Let's do it...

                                            ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΑΒΡΑΣ
                                                            Ο εθελοντισμός ζει!

Μια ξεχωριστή περιβαλλοντική δράση με σημαντικά μηνύματα εθελοντισμού και αγάπης για το περιβάλλον,πραγματοποιήσαμε σήμερα στο Σχολείο μας,ως συνέχεια από την δράση της Κυριακής, που καθαρίσαμε τον αύλειο χώρο και βάφτηκαν τα κάγκελα του ορόφου από τους εθελοντές μέλη του "Συλλόγου Παντζαίων'.

   Οι μαθητές του Σχολείου μας υιοθέτησαν ο καθένας από ένα δεντράκι και αφού το φύτεψαν, επιφορτίστηκαν  με τη διατήρηση και το μεγάλωμά του.
    Με κεντρικό σύνθημα "Το περιβάλλον είμαστε εμείς και εμείς οφείλουμε, ως πολίτες, ως κοινωνικό σύνολο, να το προστατεύουμε  και να το προσέχουμε, να το φροντίζουμε, να το παραδίδουμε στις επόμενες γενιές",εκμεταλλευόμενοι και τη λιακάδα αρχίσαμε συνεργατικά και με αλληλοβοήθεια τη δράση μας.

                                                        Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό

ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ-ΑΡΑΧΩΒΑ-ΔΙΣΤΟΜΟ

Δελφοί.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΕΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ ΤΟΥ 1821 ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΑΒΡΑΣ

Με λαμπρότητα γιορτάσαμε την Επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821 στο χωριό μας.Οι μαθητές  του Δημοτικού Σχολείου και του Νηπιαγωγείου με τους εκπαιδευτικούς παρακολούθησαν τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, χοροστατούντος του Αιδεσιμότατου Θεόδωρου Γκλαντζούνη.Εκφωνήθηκε από τον Δάσκαλο του Δ.Σχολείου κ.Αντώνη Παπαγεωργόπουλο ο Πανηγυρικός της ημέρας και ακολούθησε η καθιερωμένη παρέλαση στην πλατεία μας υπό βροχή και με τις ομπρέλες ανά χείρας,όπου οι μαθητές καταχειροκροτήθηκαν από τους παριστάμενους κατοίκους.  Η Δοξολογία τελέστηκε στην Αίθουσα Πολλαπλών χρήσεων,αντί του  Ηρώου που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού μας,λόγω της έντονης βροχόπτωσης.Στον ίδιο χώρο,μπρος στη σημαία,κατατέθηκαν και τα στεφάνια από εκπροσώπους.Με τη λήξη ακολούθησε η σχολική γιορτή  παρουσία αρκετών κατοίκων του χωριού,των γονέων και επισκεπτών.Τραγούδια,ποιήματα και σκετς με θέμα τον ξεσηκωμό των υπόδουλων και τους ήρωες της Επανάστασης παρουσίασαν τα παιδιά,θέλοντας να τιμήσουν τον αγώνα για τη λευτεριά της πατρίδας..Τελειώσαμε τη γιορτή μας προσφέροντας σε όλους όσους παραβρέθηκαν γλυκίσματα και αναψυκτικά και κλείσαμε αυτή την ωραία εκδήλωση ευχόμενοι χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

Τα αριστουργήματα του Φειδία

Ο Φειδίας (περ. 490 π.Χ. - 430 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης, ζωγράφος και αρχιτέκτονας, ο οποίος έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. και θεωρείται ευρέως ως ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες της Κλασικής εποχής. Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός στην Ολυμπία, το οποίο φιλοτέχνησε ο Φειδίας, ήταν ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Ο Φειδίας σχεδίασε επίσης τα αγάλματα της θεάς Αθηνάς που βρίσκονταν στην Ακρόπολη των Αθηνών, δηλαδή την Αθηνά Παρθένο, που βρισκόταν μέσα στον Παρθενώνα, και την Αθηνά Προμάχο, ένα κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα που βρισκόταν ανάμεσα στο Ερεχθείο και τα Προπύλαια.
Τα πρώτα έργα του Φειδία ήταν αφιερωμένα εις μνήμην της νίκης των Ελλήνων στον Μαραθώνα εναντίον των Περσών. Στους Δελφούς ο Φειδίας ανήγειρε ένα γλυπτικό σύμπλεγμα από ορείχαλκο, που περιελάμβανε τα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αθηνάς, μερικών άλλων ηρώων μαχητών και του στρατηγού Μιλτιάδη.

Αργότερα κατασκεύασε τη χάλκινη Αθηνά Προμάχο που ήταν ανάθημα της Αθήνας στην Ακρόπολη από τα λάφυρα της νίκης. Το άγαλμα είχε ύψος 8-9 μέτρα και όπως αναφέρει ο περιηγητής του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας, η αιχμή του δόρατος και η κορυφή του λοφίου από το κράνος της ήταν ορατά από το Σούνιο. Ήταν στημένο μεταξύ Προπυλαίων και Ερεχθείου, όπου διατηρείται η θεμελίωση του βάθρου.

Ο Φειδίας φιλοτέχνησε το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου για το σηκό του Παρθενώνα (446-438 π.Χ.), που είχε κολοσσιαίο μέγεθος και αποτέλεσε καινοτομία στην τεχνική των λατρευτικών αγαλμάτων. Όμως το έργο θα πρέπει να καταστράφηκε από την πυρκαγιά που έπληξε το εσωτερικό του ναού τον 3ο αι. μ.Χ. Έχει απομείνει ένα μέρος της θεμελίωσης του βάθρου στο δάπεδο του Παρθενώνα

Η Αθηνά Παρθένος υπήρξε μία δημιουργία που συνδύαζε τα πολύτιμα υλικά με τα μυθολογικά θέματα και συμπύκνωνε το ιστορικό παρελθόν και τη δύναμη της Αθηναϊκής δημοκρατίας του 5ου π.Χ. αιώνα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει το ύψος του αγάλματος (11,544 μ.) και ο Παυσανίας αναλυτική περιγραφή. Μία ιδέα για τον τύπο του αγάλματος παρέχουν τα ρωμαϊκά αντίγραφα, όπως η Αθηνά Lenormant και η Αθηνά του Βαρβακείου(Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο).

Ύψωμα 731: Οἱ Θερμοπύλες που δεν έπεσαν

Yψωμα 731: Οἱ Θερμοπύλες που δεν έπεσαν

Στις αρχές Μαρτίου 1941, ο ίδιος ο Μπενίτο Μουσολίνι έφτασε στην Αλβανία για να παρακολουθήσει από κοντά τις επιχειρήσεις. Κύριος στόχος, η διάσπαση του μετώπου σε μια γραμμή έξι χιλιομέτρων, από την Γκλάβα στο Μπούμπεσι. Την επιχείρηση είχε αναλάβει το όγδοο ιταλικό σώμα στρατού, που έριξε στη μάχη τέσσερις μεραρχίες και δυο τάγματα μελανοχιτώνων, κρατώντας άλλες δύο σε εφεδρεία. Απέναντι τους, η πρώτη ελληνική μεραρχία που πολεμούσε συνεχώς από την αρχή της εκστρατείας. Η πολυδιαφημισμένη «Εαρινή Επίθεση» των Ιταλών ξέσπασε στις 9 του Μάρτη του 1941 σε όλη τη γραμμή του μετώπου. Στις 26 του Μάρτη ο απολογισμός ήταν τραγικό. Δώδεκα ιταλικές μεραρχίες με άφθονα εφόδια είχαν ριχτεί σε έξι καταπονημένες ελληνικές και δεν πήραν ούτε σπιθαμή εδάφους.
Μεγάλη συμβολή στον Β” ΠΠ είχε η χώρα μας. Πιο γνωστή στο ευρύ κοινό η Ελληνο-ιταλική σύγκρουση στην Πίνδο, η Μάχη των Οχυρών της Γραμμής Μεταξά και η Μάχη της Κρήτης. Ένα περιστατικό ηρωικό από το ελληνο-αλβανικό μέτωπο που δεν είναι τόσο πολύ γνωστό, διαδραματίστηκε κατά την διάρκεια της «Εαρινής Επίθεσης» των Ιταλών στο Ύψωμα 731.
Το εν λόγω ύψωμα (υψόμετρο 731 μ.) βρίσκεται περί τα 20 χλμ. βόρεια της Κλεισούρας. Ήταν ένα από τα ισχυρότερα ερείσματα που κατέλαβε ο Ελληνικός Στρατός κατά τους χειμερινούς αγώνες, που προηγήθηκαν, κλειδί της όλης τοποθεσίας, στον κεντρικό τομέα της Αλβανίας. Η παραμονή σε ελληνικά χέρια του υψώματος αυτού καταδίκαζε κάθε προσπάθεια των Ιταλών. Η αρχή της ιταλικής επίθεσης έγινε νωρίς το πρωί της 9ης Μαρτίου, με σφοδρή δράση του πυροβολικού με όλμους και αεροπορικό βομβαρδισμό των ελληνικών θέσεων.

Τα Βλάχικα χωριά της περιοχής Ασπροποτάμου

Δημήτρη Λιθοξόου:
1. Pertuli [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Περτούλι [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Pertuli: βλάχικο χωριό [Boué 1854, I 58]. Pertuli: βλάχικο χωριό [Hahn 1854 I, 32]. Pertouli: βλάχικο χωριό [Lejean 1861, 21]. Pretuli: ρουμάνικο χωριό [Picot 1875, 36]. Pertuli: Στην περιοχή του Ασπροποτάμου. Κάτοικοι 500 Αρομούνοι [Weigand 1895, 317]. Περτούλι, δήμου Αιθίκων, νομού Τρικάλων, στην απογραφή του 1896 είχε 2.046 κατοίκους, [Χουλιαράκης 1974, 241]. Πορτούλι: τμήμα Πόρτας (Πόρτα Κολ), κουτσοβλάχικο χωριό [Αραβαντινός 1905, 51]. Pertouli: βλάχικο χωριό [Papahagi 1905, 168]. Περτούλι: Περτουλίου Τρικκάλων, 97 κάτοικοι [Λεξικόν Συνοικισμών 1923, 92]. Περτούλι: Τ.Δ. Αιθήκων, επαρχία Τρικκάλων, διάταγμα 29/8/1912 (Φ.Ε.Κ. 261/1912) [Αρχεία Δρακάκη - Κούνδουρου 1940, 682]. Περτούλιον: Περτουλίου Τρικάλων, 109 κάτοικοι, υψόμετρο 1.150 [Λεξικόν Οικισμών 1974, 296]. Περτούλι: Κυρίως κτηνοτροφικό χωριό. Το χειμώνα έχει πληθυσμό 75 κατοίκους και το καλοκαίρι 400 [Ζούκας - Φώλιας 1996, 124]. Περτούλι: Βλαχοχώρι της περιοχής Ασπροποτάμου. Σύμφωνα με κώδικα της μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων, υπήρχε ήδη τον 10ο αιώνα. Το 1823 το χωριό ισοπεδώθηκε από τουρκαλβανικό στράτευμα [Κουκούδης 2000, 78, 91, 135]. Περτούλι: (έως το 1940 Πετρούλι), δήμου Αιθήκων, νομού Τρικάλων, κάτοικοι 132 [Λεξικό Σταματελάτου 2001, 613].

2. Veterniko [Αυστριακός Χάρτης 1914]. Βετερνίκον [Χάρτης Κοντογόνη 1912]. Veternico: βλάχικη κωμόπολη με 300 εστίες [Pouqueville 1826 II, 378]. Vetourniko: βλάχικο χωριό [Boué 1854, I 58].

Νεοέλληνες και καφενεία

Νεοέλληνες και καφενεία ... (καφενεία= φέις σήμερα (εξέλιξη)... ) "

“ Όταν βλέπω αυτούς όλους τους νεοέλληνες, τους τεμπέληδες, που δεν ξέρουν τι να κάνουν και κάθονται στο καφενείο και παίζουν τάβλι ή χαρτιά ή κουβεντιάζουν, μου ‘ρχεται να τους σιμώσω, να τους απλώσω τις χούφτες και να τους πω: Άνθρωποί μου, που δεν ξέρετε τι να τον κάνετε τον καιρό σας, δώστε τον μου εμένα να τελειώσω το έργο μου και να σώσω την ανθρωπιά μου ”.

(Συνέντευξή του Νίκου Καζαντζάκη στον Γιάννη Μαγκλή)

Η σοφή γριά και το ραγισμένο δοχείο

Η ιστορία ξετυλίγεται πριν πολλά χρόνια … σε μια επαρχία, κάπου στην Κίνα, όπου ζούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία κουβαλούσε καθημερινά νερό από ένα μακρινό ρυάκι, με δυο μεγάλα δοχεία περασμένα σε ένα μακρύ ξύλινο κοντάρι το οποίο στήριζε στους ώμους της.

Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που μπορούσε να χωρέσει.

Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής, από το ρυάκι στο σπίτι, έφθανε με τη στάθμη του νερού ως τη μέση. Έτσι, για δύο ολόκληρα χρόνια η γυναίκα κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.

Φυσικά, το τέλειο δοχείο ένιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε κι ένιωθε ντροπή για την ατέλειά του. Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στην ηλικιωμένη γυναίκα.

«Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!»

«Μα γιατί;» ρώτησε η γριά. «Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;»

«Ε, να ! Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω της ρωγμής μου και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα και εσύ!»

Η γυναίκα χαμογέλασε:

«Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου; Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα.» «Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες. Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και τα τοποθετώ το τραπέζι μου. Αν δεν ήσουν εσύ δεν θα είχα τόση ομορφιά να στολίζει το σπιτικό μου.