Δράκων, ο πρώτος νομοθέτης της Αθήνας το 624 π.Χ.

Ο Δράκων θεωρείται ο πρώτος νομοθέτης της Αθήνας, αν και οι έξι άρχοντες, οι επονομαζόμενοι Θεσμοθέται, νομοθετούσαν άγραφους νόμους από το 683 π.Χ.Στην αρχή του έκτου αιώνος, ήταν φανερό ότι η Αθήνα είχε ανάγκη από καινούργιους γραπτούς νόμους, γιατί η αριστοκρατία ερμήνευε τους νόμους σύμφωνα με τα συμφέροντα της. Έτσι οι Αθηναίοι ανέθεσαν στον Δράκοντα το 624 π.Χ., να νομοθετήσει γραπτούς νόμους.Ο Δράκων δεν άλλαξε το πολιτικό σύστημα. Οι νόμοι του γράφτηκαν πάνω σε μαρμάρινες πλάκες (621 π.Χ.), που ονομάζονταν Θεσμοί ή Διατάξεις και τοποθετήθηκαν στην Αγορά, όπου ο καθένας μπορούσε να τις διαβάσει.

ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΕΙ

Δεν έχω κάνει ποτέ ανάρτηση όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με το διαδίκτυο  με κάτι άλλο εκτός από εκπαιδευτικά θέματα. Το περιεχόμενο όμως  της ανάρτησης που ακολουθεί  με στενοχωρεί και με ανησυχεί ταυτόχρονα, όχι μόνο ως λειτουργό της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά και σαν γονιό που βλέπει το μέλλον των παιδιών του μέσα από την ανώτατη εκπαίδευση.

"Πάτωσαν" όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια

Κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των 200 κορυφαίων ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του κόσμου, σύμφωνα με τον κατάλογο που καταρτίζει κάθε χρόνο από το 2004 το ειδικό ένθετο, «Times Higher Education» της βρετανικής εφημερίδας «Times».

Τα στοιχεία είναι άκρως απογοητευτικά για τη χώρα μας, καθώς μέχρι πρότινος στη συγκεκριμένη λίστα περιλαμβανόταν το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο το 2009 είχε βρεθεί στην 177η θέση. 

H Κοινωνική Δομή στην Αρχαία Σπάρτη

Τρεις κοινωνικές τάξεις υπήρξαν στην αρχαία Σπάρτη. Ήταν οι τάξεις των Σπαρτιατών, των περιοίκων και των ειλώτων.

ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ

Οι Σπαρτιάτες ονομάζονται μεταξύ τους και «όμοιοι» που σημαίνει ίσοι ή ευπατρίδες. Όπως και σε άλλες πόλεις, έτσι και στην Σπάρτη υπήρχε η τάξη των ευγενών, από την οποία προήρχοντο οι γνήσιοι Σπαρτιάτες, οι ¨όμοιοι¨ δηλαδή πολίτες, οι οποίοι αριθμούσαν περί τα 1500-3000 άτομα. Ο αριθμός αυτός βέβαια ανήκει στους όμοιους πολεμιστές και αναφέρεται στα πρώτα χρόνια της κλασικής αρχαιότητας. Αργότερα ο αριθμός των ομοίων πολεμιστών μεγάλωσε φτάνοντας γύρω στους 9000. Με τις διάφορες όμως πολεμικές διαμάχες μεταξύ των ελληνικών πόλεων και τις αλλεπάλληλες πολεμικές συγκρούσεις, ο αριθμός των ομοίων πολεμιστών μειώθηκε σημαντικά, αναγκάζοντας έτσι διάφορους βασιλείς της Σπάρτης να λάβουν μέτρα κατά της λειψανδρίας και υπέρ της αύξησης του αριθμού των ομοίων πολεμιστών, εγγράφοντας κάποιες φορές ως όμοιους πολίτες, είλωτες ή νόθους. Για να δούμε τον αριθμό των ομοίων πολιτών της Σπάρτης σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της Λακεδαίμονος, πρέπει να σημειώσουμε ότι ο συνολικός πληθυσμός της Λακωνίας υπερέβαινε τις 180.000 κατοίκους. 

Τα σχολικά βιβλία των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων στις πρώην ανατολικές χώρες

.......Τα κείμενα των βιβλίων είναι τριών ειδών. Είναι κείμενα λογοτεχνικά, ήδη γνωστά και καταξιωμένα στην Ελλάδα, με αναφορές στις ήδη υπάρχουσες ιστορίες της Λογοτεχνίας. Είναι, επίσης, κείμενα λογοτεχνικά, στρατευμένα, γνωστών αλλά και αγνώστων συγγραφέων του αριστερού πολιτικού χώρου και είναι και κείμενα «επικαιρικά» γραμμένα ad hoc, για να εξυπηρετήσουν κάποιες συγκεκριμένες ανάγκες, μια συγκεκριμένη στιγμή. ......

 

(αναδημοσίευση)     κάντε κλικ εδώ

Ο ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Σύμφωνα με την παράδοση, το χαρμόσυνο μήνυμα της νίκης των Αθηναίων στον Μαραθώνα έφερε το απόγευμα στην Αθήνα ένας ανώνυμος οπλίτης, που αμέσως μετά την κραυγή «νικήσαμε» έπεσε νεκρός από την εξάντληση. Προς ανάμνηση αυτού του γεγονότος στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896 καθιερώθηκε ένας δρόμος αντοχής μήκους όση είναι η απόσταση Μαραθώνα - Αθήνας.

H χρονολόγηση γεγονότων που έχουν συμβεί κατά την αρχαιότητα είναι ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, και απαιτεί συνδυασμό πληροφοριών και γνώσεων από διαφορετικές πηγές. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί ο καθορισμός της χρονολογίας της μάχης του Μαραθώνα. Ο πατέρας της Ιστορίας Ηρόδοτος αναφέρει ότι μόλις οι Αθηναίοι πληροφορήθηκαν την απόβαση του περσικού στρατού στην παραλία του Μαραθώνα έστειλαν τον δρομέα Φειδιππίδη στη Σπάρτη με την εντολή να ζητήσει τη βοήθεια των Λακεδαιμονίων.

Η ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΣΗ

Το κορίτσι της φωτογραφίας αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα προς μίμηση, ταυτόχρονα όμως δείχνει και σε όλους αυτούς που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες των λαών του κόσμου,ότι πρέπει να αγωνίζονται για να προσφέρουν ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά για μόρφωση και εκπαίδευση χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Για την ιστορία, η φωτογραφία, χάρισε στο φωτογράφο ένα ξεχωριστό βραβείο το 2007 και είναι τραβηγμένη στη Δαμασκό.

 Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ

28η Οκτωβρίου του 1940, όταν η Ελλάδα είπε το μεγάλο Όχι στις σιδερόφρακτες στρατιές του άξονα. Όταν οι σειρήνες της αντιαεροπορικής άμυνας ξύπνησαν την Αθήνα, και τα ανακοινωθέντα έγραφαν: «Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5.30 σήμερον τα ημέτερα τμήματα … Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους…».

Ήταν η μέρα που είχε έρθει η ώρα της «Μάχης της Ελλάδας».

Και παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις του άξονα ήταν μέχρι τότε ανίκητες, παρά το φόβο που κυρίευσε πολλούς, οι Έλληνες πολέμησαν με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν, παρατάσσοντας τη ψυχή απέναντι στο ατσάλι, και …νίκησαν. Διότι πολέμησαν με φρόνημα και λεβεντιά, με ελληνική ψυχή. Λες και όλες οι ξεχασμένες αρετές των Ελλήνων μπήκαν και κέρδισαν εκείνον τον πόλεμο.

«Στο εξής δεν θα λέγεται ότι οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν ως Έλληνες.» (We will not say thereafter that the Greeks fight like heroes, but heroes fight like the Greeks!) είπε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ στις 19 Απριλίου του 1941. 

Ξεκίνησαν σήμερα στα σχολεία του Νομού Τρικάλων, οι επετειακές εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου 1940.

Το πρωί στις σχολικές μονάδες της Α/Βάθμιας Εκπαίδευσης, υπήρξαν γιορτές προς τιμή της ιστορικής επετείου του «ΟΧΙ» και ακολούθως υπό άσχημες καιρικές συνθήκες, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων από την μαθητιώσα νεολαία και εκπροσώπους Συλλόγων και Οργανώσεων.

Στη φωτογραφία ο γιος μου, καταθέτει στεφάνι στο Μνημείο Πεσόντων μπροστά στη ΣΜΥ για το 12ο Δημ. Σχολείο Τρικάλων.