Σχολεία χωρίς δάσκαλους,επαρκείς οικονομικούς πόρους, βιβλία και θέρμανση...
Το πάγιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας για πολλά χρόνια ήταν η αύξηση των κονδυλίων για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ. Όχι μόνο δεν υλοποιήθηκε η διεκδίκηση αλλά τα τελευταία δύο χρόνια οι δαπάνες για την παιδεία έχουν αγγίξει το ιστορικό χαμηλό του 2% του ΑΕΠ, αφού από το 2009 μειώνεται συνεχώς. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το πάγωμα επί της ουσίας των προσλήψεων,των ελάχιστων μεταθέσεων, αποσπάσεων και τη μείωση κατά 60% των επιχορηγήσεων των σχολικών επιτροπών, έχουν δημιουργήσει μια ασφυκτική κατάσταση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Υπεράριθμοι μαθητές ανά τμήμα δεν έχουν ακόμη βιβλία. Οι συγχωνεύσεις 1200 σχολικών μονάδων που οδήγησαν στην κατάργηση τμημάτων ανέβασαν αρκετά το μέσο όρο των μαθητών ανά αίθουσα κι έτσι ενώ το τυπικό όριο είναι οι 25 μαθητές σε αρκετές αίθουσες στοιβάζονται 27-28 μαθητές ίσως και παραπάνω. Αναστάτωση προκλήθηκε με τα οργανικά και λειτουργικά κενά που προέκυψαν από καταργήσεις οργανικών θέσεων,υποβιβασμούς σχολικών μονάδων,συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων ακόμη και τμημάτων.Με αρκετή καθυστέρηση προσελήφθησαν αναπληρωτές και ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί.Το κακό όμως έχει και συνέχεια, όταν στους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς μειώθηκε δραματικά το εισόδημα τους εξαιτίας του ενιαίου μισθολογίου και πολλοί βρέθηκαν να παίρνουν μέχρι και αρνητικές μισθοδοσίες,άλλοι εξ αυτών δεν έχουν ακόμα εξοφληθεί αμοιβές για τις πανελλαδικές εξετάσεις ή ακόμα και για τις υπερωρίες στα ολιγοθέσια σχολεία.
Θυμόμαστε την Υπουργό, που δεσμευόταν μετά το φιάσκο με τις φωτοτυπίες στην αρχή της σχολικής χρονιάς ότι το πρόβλημα θα επιλυθεί άμεσα, φτάσαμε στην αρχή της άνοιξης και πολλοί τίτλοι βιβλίων δεν έχουν φτάσει ακόμα στα χέρια των μαθητών. Αυτή είναι η ψηφιακή τάξη; το σύγχρονο ψηφιακό "νέο σχολείο";Αυτό είναι άραγε το νόημα του επικοινωνιακού τίτλου του Υπουργείου "Πρώτα ο μαθητής;".
