ΤΟ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΠΡΟΣΟΧΉΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΜΕ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ (ADD-ADHD)

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην σύγκριση των δυο συνδρομών δηλαδή μεταξύ διάσπαση προσοχής χωρίς υπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής με υπερκινητικότητα.

Η σύγκριση βοηθά στην καλύτερη και σωστότερη αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούνται .

Η σωστή παρατήρηση και η πλήρης πληροφόρησης όλων των απαραίτητων στοιχείων θεωρούνται αναγκαία για την διάκριση των δυο συνδρομών.

Έτσι τα στοιχεία του ADD ( διάσπαση προσοχής ) είναι :

- Δυσκολία στην επίδειξη προσοχής

- Δυσκολία στη διατήρηση προσοχής ( σε διάρκεια)

- Δυσκολίες κατανόησης

- Προβλήματα με την οργάνωση δεξιοτήτων

- Δυσκολία συγκέντρωσης σε δραστηριότητες που απαιτούν παρατεταμένη προσπάθεια

- Απώλεια πραγμάτων - αντικειμένων

- Δυσκολία στην επαναφορά πραγμάτων στην μνήμην ( ξεχνούν εύκολα)

- Παρουσιάζει μαθησιακά προβλήματα συνήθως σε σοβαρή μορφή

Εκείνο όμως που διακρίνει ένα παιδί με διάσπαση προσοχής χωρίς υπερκινητικότητα είναι οι ελάχιστες πιθανότητες που έχει στο να παρουσιάσει προβλήματα διαγωγής και επιθετική - παραβατική συμπεριφορά.

Τα στοιχεία του ADHD (Διάσπαση προσοχής με υπερκινητικότητα )

-Συχνή αλλαγή θέσης στο χώρο

-Τρέξιμο και αναρρίχηση

-Δυσκολία στην προσαρμογή εργασιών που απαιτούν ησυχία

-Διαρκείς ετοιμότητα για κίνηση

-Ομιλία που εκφράζεται με ζωηρές κινήσεις

-Συνεχείς διακοπές όταν μιλούν οι άλλοι

-Απαντήσεις εριστικές, ίσως και προσβλητικές

-Αντίδραση με τσακωμούς και ουρλιαχτά

-Δυσκολία παραμονής στη σειρά

-Συχνότερα ατυχηματικά γεγονότα

-Περισσότερη ευαισθησία στις ασθένειες

-Ελλιπή αυτοέλεγχο.

Εκείνο που τελικά υπερισχύει στις περιπτώσεις παιδιών με υπερκινητικότητα (ADHD)είναι η συνεχείς κίνηση. Εκδηλώνεται όχι μόνο με το σώμα αλλά και με το λόγο και που θα αποτελέσει τον πυρήνα για να ξεχωρίσουμε τα δυο σύνδρομα.

Το αξιοσημείωτο είναι οι πολλές πιθανότητες που έχει ένα παιδί με υπερκινητικότητα να παρουσιάσει προβλήματα διαγωγής και που εκδηλώνονται με παραβατική και επιθετική συμπεριφορά ειδικότερα στο στάδιο της εφηβείας.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Το υπερκινητικό παιδί διακρίνεται ήδη από την βρεφική του ηλικία με τα διάφορα συμπτώματα που παρουσιάζει. Συμπτώματα που αναμφισβήτητα το κάνουν να διαφέρει από τα άλλα παιδιά. Τα υπερκινητικά παιδιά είναι συχνά ανώριμα σε σχέση με την χρονολογική τους ηλικία.

Ένα από τα συμπτώματα που έχουμε συναντήσει σε μεγάλο ποσοστό, αγοριών και κοριτσιών, είναι η αφύσικη δίψα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Για να γίνει διάγνωση, οι γονείς των παιδιών ή των εφήβων θα πρέπει κατά το δυνατόν να απευθύνονται σε ειδικούς, οι οποίοι έχουν εμπειρία στο θέμα, όπως σε ειδικευμένους παιδίατρους, παιδοψυχίατρους, ειδικευμένους θεραπευτές για παιδιά και εφήβους και θεραπευτές της συμπεριφοράς. Οι ειδικοί αυτοί μπορούν να τους υποδείξουν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και τον τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος.

Μόνο ένας ξεκάθαρος χαρακτηρισμός, μία σαφή οριοθέτηση μπορεί πραγματικά να οδηγήσει στην επιτυχία της θεραπείας. Η διάγνωση απαιτεί χρόνο, διεξοδική συζήτηση και παρατήρηση.

Η διάγνωση γίνεται μέσα από την ακριβή περιγραφή του ιστορικού που δίνουν οι γονείς για το παιδί. Απαραίτητη θεωρείται μια λεπτομερής συλλογή των στοιχείων που αφορούν την εγκυμοσύνη, τη γέννηση, την πορεία του τοκετού και τις πιθανές επιπλοκές που εμφανίστηκαν σε αυτό το διάστημα. Πρέπει επίσης να διεξάγεται μια ολοκληρωμένη εξέταση με ψυχολογικά τεστ.

Η εξέταση αυτή βοηθά να προσδιοριστούν οι βασικές έμφυτες ικανότητες, η ικανότητα συγκέντρωσης, η παρορμητικότητα και ο ιδιαίτερος τρόπος αντίληψης του υπό εξέταση ατόμου. Κατάλληλα εκπαιδευμένοι ψυχολόγοι έχουν στη διάθεσή τους τα απαραίτητα ψυχολογικά μέσα και τεστ.

Τα εξωτερικά εμφανή συμπτώματα του συνδρόμου της υπερκινητικότητας, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μια πρώτη αξιολόγηση είναι: αυξημένη κινητικότητα, σύντομη διάρκεια προσοχής, παρορμητικότητα, ερεθιστικότητα, αδεξιότητα και χαμηλή σχολική επίδοση. Συγκεκριμένα:

UNESCO: 21 ώρες διδασκαλίας = 84 ώρες δουλειάς γραφείου

 

Σύμφωνα με πρόσφατη (2012) μελέτη της UNESCO κάθε ώρα διδακτικού έργου ενός καθηγητή αντιστοιχεί σε 4 ώρες εργασίας γραφείου!

Αυτό συμβαίνει διότι η δυσκολία μίας εργασίας καθορίζεται κατά βάση από το πλήθος και τη δυσκολία των αποφάσεων που καλείται να λάβει ο εργαζόμενος κατά τη διάρκειά της.

Και μαντέψτε ποιο είναι το επάγγελμα στο οποίο ο εργαζόμενος πρέπει να λαμβάνει συνεχώς σημαντικές αποφάσεις για την πορεία της εργασίας του.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι εκπαιδευτικοί παθαίνουν συχνά υπερκόπωση, burnout και γενικώς στρεσάρονται πολύ περισσότερο από άλλους εργαζόμενους.

Η ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Τα  μέτρα του Υπουργείου Παιδείας …βλάπτουν σοβαρά

την υγεία των εκπαιδευτικών

Του Χρήστου Κάτσικα

 Αν και ο επίσημος κρατικός λόγος χέρι χέρι με τις ηλεκτρονικές μας κουβερνάντες, τα ΜΜΕ και τους παλατιανούς δημοσιογράφους πασχίζουν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί είναι οι «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», ότι εργάζονται ελάχιστες ώρες την ημέρα και λίγους μήνες το χρόνο, όλες οι έρευνες, στην Ευρώπη, στην Αμερική και στη χώρα μας αποδεικνύουν εδώ και πολλά χρόνια ότι το επάγγελμα του εκπαιδευτικού κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στον κατάλογο των στρεσογόνων επαγγελμάτων. Οι εκπαιδευτικοί ανήκουν στην ομάδα των επαγγελματιών που είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο «σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης».

ΑΥΤΙΣΜΟΣ

Ο αυτισμός αποτελεί μία σοβαρή νεύρο-ψυχιατρική διαταραχή, που διαρκεί μία ολόκληρη ζωή και είναι συνήθως παρούσα από τη γέννηση του παιδιού. Στο πλαίσιο αυτής της διαταραχής εμποδίζεται ή δυσκολεύεται η ανάπτυξη ορισμένων ψυχολογικών δεξιοτήτων, που είναι ζωτικές για την ψυχο-κοινωνική λειτουργία και επάρκεια του ανθρώπου. Οι δεξιότητες αυτές σχετίζονται με την κοινωνική συναλλαγή και αμοιβαιότητα, την επικοινωνία και την οργάνωση πρόσφορης και σκόπιμης δραστηριότητας. Στις περιοχές αυτές, τα αυτιστικά άτομα εμφανίζουν σημαντικές δυσκολίες και χαρακτηριστικές αποκλίσεις.

Στο πλαίσιο της διαταραχής, υπάρχει ποικιλία ως προς τη μορφή των συμπτωμάτων, το συνδυασμό δυσκολιών και το βαθμό βαρύτητας. Επομένως τα αυτιστικά άτομα, από τη μια διαφέρουν σημαντικά από το φυσιολογικό ενώ από την άλλη, διαφέρουν και μεταξύ τους.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, υπάρχει και κάποιος βαθμός νοητικής καθυστέρησης. Σε ένα μικρό σχετικά ποσοστό - περίπου στο 20% - η νοημοσύνη διατηρείται στο φυσιολογικό ή κοντά στο φυσιολογικό. Αυτισμός και νοητική καθυστέρηση συνυπάρχουν συχνά, αλλά οι δύο καταστάσεις δεν είναι ταυτόσημες. Εξάλλου, τα αυτιστικά άτομα που διατηρούν αντιληπτικές και νοητικές ικανότητες, πάλι παρουσιάζουν τις χαρακτηριστικές γνωσιακές, ψυχολογικές και συμπεριφοριστικές αποκλίσεις.

Ο ΑΠΟΗΧΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΙΚΟΥ ΑΝΤΑΜΩΜΑΤΟΣ

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το 2^Ο Καραγκούνικο αντάμωμα στο Δήμο Πύλης κατά το τριήμερο των επιστημονικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων στις 7, 8 και 9 Σεπτεμβρίου.

Μέσα από τις εισηγήσεις γνωρίσαμε τις θρησκευτικές τελετουργίες των Καραγκούνηδων, τους έμφυλους ρόλους τους μέσα από την τελετουργία του γάμου,  τα μοιρολόγια τους, την ενδυμασία τους ,τα τραγούδια τους, τα παραμύθια τους, τα γαμήλια δρώμενα,, τους οικονομικούς και κοινωνικούς δεσμούς τους με τους κατοίκους των ριζών του Κόζιακα την συνύπαρξη τους με τους βλάχους στα χειμαδιά κ.α.

Αποκορύφωμα των εκδηλώσεων ο «Μεγάλος Χορός» που πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο του Παλαιομονάστηρου στις 9 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 700 και πλέον χορευτών από όλη την χώρα, σε σύνολο 6000 ατόμων.

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΚΑΡΟΠΟΙΟΣ ΣΤΟΝ ΤΥΡΝΑΒΟ

Ένα από τα πλέον δυναμικά επαγγέλματα μέχρι τη δεκαετία του 1960, στον Τύρναβο αλλά και σε όλη την Ελλάδα ήταν και αυτό του καροσιδερουργού, του τεχνίτη δηλαδή, ή αλλιώς του μάστορα όπως τον αποκαλούσαν οι συμπολίτες του, που κατασκεύαζε και επισκεύαζε σούστες, κάρα και άμαξες.

Επάγγελμα δύσκολο και με ευθύνες αλλά απόλυτα απαραίτητο για τις τοπικές κοινωνίες της εποχής, αφού όλες οι μεταφορές και οι μετακινήσεις μέχρι και μετά τα μέσα του περασμένου αιώνα, όλες γίνονταν με σούστες, κάρα και άμαξες.
Σήμερα, στον Τύρναβο συνεχίζει την παράδοση δεκαετιών ο τελευταίος ίσως καροσιδερουργός ο οποίος εργάζεται όπως τότε με τον παραδοσιακό τρόπο.
Ο λόγος για τον 78χρονο κ. Χρήστο Ντίμο τον οποίο συναντήσαμε στον Τύρναβο την ώρα της δημιουργίας, στην κατασκευή ενός κάρου.
Ξεδιπλώνοντας τις αναμνήσεις τόσων χρόνων συγκινημένος ο κ. Ντίμος θυμάται πώς άρχισε αυτή τη δραστηριότητα από τα 12 του χρόνια και τη συνεχίζει σήμερα ως χόμπι πλέον.
Ήταν Κατοχή όταν ο Χρήστος Ντίμος τελείωσε το δημοτικό σχολείο, επιτυχία για την εποχή αφού τότε τα περισσότερα παιδιά δεν πήγαιναν καν στο σχολείο.

Τότε ο ίδιος έμαθε τα γράμματα στο νάρθηκα της εκκλησίας των Αγίων Αναργύρων Τυρνάβου, αφού το 2ο δημοτικό σχολείο ήταν επιταγμένο από τους Γερμανούς.

Η ΛΑΪΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΤΥΡΝΑΒΟΥ

Ένα πολύ ενδιαφέρον ηλεκτρονικό βιβλίο με θέμα τη λαϊκή αρχιτεκτονική στον Τύρναβο.

κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο

http://www.tirnavosnews.gr/index.php?option=com_flippingbook&view=book&id=1&tmpl=component

ΠΑΡΚΟ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

Η «κοιλάδα της προϊστορίας», είναι ένα εντυπωσιακό θεματικό πάρκο στην Κούβα, κοντά στην πόλη Σαντιάγκο και φιλοξενεί περισσότερες από 200 πραγματικού μεγέθους φιγούρες προϊστορικών ζώων και ανθρώπων.

Το πάρκο καταλαμβάνει έκταση 11 εκταρίων χωρισμένο σε θεματικές περιοχές ανάλογα με τις γεωλογικές πειόδους του πλανήτη. Στο χώρο έχει δημιουργηθεί ένα άκρως εντυπωσιακό σκηνικό με πλούσια φύση και 227 αγάλματα που αντιπροσωπεύουν 59 διαφορετικά είδη, μεταξύ των οποίων είναι δεινόσαυροι, μαμούθ,  αιλουροειδή και άνθρωποι των σπηλαίων..

Το εντυπωσιακό πάρκο άνοιξε για το κοινό το 1980. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται η Κούβα είχε το δικό της Jurasic Park πολύ πριν ο Σπίλμπεργκ δημιουργήσει τις ταινίες του.

ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ ΣΠΙΤΑΜΠΕΛΟΣ: Αυτός που έκανε το μπουζούκι τετράχορδο* (και όχι ο Χιώτης!)

Τετράχορδο μπουζούκι με κούρδισμα ΝΤΟ, ΦΑ, ΛΑ, ΡΕ.

Το Ερεβάν,το μουσικό όργανο(κιθαρομπούζουκο), που κατασκεύασε ο Σπιτάμπελος και που σήμερα αγνοείται,κανείς δε γνωρίζει αν το έχει κάποιος συλλέκτης.

Στεφανάκης Σπιτάμπελος : Σπουδαίος λαϊκός μουσικός – δεξιοτέχνης του μπουζουκιού- γνωστός ως «Στεφανάκης», γεννήθηκε στη Σκύρο το 1907 και πέθανε το 1975. Μεταξύ 1937 – 39 φιλοξενεί στο σπίτι του το Μανώλη Χιώτη, παίζοντας σημαντικό ρόλο στη μουσική μόρφωσή του, άλλωστε ο ίδιος ο Χιώτης έλεγε: «Ο Στεφανάκης είναι ο δάκαλός μου».

Από αφήγηση του Τάκη Μπίνη στην Ιωάννα Κλειάσιου: «..Το τετράχορδο για τότε (1950)

δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Κακώς λένε πως ο Μανώλης ο Χιώτης έκανε την προσθήκη της

τέταρτης χορδής στο μπουζούκι. Απλά, ο Χιώτης το έκανε γνωστό από τα ωραία τραγούδια

του και τη μουσική μεγαλοφυΐα του. Πολλοί έπαιζαν τότε τετράχορδα που τα ‘λεγαν

κιθαρομπούζουκα ή πιο σωστά εριβάν. ... Ένας έπαιζε τετράχορδο τότε, αλλά άσσος!

Ο Στεφανάκης ο Σπιτάμπελος. Με τον Σπιτάμπελο ήμασταν δέκα χρόνια φίλοι.

Ο Σπιτάμπελος ήταν πολύ καλός χειριστής, εξαιρετικά δάχτυλα, μεγάλος δεξιοτέχνης,

αλλά είχε αυτό το κόλλημα με το τετράχορδο..