ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ

Τα Μετέωρα αποτελούν, μετά το Άγιο ΄Ορος, το μεγαλύτερο και με συνεχή παρουσία από την εποχή της εγκατάστασης των πρώτων ασκητών μέχρι σήμερα μοναστικό σύνολο στον ελλαδικό χώρο. Από τις ιστορικές μαρτυρίες συμπεραίνουμε ότι οι μονές των Μετεώρων ήταν στο σύνολό τους τριάντα. Από τις τριάντα αυτές μονές οι έξι λειτουργούν έως σήμερα και δέχονται πλήθος προσκυνητών. Υπάρχουν όμως και πολλά μικρότερα μοναστήρια εγκαταλελειμμένα. Τα περισσότερα από αυτά είχαν ιδρυθεί στον 14ο αι. Η ονομασία Μετέωρα είναι νεότερη και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς. Το όνομά τους το οφείλουν στον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο), ο οποίος ονόμασε έτσι τον «πλατύ λίθο›, στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, οι πρώτοι αναχωρητές εγκαταστάθηκαν στην περιοχή το 12 αι. Στα μέσα του 14ου αι. ο μοναχός Νείλος συγκέντρωσε τους μοναχούς που ζούσαν απομονωμένοι σε σπηλιές των βράχων, γύρω από την σκήτη της Δούπιανης οργανώνοντας έτσι τον μοναχισμό στα Μετέωρα. Η κατάκτηση της Θεσσαλίας από τους Οθωμανούς Τούρκους (1393) και η βαθμιαία κατάρρευση και τελική πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας επέφεραν κατά το 15ο αι. μια κάμψη στη μοναστική ζωή των Μετεώρων. Κατά το τελευταίο τέταρτο του 15ου αι. παρατηρείται μια ανάκαμψη, που σηματοδοτείται από τη ίδρυση της μονής της Αγίας Τριάδας (1475/76) και την τοιχογράφηση του παλαιού καθολικού του Μεγάλου Μετεώρου (1483). Η ακμή των Μετεώρων θα συντελεστεί τον επόμενο αιώνα, κατά τον οποίο ιδρύονται νέα μοναστήρια, ανεγείρονται νέα καθολικά και άλλα μοναστηριακά κτίσματα, τα περισσότερα από τα οποία κοσμούνται με εξαιρετικής τέχνης αγιογραφίες. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας στη Θεσσαλία (1393-1881) τα μετεωρίτικα μοναστήρια λειτούργησαν ως τόποι ελπίδας. Στις αρχές του 19ου αι. τα στρατεύματα του Αλή-Πασά, επέφεραν καταστροφές και λεηλασίες σε πολλά από αυτά (Μονή Υπαπαντής, Μονή Αγίου Δημητρίου κ. ά.). Τα έξι επισκέψιμα μοναστήρια των Μετεώρων, είναι σήμερα αναστηλωμένα και με συντηρημένο στο μεγαλύτερο μέρος τους τον τοιχογραφικό τους διάκοσμο. Το 1989 η Unesco ενέγραψε τα Μετέωρα στον κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ως ένα ιδιαίτερης σημασίας πολιτιστικό και φυσικό αγαθό.

Οι Επτά Σοφοί της Αρχαιότητας
Οι Επτά Σοφοί οι οποίοι έζησαν και χάρισαν τη γνώση και την εμπειρία τους κατά τον 6ο και τον 7ο αιώνα π.Χ., σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, αποτελούν ορόσημο στην ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που τους θεωρούν θεμελιωτές της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. Για κάποιους ιστορικούς η φιλοσοφία ξεκίνησε αργότερα, όμως οι Επτά Σοφοί είναι αυτοί που άρχισαν να θέτουν σε αμφισβήτηση τα εδραιωμένα παλαιά αξιώματα και να επιζητούν να κατανοήσουν το μυστήριο της ύπαρξης ώστε να δώσουν απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα που απασχολούν τον Άνθρωπο ακόμη και σήμερα.
Πρωταρχικό μέλημα των Επτά Σοφών ήταν να διδάξουν πού έγκειται η αληθινή ευδαιμονία του ανθρώπου ως πολίτη και ως ατόμου, τονίζοντας πάντα πως ο άνθρωπος είναι πρώτα άτομο και μετά πολίτης. Το Συμπόσιο των Επτά Σοφών εμφανίζεται για πρώτη φορά στο έργο Ηθικά του Πλουτάρχου. Οι Επτά Σοφοί προέρχονταν από διαφορετικές επιστήμες (ιατρική, αστρονομία, αρχιτεκτονική, νομικές επιστήμες κ.λ.π.) και αναζητούσαν τις αληθινές απαντήσεις σε θέματα κοινωνικά, θρησκευτικά, πολιτικά, επιστημονικά και ηθικά. Μέσα από τις «πνευματικές» αναζητήσεις και τα Συμπόσια των Επτά Σοφών, «χτίστηκε» μία γέφυρα που κατάφερε να συνενώσει τις διαφορετικές φυλές και πόλεις του Ελλαδικού χώρου. Έτσι, δημιουργήθηκε μία ευρύτερη και ιδανική πατρίδα, κοινή για τους απανταχού Έλληνες.
Οι Επτά Σοφοί ήταν: ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, ο Πιττακός ο Μυτιληναίος, ο Βίας ο Πριήνιος, ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος, ο Σόλων ο Αθηναίος, ο Περίανδρος ο Κορίνθιος. Οι πεφωτισμένοι αυτοί άνθρωποι εξέφραζαν τις απόψεις τους για τα διάφορα θέματα με σπουδαία γνωμικά που έχουν μείνει στην ιστορία και χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα, όπως :
Γνώθι Σαυτόν
Μέτρον Άριστον
Μηδέν Άγαν
Μη προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας
Μην επιθυμείς το αδύνατον
Γηράσκω δ’ αεί πολλά διδασκόμενος
Ο τίμιος πολιτικός άνδρας πρέπει όταν εγκαταλείπει την εξουσία να φεύγει όχι πλουσιότερος αλλά ενδοξότερος

κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε τα γνωμικά όλων

Αυτισμός
«Ο αυτισμός αποτελεί μία βαριά, ισόβια αναπτυξιακή διαταραχή, η οποία εμπο­δίζει τα λεγόμενα αυτιστικά άτομα να κατανοούν σωστά όσα βλέπουν, ακούν και γενικά αισθάνο­νται. Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα τα άτομα αυτά να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις, την επικοινωνία και τη συμπεριφορά τους. Είναι μία εκ γενετής διαταραχή του εγκεφάλου, που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται και χρησιμοποιεί τις πληροφορίες. Για τον αυτισμό δεν υπάρχει ουσιαστική θεραπεία, αν και γίνονται πολλές προσπάθειες κυρίως προς την κατεύθυνση της εκπαίδευσης για τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Σήμερα, ο αυτισμός παρατηρείται σε ένα με δύο ανά 1.000 παιδιά (επιπολασμός 1.5 στα χίλια), αν και τα αναφερόμενα περιστατικά αυξάνονται συνεχώς για άγνωστη αιτία. Αναφορικά με το φύλο υπερτερούν κατά πολύ τα αγόρια (τέσσερα αγόρια ανά ένα κορίτσι), ενώ εκδηλώνεται σε ίση αναλογία σε όλες τις κοινωνικο-οικονομικές τάξεις. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι υπάρχουν περί τα 40.000 - 50.000 αυτιστικά άτομα (τα περισσότερα παιδιά).Τα αίτια του αυτισμού δεν είναι ακόμη γνωστά, αν και πιθανολογούνται διάφοροι περιβαλλοντικοί και γενετικοί παράγοντες»

κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες

Καποδίστριας Ιωάννης: Ο Ιδρυτής της Ελλάδας

Η οικογένειά του είναι μια παλαιότατη Βυζαντινή οικογένεια που έφυγε κάποτε από το Βυζάντιο κι εγκαταστάθηκε στο Αρχαίο Δάλμαιο, στις Δαλματικές ακτές κι αργότερα στο Capo d' Istria, απ' όπου πήρε και το όνομά της διότι παλαιότερα λεγότανε Vittori.
Ο Ιωάννης γεννήθηκε στη Κέρκυρα στις 10 Φλεβάρη 1776 κι είχε τον τίτλο του Κόμη. Ήτανε δευτερότοκος γιος αλλά το 6ο παιδί των γονιών του.

Το 1792 σώζεται από θαύμα, σε ατύχημα με άλογο που το αποδίδει στη Παναγιά τη Πλατυτέρα κι η πίστη του στον Θεό δυναμώνει. 2 χρόνια μετά πηγαίνει στη Βενετία και την επόμενη χρονιά πηγαίνει στη Πάντοβα κι εγγράφεται στο εκεί πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε Ιατρική. Αποφοιτά το 1797 στις 10 Ιουνίου κι επιστρέφει αμέσως στη Κέρκυρα όπου εξασκούσε την ιατρική αφιλοκερδώς γιατί ήταν πολύ πλούσιος. Είχε κτήματα στη Κέρκυρα αλλά κι αλλού, τόσο μέσα, όσο και έξω από τα Βαλκάνια. Από τα τέλη του 1798 αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη πολιτική, ειδικότερα μετα τον πόλεμο των Ρωσωτούρκων εναντίον των Γάλλων. Τότε η οικογένεια Καποδίστρια καταφεύγει στη Κερκυραϊκήν ύπαιθρο και πολεμά με το μέρος των πρώτων.

Το Μάρτη του 1800 τα Ιόνια νησιά ανακηρύσσονται σε υποτελή πολιτεία στον Τούρκο Σουλτάνο, η οποία όφειλε να κυβερνιέται από την αριστοκρατία του τόπου. Ο Καποδίστριας καταρχάς, γίνεται Έκτακτος επίτροπος της τοπικής κυβέρνησης, αργότερα γίνεται Υπαρχηγός και τέλος Γραμματέας της Επικράτειας για τις υποθέσεις εξωτερικών, εσωτερικών κι εμπορίου. Το 1802 ιδρύει την Ιατρικήν Εταιρεία της Κέρκυρας, που τελικά υπήρξε κι ο πρώτος ελληνικός ιατρικός σύλλογος Από τότε αποκτά στενούς δεσμούς με τη Ρωσική Αυλή.

Έφθασε στην Αγία Πετρούπολη στις 16 Ιανουαρίου 1809. Εκεί, στην Αγία Πετρούπολη, χάρη στις ικανοτητές του, κερδίζει την εμπιστοσύνη του Τσάρου και γίνεται Υπουργός των Εξωτερικών και σύμβουλος της κυβέρνησής του. Γίνεται οπαδός της "Πεφωτισμένης Δεσποτείας" δηλαδή του εκσυγχρονισμού της κοινωνίας και των μεταρρυθμίσεων χωρίς όμως την επαναστατική παρεμβολή του λαού.
Τοποθετήθηκε ως υπεράριθμος Ακόλουθος και το 1811 για λόγους υγείας ζήτησε και διορίστηκε κανονικά στη Ρωσική Πρεσβεία στη Βιέννη, ως Ακόλουθος με αρμοδιότητα τις εμπορικές σχέσεις.....

κλικ εδώ για να δείτε όλες τις πληροφορίες για το έργο του και τη ζωή του

ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ο Α' ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ κλικ εδώ

ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ

Ετερόφωτα - Αυτόφωτα σώματα
Η φλόγα ενός κεριού, τα σπίρτα,το πυρακτωμένο σύρμα ενός λαμπτήρα θεωρούνται ως τεχνητές ηλεκτρικές πηγές.
Ο ήλιος, η αστραπή, η λάβα ενός ηφαιστείου, οι φλόγες της φωτιάς, τα αστέρια τη νύχτα, θεωρούνται ως φυσικές πηγές του φωτός.
Οι φυσικές πηγές λέγονται και αυτόφωτα σώματα.
Τα σώματα που δεν έχουν δικό τους φως λέγονται ετερόφωτα.
Τα ετερόφωτα σώματα γίνονται αντιληπτά από το φως των αυτόφωτων σωμάτων που πέφτει πάνω τους και το οποίο στη συνέχεια το διαχέουν δηλ. το σκορπίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις. Η Σελήνη διαχέει σε μας ένα μέρος από το φως που δέχεται από τον Ήλιο, είναι δηλ. ένα ετερόφωτο σώμα.
Το φως που προέρχεται από ένα αυτόφωτο ή ετερόφωτο σώμα διαδίδεται ευθύγραμμα στο χώρο.

ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ:ΚΛΙΚ
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Το φως διαδίδεται ε υ θ ύ γ ρ α μ μ α.
Tην ευθύγραμμη διάδοση του φωτός μπορούμε να την καταλάβουμε και από τις ακτίνες του ήλιου που συχνά δημιουργούνται από ανοίγματα στα σύννεφα,από τα φυλλώματα των δέντρων ή τις γρίλιες των παντζουριών.

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ
κλικ εδώ για τη βιογραφία του και έργο του
πατήστε εδώ για δείτε ολόκληρο τον εθνικό ύμνο

"Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό". Ξάστερη, δυνατή, φλογερή διασχίζει τα χρόνια η φωνή του εθνικού μας ποιητή, δίνοντας στους Έλληνες το μεγάλο παράγγελμα. Αγωνιστής του εθνικού ιδανικού και της αλήθειας, που τα βλέπει σφιχτοδεμένα στη βαθύτερη ουσία της εθνικής μας ζωής και της ιστορίας του έθνους του, ο Σολωμός διέπρεψε ως κατ' εξοχήν ποιητής της λευτεριάς. Στην τέτοια διαμόρφωση της ποιητικής του φυσιογνωμίας σίγουρα συνετέλεσε η ευρωπαϊκή του μόρφωση κι η βαθιά επαφή του με το φιλελεύθερο ρομαντισμό της σύγχρονης του ευρωπαϊκής ποίησης, η γνωριμία του - και προσωπική - με τα φιλελεύθερα ρεύματα γενικά της ανάστατης τον καιρό εκείνο της Ευρώπης. Και της μεγάλης αμερικανικής επανάστασης οι αντίλαλοι, που αρκετά διοχετεύτηκαν στο έργο του και ξεχωριστή θέση βρήκανε σ' αυτό, φαίνεται πως όχι λίγο ενίσχυσαν στην ψυχή του και στο πνεύμα του τις φιλελεύθερες καταβολές. Ο βασικός όμως επηρεασμός ήρθε στην πνοή της σολωμικής ποίησης από το ίδιο το αίμα του δημιουργού της.Παιδί της αγωνιζόμενης Ελλάδας, αυτό τον αγώνα βύζαξε απ' τα στήθια της μάνας του. Αυτό τον αγώνα πρωτοανάσανε στον αέρα των παιδικών του χρόνων. Αυτό τον αγώνα, που συνοψιζότανε σε μια λέξη πελώρια, στ' όνομα "Λευτεριά", κουβάλησε στ' άδυτα της ψυχής του, σαν άφηνε, παιδάκι ακόμα, τα χώματα της πατρίδος. Εκείνα τα χώματα που γινότανε πιο ιερή από τις βροντερές φωνές των κλέφτικων καριοφυλιών όταν ο αντίλαλός τους, περνώντας από τη στενή θάλασσα που χώριζε το πατρικό νησί του από την ελληνική στεριά συγκλόνιζε την παιδική του ευαισθησία και χαραζότανε μ' ανεξίτηλες χαραματιές στην άγραφη πλάκα της νεογέννητης μνήμης του.Στη "φιλτάτη πατρίδα", στη "θαυμασία νήσο" του Ανδρέα Κάλβου, στη Ζάκυνθο, έπεσε και στην ψυχή του Σολωμού ο σπόρος της μεγάλης ποίησης. Κι είναι παράξενο - ή αξιοπρόσεχτο τουλάχιστον - πόσο ίδια κατά βάθος (μ' όλες τις τεράστιες εξωτερικές ανομοιότητες) στάθηκε στους δύο αυτούς "ασυνάντητους" σχεδόν σύγχρονους μεγάλους η ζωή. Όσο ίδια, μ' όλες πάλι τις τεράστιες ανομοιότητες της επιφάνειας, στέκεται κι η ποίησή τους. Μια ποίηση, και των δυο, γεννημένη, στην Επανάσταση, από την Επανάσταση και για την Επανάσταση. Μια ποίηση όπου, με θεμέλιο το φοβερό κι ασίγαστο μίσος κατά της τυραννίας, χτίζεται το φλογερό οικοδόμημα της λευτεριάς. Μια ποίηση επική και διθυραμβική, με ήρωες κεντρικούς τους χιλιάδες θρυλικούς αγωνιστές του Εικοσιένα.

ΗΛΙΑΚΟ ΡΟΛΟΪ

Από τα πολύ παλιά χρόνια ο άνθρωπος επινόησε και κατασκευασε μηχανισμούς για τη μέτρηση του χρόνου. Ο αρχαιότερος τύπος τέτοιου μηχανισμού είναι το ηλιακό ρολόι το οποίο επινοήθηκε κατά πάσα πιθανότητα απο τους Χαλδαίους περί το 2000π.χ. Στη συνέχεια διαδόθηκε σε όλους τους λαούς του αρχαίου κόσμου και με τη παροδο του χρόνου πήρε διάφορες μορφές. Η λειτουργία ενός ηλιακού ρολογιού στηρίζεται στη κίνηση της σκιάς μίας ράβδου που καλείται γνώμονας.Ο γνώμονας ειναι καρφωμένος σε μία οριζόντια ή κατακόρυφη πλάκα η οποία είναι βαθμολογημένη.η σκιά του γνωμονα πέφτει πανω στη πλάκα και η ώρα διαβάζεται απευθείας. Ο χρόνος που θα μετρούμε όμως δεν θα είναι η ακριβής ώρα Ελλάδος αλλά ο αληθής ηλιακός χρόνος!Ομως με μια διόρθωση θα είναι ευκολο να βρίσκουμε την επίσημη ώρα Ελλάδος. ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΑ ΗΛΙΑΚΑ ΡΟΛΟΓΙΑ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟ ΗΛΙΑΚΟ ΡΟΛΟΙ Γνωρίζοντας τις γεωγραφικές συντεταγμένες ενός τοπου (λ,φ) τοποθετουμε τον γνωμονα ετσι ώστε να σχηματίζει με τη πλάκα γωνια ιση με το γεωγραφικό πλάτος του τόπου η δε διεύθυνσή του να συμπίπτει με τον άξονα της Γής.Στη συνέχεια χαράζουμε τον άξονα Βορρά-νότου με τη βοήθεια φυσικά μιας πυξίδας και προσέχοντας ο Βορράς να είναι προς το μέρος που κλίνει ο γνώμονας.Κατόπιν φερουμε την καθετο στο σημειο στήριξης του γνώμονα στη πλάκα και χαράζουμε ημικύκλιο αυθαίρετης ακτίνας. Μετά φέρουμε και τις ωριαίες γραμμές με διαδοχικά άλματα 15 μοιρών . Είναι προφανές πως στον ισημερινό όπου και το γεωγραφικό πλάτος είναι μηδέν ο γνώμονας του ρολογιού πρέπει να είναι οριζόντιος. Αρα δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε οριζόντιο ηλιακό ρολοι στον ισημερινό. Μπορούμε όμως να το κάνουμε κατακόρυφο! ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΟ ΗΛΙΑΚΟ ΡΟΛΟΙ Μπορεί να χαραχτεί ή και να τοποθετηθεί πάνω σε τοίχο Ο γνώμονας πρέπει να σχηματίζει με τον τοίχο γωνία ω=90-φ,δηλαδή ίση μεω τη συμπληρωματική του γεωγραφικού πλάτους φ.Στη περίπτωσή μας ω=50 μοίρες. Προσοχή ,ο γνώμονας να δείχνει προς τα πάνω.

περισσότερες πληροφορίες για την κατασκευή του,

μπορείτε να πάρετε κάνοντας κλικ εδώ

ΑΛΜΠΕΡΤ ΑΪΝΣΤΑΙΝ

«Κύριοι, ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δεν θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε τον δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μην σας κουράσω, σας το λέω έτσι απλά, χωρίς λεπτομέρειες, ότι μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής, στον οποίο, εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική, η σοφία του αιώνα μας, χρωστάμε τα πάντα» - Aλμπερτ Αϊνστάιν στην τελευταία συνέντευξη τύπου που παρεχώρησε το 1955.
Βιογραφικά στοιχεία
Γόνος γνωστής οικογένειας της Κωνσταντινούπολης, μέλη της οποίας κατέλαβαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, προασπίζοντας από τις θέσεις αυτές τα συμφέροντα των Ελλήνων ομοεθνών τους, ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή --όπως επικράτησε να λέγεται-- αποτελεί έναν αξιόλογο εκπρόσωπο, μέσω της έρευνάς του, του μαθηματικού πνεύματος του 20ού αιώνα που χαρακτηρίζεται από μια στροφή στην κλασική εντέλεια των αρχαίων ελλήνων μαθηματικών.

Η ακαδημαϊκή του καριέρα περιλαμβάνει έδρες διδασκαλίας μαθηματικών στα γερμανικά πανεπιστήμια της Βόννης, του Ανοβέρου, του Μπρεσλάου, του Γκέτιγκεν, του Βερολίνου και του Μονάχου. Αναδεικνύεται έτσι σε κορυφαίο μαθηματικό παγκόσμιου επιπέδου. Το 1920, αναλαμβάνει κατ΄ εντολή του Ελευθέριου Βενιζέλου να οργανώσει το υπό ίδρυση Πανεπιστήμιο της Ιωνίας στη Σμύρνη, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Κατορθώνει να διασώσει τη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Σμύρνης και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, μεταφέροντας τους τόμους της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το διάστημα 1922-1924 είναι καθηγητής μαθηματικών και μηχανικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το 1924, εγκαθίσταται οριστικά στο Μόναχο. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1930, προκειμένου να συμβάλει στην αναδιοργάνωση των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Ο Κ. Καραθεοδωρή διατηρούσε τακτική αλληλογραφία με τον μαθητή του, Α. Αϊνστάιν. Την ύπαρξη της αλληλογραφίας αυτής, η κόρη του ανακάλυψε μετά τον θάνατο του πατέρα της. Κάποιες από τις επιστολές πουλήθηκαν, άγνωστο πώς. Σε μια από αυτές, που έμειναν στην κόρη του, ο Αϊνστάιν γράφει:
«Αγαπητέ κύριε συνάδελφε, βρίσκω θαυμάσιο τον υπολογισμό σας... Θα έπρεπε να δημοσιεύσετε τη θεωρία σε αυτή τη μορφή στα Χρονικά της Φυσικής, καθόσον οι φυσικοί κατά κανόνα αγνοούν αυτό το αντικείμενο, όπως κι εγώ άλλωστε. Με το γράμμα μου θα πρέπει να σας φαίνομαι σαν τον Βερολινέζο που μόλις ανακάλυψε το Crunewald* και αναρωτιέται αν ζούσαν εκεί άνθρωποι πιο πριν. Αν θέλετε να μπείτε στον κόπο να μου εκθέσετε επιπλέον και τους κανονικούς μετασχηματισμούς, θα βρείτε σε μένα έναν ευγνώμονα και ευσυνείδητο ακροατή. Αν, όμως, λύσετε το πρόβλημα των κλειστών γραμμών του χρόνου, θα σταθώ μπροστά σας με σταυρωμένα χέρια... Πίσω από αυτό το ζήτημα κρύβεται κάτι που είναι αντάξιο του ιδρώτα των αρίστων».

Ο Αϊνστάιν έστειλε για δημοσίευση στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό της Γερμανίας, το Ανάλεν ντερ Φιζίκ, μια μελέτη σχετική με την κβαντική φύση του φωτός. Υποστήριζε ότι το φως δρα σαν να αποτελείται από διακεκριμένα, ανεξάρτητα μεταξύ τους σωματίδια ενέργειας. Τα σωματίδια αυτά έχουν ενέργεια η οποία είναι ανάλογη με τη συχνότητα του φωτός που αυτά διαδίδουν. Τα ονόμασε κβάντα φωτός (αργότερα ονομάστηκαν φωτόνια). Λίγα χρόνια πριν ο Μαξ Πλανκ έκανε την πρώτη νύξη γι' αυτά, αλλά ο Αϊνστάιν προχώρησε πολύ πιο πέρα. Απέδειξε ότι με την παραδοχή των κβάντα φωτός με τις παραπάνω ιδιότητες μπορούσαν να εξηγηθούν φαινόμενα που εξέταζαν οι πειραματικοί φυσικοί της εποχής, όπως το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο.
Το Μάιο έστειλε ένα ακόμη άρθρο στο ίδιο περιοδικό, στο οποίο πραγματευόταν την τυχαία κίνηση των ατόμων και των μορίων ενός σώματος. Η θερμοκρασία των σωμάτων ως το άθροισμα της κινητικής ενέργειας των ατόμων ή των μορίων που τα αποτελούν ήταν καλά εμπεριστατωμένη τότε. Όμως ο Αϊνστάιν πρότεινε ένα νέο τρόπο για να επιβεβαιωθεί πειραματικά η θεωρία. Αν πολύ μικρά κομμάτια ύλης βρεθούν μέσα σε υγρό, τότε αυτά θα δείχνουν ότι κινούνται ακανόνιστα με μικρά πηδηματάκια μέσα στο υγρό, αφού θα τα σπρώχνουν τα τυχαία παλλόμενα γειτονικά τους μόρια του υγρού. Αυτό το φαινόμενο ήταν γνωστό πολλά χρόνια ως κίνηση Μπράουν, αλλά ο Αϊνστάιν υπόδειξε το μηχανισμό δημιουργίας της. Μέσα από αυτό η επιστήμη απέκτησε ένα ισχυρό εργαλείο μελέτης του μεγέθους των ατόμων και των μορίων.

Ένα μήνα μετά ακολούθησε και άλλη δημοσίευση, σχετική με τον «ηλεκτρομαγνητισμό και την κίνηση». Ένας ακίνητος παρατηρητής που βλέπει δύο τρένα να διασταυρώνονται σε παράλληλες γραμμές μπορεί να μετρήσει την ταχύτητα τους στα 50 και 60 χιλιόμετρα την ώρα. Ο επιβάτης σε κάποιο από τα δύο τρένα θα μετρήσει την ταχύτητα του άλλου τρένου στα 110 χιλιόμετρα την ώρα. Σύμφωνα με τη Θεωρία του Ηλεκτρομαγνητισμού, η ταχύτητα του φωτός θα έπρεπε να μετριέται διαφορετικά από έναν παρατηρητή που κινείται κατά μήκος της από ό,τι από έναν άλλο ακίνητο. Και όμως με κανένα πείραμα, όσο πολύπλοκο και όσο ακριβές και αν ήταν, δεν είχε μετρηθεί ποτέ η παραμικρή διαφορά. Η ταχύτητα του φωτός ήταν σταθερή ασχέτως της κίνησης του παρατηρητή. Ο Αϊνστάιν βρήκε ότι το τελευταίο γεγονός ήταν... αναμενόμενο και συμβατό με την Ηλεκτρομαγνητική Θεωρία. Όπως έγραψε αργότερα, το να συμβιβάσεις τις δύο φαινομενικά ασυμβίβαστες παρατηρήσεις χρειαζόταν «μόνο» μια νέα και πιο προσεκτική θεώρηση του παράγοντα χρόνου. Η νέα του θεωρία, γνωστή αργότερα ως Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, βασίστηκε σε μια καινοφανή ανάλυση του χώρου και του χρόνου·˙ μια ανάλυση τόσο καθαρή και απλή, που μπορεί να γίνει κατανοητή και από μαθητές λυκείου.
Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Αϊνστάιν ανακοίνωσε μια θαυμαστή συνέπεια της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας, την περίφημη ισοδυναμία της μάζας ενός σώματος με την ενέργεια: Ε=mc2. Η ιδέα και μόνο ήταν εξωφρενική. Ακόμη και ο επαναστάτης Αϊνστάιν «τρόμαζε» με τα αποτελέσματα των υπολογισμών του. Έτσι, ο τίτλος της διατριβής ήταν, αν μη τι άλλο, προσεκτικά γραμμένος: «Εξαρτάται η αδράνεια ενός σώματος από το μέτρο της ενεργειακής του κατάστασης;». Χαρακτηριστικό είναι αυτό που έγραψε σε ένα φίλο του: «Η αρχή της σχετικότητας, σε συνδυασμό με τις εξισώσεις του Μάξγουελ, απαιτεί από τη μάζα να είναι απευθείας μέτρο της ενέργειας που περιέχεται σε ένα σώμα. Το φως μεταφέρει μάζα... Αυτή η σκέψη είναι διασκεδαστική και έχει συνέπειες, αλλά δεν μπορώ να γνωρίζω κατά πόσο ο καλός Κύριος γελά με την ιδέα που μου έβαλε στο κεφάλι». Αργότερα, όμως, και αυτός και οι υπόλοιποι επιστήμονες κατάλαβαν ότι, όσο απίθανο και αν φαινόταν, ο τύπος Ε=mc2 ίσχυε.

Η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας προέβλεπε ότι όλα τα φυσικά φαινόμενα είναι ισοδύναμα για κάθε παρατηρητή, αρκεί αυτοί να βρίσκονται σε ευθύγραμμη ομαλή κίνηση. Θα μπορούσε η θεωρία να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει παρατηρητές σε οποιαδήποτε κινητική κατάσταση, δηλαδή παρατηρητές που επιταχύνονται, επιβραδύνονται και στρίβουν; Στην ουσία κάθε κίνηση πέρα από την ευθύγραμμη ομαλή είναι επιταχυνόμενη. Μήπως η επιτάχυνση είναι ισοδύναμη με τη βαρύτητα, δεδομένου ότι οι επιπτώσεις τους μοιάζουν; Την προσοχή του Αϊνστάιν τράβηξε, ένα επιστημονικό γεγονός γνωστό από την εποχή του Γαλιλαίου, το οποίο ωστόσο ποτέ δεν είχε ερευνηθεί σε βάθος: Όλα τα σώματα που αφήνονται ελεύθερα από κάποιο δεδομένο ύψος φτάνουν στη γη με την ίδια ταχύτητα ανεξάρτητα από το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα (αρκεί να μην υπάρχει αντίσταση του αέρα). Μήπως θα μπορούσε αυτό το γεγονός να αποτελέσει εφαλτήριο για νέες θεωρίες, όπως ακριβώς και η σταθερή ταχύτητα του φωτός οδήγησε στην Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας;