ΕΚΘΕΣΗ "ΜΑΤΡΑΚΑΔΩΝ"(ΠΑΛΙΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ) ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε σήμερα τους Τρικαλινούς στην πλατεία ΟΣΕ,όπου διοργανώθηκε μια πολύ όμορφη εκδήλωση "Έκθεση Ματρακάδων". Ο εμπνευστής της ιδέας ένας φανατικός συλλέκτης παρόμοιων ποδηλάτων απηύθυνε κάλεσμα στον  τοπικό  έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο κι έγινε αρχή για να συγκεντρωθούν όλοι, όσοι έχουμε χόμπυ το παλιό ποδήλατο, αλλά και να δει ο κόσμος από κοντά αυτά τα κομψοτεχνήματα, τα οποία συντηρούνται με πολύ κόπο και έξοδα από τους ιδιοκτήτες τους. Ανάμεσα σ' αυτούς κι εγώ. Έλαβα μέρος στην συνάντηση με το δικό μου ποδήλατο Bismarck του '54(συνοδεύτηκε από πολλά κολακευτικά σχόλια ομολογουμένως). Εκτός όμως από το πλούσιο υλικό των εκθεμάτων, μάς δόθηκε η ευκαιρία να γνωριστούμε μεταξύ μας, να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες για τα ποδήλατα και τα ανταλλακτικά τους. Κάποιοι έχουν εντοπίσει προμηθευτές για σήματα και άλλα που εκλείπουν από την αγορά. Νομίζω ότι η Κυριακή αυτή καταγράφεται σαν η πιο ευχάριστη του Φθινοπώρου και μακάρι να έχει και συνέχεια. Μια καλή αρχή έγινε για τη δημιουργία συλλόγου φίλων παλιού ποδηλάτου, καθώς και να δώσουμε μια Πανελλαδική διάσταση στο θέμα, γιατί υπάρχουν πόλεις στις οποίες έχουν απομείνει κάποια ποδήλατα και φίλοι συλλέκτες που χρειάζονται βοήθεια στη συντήρησή τους. Η ζωντανή ιστορία της πόλης από την απελευθέρωση και μέχρι το 1975 όπου εξαφανίστηκαν από την αγορά, παρουσιάστηκε σήμερα, κάτω από τον φθινοπωρινό ήλιο, ολοζώντανη μπροστά στα μάτια πολλών, που έσπευσαν να θαυμάσουν τα έξοχα ποδήλατα. Σαν αστραφτερές λιμουζίνες καλογυαλισμένες ξετύλιξαν την ιστορία τους στη διαδρομή του χρόνου και σε άλλους θύμισαν κάτι δικό τους και  άλλους  τούς έκαναν να σκιρτίσει η καρδιά τους, για να αποκτήσουν ένα από αυτά.

με το ποδήλατό μου Bismarck του 1954

με το γιο μου Σταύρο

ΑΘΗΝΑ, ΚΑΤΟΧΗ, Χειμώνας 1941-42.

 Λουστράκια συνωστίζονται γύρω από Γερμανούς στρατιώτες, με την ελπίδα να βρουν κάτι να φάνε, έξω από το εστιατόριο "Αβέρωφ" στην οδό Σταδίου.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

 1/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΛΑΦΙΟΥ  ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ

Στο μάθημα των Εικαστικών-Αισθητικής Αγωγής οι μαθητές  δημιουργούν με εμψυχωτή το δάσκαλό τους, προβληματίζονται και ωθούνται να πειραματιστούν και να δημιουργήσουν.

Οι προσωπικές εμπειρίες, τα βιώματα του κάθε παιδιού συνδεδεμένα με φαινόμενα της φύσης και της καθημερινής ζωής αποτελούν την καλύτερη θεματολογία.Με ποικίλους τρόπους προσέγγισης επιχειρώ την επέκταση των  γνώσεων (όχι μόνο των νέων) και σε άλλους γνωστικούς χώρους. Η αυτενέργεια και ομαδική συνεργασία σε πολλές περιπτώσεις έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργική εικαστική δημιουργία τους, είτε στη ζωγραφική, είτε σε σύνθετες καλλιτεχνικές δημιουργίες.

Σαν σήμερα 13 Οκτωβρίου - 1904 πεθαίνει ο Παύλος Μελάς, «μακεδονομάχος».

Το 1904 ο Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς (Μίκης Ζέζας) κυκλώνεται από τουρκικό απόσπασμα στο χωριό Στάτιστα (Μελάς) και τραυματίζεται θανάσιμα.
Γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ' όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891. Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων.

 

Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης. Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα "Πέτρος Δέδες". Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα.

 

ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ

Υπέρ αναμνήσεως μιας υπέροχης δασκάλας!

Tο παρακάτω κείμενο αφιερώνεται στους δασκάλους εκείνους που δεν σταματούν να αναλώνονται, να πεθαίνουν συναισθηματικά, να αδειάζουν κυριολεκτικά όλο το μέσα τους για χάρη των μαθητών τους. Σ΄ αυτούς που δεν υπολογίζουν κόπους ούτε και λογαριάζουν αν ο μισθός είναι λίγος και δε φτάνει, που δεν δειλιάζουν ούτε φοβούνται να εκτεθούν. Μην τους ψάχνετε σε μουσεία, βρίσκονται ανάμεσά σας ...

***************************************************************
"Από το δικό μου, κυρία!"

Υπέρ αναμνήσεως μιας υπέροχης δασκάλας!
(της Λότης Πέτροβιτς)

"..... Το Δεκέμβρη του 1943, αρχή ενός ακόμα χειμώνα πείνας και παγωνιάς, άχνισε κάτι ζεστό ξαφνικά στην αυλή του σχολείου μας. 'Ηταν ένα μεγάλο καζάνι και μέσα είχε συσσίτιο για τα παιδιά. Γύρισα στο σπίτι περήφανη, κρατώντας με προσοχή ένα τενεκεδάκι γεμάτο σούπα πηχτή. «Γιατί δεν την έτρωγες στο σχολείο, καρδούλα μου;» λαχτάρισε η μάνα μου. «Αν σου χυνόταν στο δρόμο;» «Θα φάτε λίγη σούπα κι εσείς, αλλιώς δεν τρώω καθόλου», δήλωσα ορθά κοφτά. «Το ίδιο κι εγώ», φώναξε ο Μάνος, ο αδερφός μου. Κι έτσι γινόταν από κείνη τη μέρα σε κάθε συσσίτιο που κουβαλούσαμε οι δυο μας από το σχολείο. Η σούπα ερχόταν τακτικά, πάντα η ίδια, άνοστη και πηχτή.
'Ωσπου μια μέρα, μας μοίρασαν κάτι ξεχωριστό. Μπήκαμε στη γραμμή και μας έβαλαν στα τενεκεδάκια κάτι σα μέλι, αλλά σκούρο κοκκινωπό. "Γλυκόζη" το είπαν. Βουτούσαν τα παιδιά το δάχτυλο στη γλυκόζη, το έγλειφαν με απόλαυση και γελούσαν ευτυχισμένα, πειράζονταν μεταξύ τους.

Η ισοσκελής “ΠΕΝΤΑΛΦΑ”

Η ισοσκελής “ΠΕΝΤΑΛΦΑ” των Πυθαγορείων… Ποιος είναι ο κρυφός συμβολισμός της;

«Πυθαγόρας» σύμφωνα με τους αρχαίους Αχαιούς Έλληνες θα πει «εργαλείο που γεννά ροή χρήσιμου υλικού πού εξέρχεται μετά από πίεση κομματιάσματος επί άλλου υλικού» και προσδιόριζε τον «μύλο παραγωγής ελαιολάδου από ελιές, με πέτρα κυλιόμενη που περιστρέφει ημίονος, εντός κυκλικού δοχείου, είτε πέτρινο, είτε ξύλινο». Αυτός ίσως ήταν και ο λόγος, πού πολλούς αρχαίους Έλληνες έκανε, να ισχυρίζονται, ότι είδαν συγχρόνως την ίδια ημέρα τον «Πυθαγόρα» σε διάφορα μέρη της Ελλάδος, της μεγάλης Ελλάδος (νότιας Ιταλίας), αλλά και στην Αίγυπτο.

Αργότερα «Πυθαγόρας» λεγόταν κάθε «παραγωγός χρήσιμης σκέψεως και υλικού». Σύμφωνα με αυτά, είναι δυνατόν να υπήρξαν πολλοί «Πυθαγόρας» στην αρχαία Ελλάδα, αλλά να ήταν τόσο άσημοι, ώστε δεν άξιζε να αναφερθούν στην ιστορία των Ελλήνων. Αντίθετα, σαν ο πιο περίφημος Πυθαγόρας παγκοσμίως και αυτός που προώθησε την επιστήμη και την φιλοσοφία στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο, αναφέρεται ο Πυθαγόρας ο Σάμιος.Ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, φιλόσοφος και μαθηματικός, σύμφωνα με πληροφορίες από άλλους συγγραφείς, επειδή τα ΔΙΚΑ του γραπτά τα έκαψαν θρησκόληπτοι, ήταν υιός του Μνησάρχου και της Πυθαϊδος γεννηθείς το 570 π.Χ. και δολοφονηθείς το 496 π.Χ. σε ηλικία 74 χρονών, από τον θρησκόληπτο Κίλωνα και την ομάδα του.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΡΑΥΛΙΖΕΙ

Πως να συμπεριφερθείτε στο παιδί που τραυλίζει;

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί που τραυλίζει πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένο, όσον αφορά στην κατάσταση του παιδιού, και απαιτείται η...διαρκής προσπάθεια και η θετική στάση της οικογένειας.

Η έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση αποτρέπει την επιδείνωση της διαταραχής αλλά και την εμφάνιση μετέπειτα ψυχολογικών προβλημάτων, όπως είναι η αμηχανία και η ντροπή που θα νιώθει το παιδί, καθώς επίσης θα βοηθήσει σημαντικά και στην ενδεχόμενη αποξένωση και απόρριψη που θα ακολουθήσουν.

Μετά τη διάγνωση ακολουθεί ένα πρόγραμμα αποκατάστασης, το οποίο οργανώνεται από λογοθεραπευτή και ψυχολόγο και είναι ειδικά προσαρμοσμένο για τις ανάγκες του ατόμου κάθε φορά. Αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό. Πρέπει να ακολουθούνται και κάποιοι κανόνες και στο σπίτι και στο σχολείο.

Παρακάτω παρατίθενται μερικές οδηγίες που συνίσταται να ακολουθεί ολόκληρη η οικογένεια του παιδιού.