγή στάσης και συμπεριφορές των μαθητών/τριών, με σκοπό την ενίσχυση της υπευθυνότητας, της αυτοεκτίμησης, της αυτοπεποίθησης, της προσωπικότητας και της ικανότητας του μαθητή για την υιοθέτηση θετικών τρόπων και στάσεων ζωής.

Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται αποτελεσματικά όταν οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι συμπεριφορές που διδάσκονται στην τάξη υποστηρίζονται και ενισχύονται από το φυσικό κοινωνικό και ψυχολογικό περιβάλλον του ίδιου του σχολείου, ώστε το σχολείο να συμβάλλει πραγματικά στην αλλαγή στάσης και συμπεριφοράς των μαθητών/τριών.

Η Αγωγή Υγείας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το σχολείο, το μαθητή, τον εκπαιδευτή, τους γονείς και την κοινωνία.

ΦΟΒΙΕΣ

Τι είναι οι φοβίες;

Ο όρος ‘φοβία’ διαφοροποιείται από τη λέξη ‘φόβος’ κι αυτό είναι καλό να διευκρινιστεί. Ο ‘φόβος’ έχει ένα άμεσο και υπαρκτό αντικείμενο. Π.χ. όταν βλέπουμε ένα σκύλο στο δρόμο και τρέχουμε μακριά, αυτό είναι ‘φόβος’ (φόβος για πιθανές σωματικές βλάβες). Η ‘φοβία’ δεν έχει ένα άμεσο και υπαρκτό αντικείμενο. Π.χ. Όταν κλείνει η πόρτα του ασανσέρ και αισθανόμαστε ότι δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε ή έχουμε άλλης μορφής σωματική δυσλειτουργία, τότε μιλάμε για ‘φοβία’.Ο κίνδυνος σε αυτήν την περίπτωση είναι ιδεατός και είναι μέσα μας: Αυτή είναι η ‘φοβία’, είναι ένας επίμονος φόβος που στον πάσχοντα μοιάζει χωρίς εξήγηση, τον γονατίζει κοινωνικά, δηλ. πολλές φορές το άτομο αδυνατεί να εκτελεί και τις πιο απλές κοινωνικές του υποχρεώσεις!

Είδη φοβιών

Εξαιρετικά υψηλός και εντυπωσιακός είναι και ο αριθμός των διαφόρων φοβιών που καταγράφονται από το National Phobics Society. Πεντακόσια διαφορετικά είδη φοβιών αναφέρονται κατά αλφαβητική σειρά συμπεριλαμβάνοντας ακόμη και τα πιο απίθανα αντικείμενα φοβικής εκδήλωσης. Σε κάθε γράμμα του αλφαβήτου αντιστοιχούν δεκάδες είδη φοβιών. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

- ΦΟΒΙΕΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ (Φοβία του αίματος, των αριθμών, των ασθενειών, της βρομιάς, των ενέσεων, των μικροβίων, του νερού, της σκόνης κά.)

- ΦΟΒΙΕΣ ΖΩΩΝ (Φοβία των αλόγων, των αραχνών, των ποντικών, των σκύλων, των ερπετών κά.)

- ΦΟΒΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ (Αιχμοφοβία, ακροφοβία, αγοραφοβία, κλειστοφοβία, νυκτοφοβία, φοβία των γιατρών, της νοσηλείας, των εξετάσεων κά.

- ΦΟΒΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ (Φόβος αποτυχίας & κριτικής, έκφρασης άρνησης, έκφρασης διεκδίκησης, εμφάνισης σε κοινό, κοινωνικής επαφής, του άλλου φύλου, του φαγητού μαζί με άλλους κά.)

Ποιους αφορά;

ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΚΑΛΟΔΙΑΤΗΡΗΜΕΝΩΝ ΠΑΛΙΩΝ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ

Μια πολύ ξαφνική μπόρα στάθηκε η αιτία της διάλυσης της εκδήλωσης για τη διάθεση δωρεάν ποδηλάτων στους φοιτητές των ΤΕΦΑΑ στην πόλη μας, αλλά και της βράβευσης των καλύτερα διατηρημέρων παλιών ποδηλάτων.'Οπως ήταν φυσικό τράβηξαν τα βλέμματα όλων όσων παραβρέθηκαν στην κεντρική πλατεία τα ποδήλατα "αντίκες",τα οποία με πολύ κόπο και μεράκι συντηρούν οι ιδιοκτήτες τους. Ποδήλατα που περιήλθαν στην κατοχή τους από τους γονείς τους ή αγοράστηκαν καταβάλλοντας ένα αρκετά σημαντικό αντίτιμο ή βρέθηκαν εγκαταλειμμένα σε παλιές αποθήκες και ανακατασκευάστηκαν με πολλή αγάπη για το παλιό ποδήλατο, ξοδεύοντας όχι μόνο χρόνο ,αλλά και χρήμα.Στα Τρίκαλα,την πόλη του ποδηλάτου, υπάρχει ο μεγαλύτερος στόλος από παλιά ποδήλατα(κάτοχος ενός εξ αυτών και ο ίδιος),κάνουμε ό,τι μπορούμε, ώστε να διασώσουμε την ιστορία των ποδηλάτων αυτών,αλλά και να μπολιάσουμε τους νέους με την ίδια αγάπη για την διατήρηση και κυκλοφορία τους στους δρόμους της πόλη μας. Γενικότερα σκοπός και επιδίωξη όσων αγαπούν τα παλιά ποδήλατα  είναι η χρήση τους παράλληλα με τη συλλεκτική τους αξία.Ακόμη να περάσουμε το μήνυμα για  την επιλογή του ποδηλάτου ως κύριου μεταφορικού μέσου μιας και η πόλη μας προσφέρεται γι αυτό, λόγω της επίπεδης επιφάνειας και των κοντινών αποστάσεων.

ΗΜΕΡΑ-ΝΥΧΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: "ΣΩΠΑ ΔΑΣΚΑΛΕ!"

Η λήξη του σχολικού έτους πλησιάζει και όλοι ετοιμάζουμε κάτι για κλείσουμε τη χρονιά με τον καλύτερο τρόπο.

“ΣΩΠΑ ΔΑΣΚΑΛΕ!” θεατρικό έργο για γιορτή αποφοίτων βασισμένο σε κείμενα των: Καζαντζάκη, Βιζυηνού, Λουντέμη, Χρηστοβασίλη, Αλεξίου, Βάρναλη.

Θεατρικό έργο που βασίζεται σε κείμενα των Ν. Καζαντζάκη, Γ. Βιζυηνού, Μ. Λουντέμη, Ε. Αλεξίου, Χ. Χρηστοβασίλη, Κ. Βάρναλη. Το έργο είναι κατάλληλο για γιορτή αποφοίτων στο τέλος της χρονιάς. Επειδή έχει πολλούς ρόλους μπορούν να το ανεβάσουν και τα δύο (ή τρία) τμήματα της έκτης τάξης.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1: Στη σημερινή γιορτή θα κάνουμε ένα νοερό ταξίδι, μια περιήγηση στο χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας και θα δούμε τι έγραψαν για τα σχολεία της παιδικής τους ηλικίας μεγάλοι Έλληνες λογοτέχνες του 19^ου και 20^ου αιώνα. Θα αρχίσουμε από το Νίκο Καζαντζάκη και το βιβλίο του «Αναφορά στον Γκρέκο».

ΦΙΛΟΣ 1: Για πες μας, Νίκο, τι θυμάσαι από τα σχολικά σου χρόνια;

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ: Όταν γίνηκα πέντε χρονών με πήγαν σε μια δασκάλα να με μάθει να γράφω στην πλάκα γιώτες και κουλούρες, να μάθω να ζωγραφίζω, σαν θα μεγαλώσω, τα γράμματα της αλφαβήτας. Ήταν μια αγαθή γυναικούλα, κυρα-Αρετή την έλεγαν, κοντή, παχουλή, με μια κρεατοελιά, δεξιά στο πιγούνι. Μου οδηγούσε το χέρι, μύριζε καφέ η ανάσα της και μου έδειχνε πώς να κρατώ το κοντύλι και να κυβερνώ τα δάχτυλά μου.

ΦΙΛΟΣ 2: Φαντάζομαι πως δε θα την ήθελες για δασκάλα σου…

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ: Στην αρχή δεν την ήθελα, δεν μου άρεσε η ανάσα της, μα σιγά σιγά, δεν ξέρω πώς, άρχισε να αλλάζει, να φεύγει η κρεατοελιά, να λιγνεύει και να ομορφαίνει το πλαδαρό κορμί της.

ΦΙΛΟΣ 1: Σιγά σιγά θα μας πεις πως έγινε και όμορφη.

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ: Σχεδόν. Ύστερα από λίγες εβδομάδες, έγινε ένας άγγελος, λιγνός με κάτασπρο χιτώνα.

ΦΙΛΟΣ 2: Την ξαναείδες ποτέ αυτή τη δασκάλα σου;

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ: Διάβηκαν τα χρόνια, ξενιτεύτηκα, γύρισα πάλι στην Κρήτη. Πέρασα από το σπίτι της δασκάλας μου. Στο κατώφλι κάθονταν στον ήλιο και λιάζονταν μια γριούλα. Τη γνώρισα από την κρεατοελιά στο πιγούνι. Τη ζύγωσα της έδωκα γνώρα. Άρχισε να κλαίει από τη χαρά της. Και μια στιγμή, δεν κρατήθηκα και τη ρώτησα: -Κυρά Αρετή της είπα, φορούσες ποτέ άσπρο χιτώνα;

ΦΙΛΟΣ 1: Και τι σου απάντησε;

Ο ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΣ

Μας επισκέφθηκε σήμερα στο σχολείου μας ο ταχυδακτυλουργός "Blackie" στα πλαίσια υλοποίησης του σχολικού προγραμματισμού καινοτόμων  δράσεων, για διασκέδαση και ψυχαγωγία των μαθητών.Η ανακαλυπτική δραστηριότητα μέσα από τρικ και περίτεχνα ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα,καθώς και η αληθοφάνεια των μαγικών  έκαναν τα παιδιά να διασκεδάσουν, να συμμετέχουν ενεργά και να αφομοιώνουν κάθε "μαγικό" .

ΣΤΟ ΕΞΩΚΛΗΣΙ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΗ ΓΛΥΚΟΜΗΛΙΑ

Γιορτάσαμε σήμερα στο εξωκλήσι των Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, τη μνήμη των Αγίων και με τους μαθητές μου παρακολουθήσαμε τη θεία λειτουργία και τη δοξολογία.Όπως ήταν φυσικό πλήθος κόσμου παραβρέθηκε και ήταν ευκαιρία να ανταμώσουν οι χωριανοί μετά από ένα βαρύ χειμώνα.Ο παπα-Βασίλης και ο ψάλτης μας, ο κυρ-Μένιος, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, για να τιμήσουν όχι μόνο τη μνήμη και τη χάρη των Αγίων,αλλά και τους πιστούς, που παρακολούθησαν και συμμετείχαν στη λειτουργία. Στο τέλος προσφέρθηκε το πατροπαράδοτο γεύμα(πρόβειο κρέας με κριθαράκι),που είναι προσφορά κατοίκων του χωριού και το οποίο με πολύ κόπο ετοιμάζουν οι εθελοντές μάγειροι.