ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΔΝΤ..
Συμβάσεις δανεισμού: από την αγανάκτηση στις ανησυχίες και στις δυνατότητες λύσης
Άρθρο Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ*
Επιμένω στον τίτλο «Συμβάσεις Δανεισμού» και όχι στο όνομα «Μνημόνιο» που κυκλοφορεί παραπλανητικά, για να θυμίζω πάντοτε ότι όταν λέμε «Μνημόνιο» πρόκειται για τις τρεις Συμβάσεις Δανεισμού που, με συνενοχή όλων των κομμάτων και όλων των μεγάλων ΜΜΕ, κρατήθηκαν και κρατούνται στο σκοτάδι.
Ας δούμε, λοιπόν, για ποιες «Συμβάσεις» μιλάμε: η πρώτη από τις τρεις ήταν η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», η οποία ήταν και η βασική σύμβαση δανεισμού, από την ισχύ της οποίας θα εξαρτιόταν η ισχύς των άλλων δύο και όλων των μετέπειτα «επικαιροποιημένων» Μνημονίων.
Η δεύτερη ήταν η Σύμβαση με τίτλο «Μνημόνιο Συνεννόησης»
και η τελευταία ήταν εκείνη με την οποία ενέκρινε το ΔΝΤ τους όρους του Διακανονισμού Χρηματοδότησης Αμέσου Ετοιμότητας και τη Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.
Οι δύο πρώτες Συμβάσεις Δανεισμού, η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» και το «Μνημόνιο Συνεννόησης», υπογράφονται από την Ελλάδα και τα άλλα δέκα έξι κράτη-μέλη της ευρωζώνης. Ημερομηνίες υπογραφής: η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» στις 8.5.2010, το «Μνημόνιο Διευκόλυνσης» στις 3.5.2010 και η Συμφωνία Εγκρισης του ΔΝΤ στις 11.5.2010 (η επιστολή-απάντηση του ΔΝΤ στην από 3.5.2010 επιστολή των εκπροσώπων της Ελλάδας). Αυτό που ονομάστηκε παραπλανητικά «Μνημόνιο» δεν ήταν η Σύμβαση «Μνημόνιο Συνεννόησης», που αναφέραμε πιο πάνω, αλλά ο ν.3845/2010, που δημοσιεύθηκε πριν από τη θέση σε ισχύ των Συμβάσεων Δανεισμού, περιείχε ένα μέρος του «Μνημονίου Συνεννόησης» ανυπόγραφο και περιείχε εφαρμογές αυτού του Μνημονίου πριν από τη θέση του σε ισχύ. Ολα αυτά, για να μη γίνει σαφώς αντιληπτή η πλήρης παράκαμψη της Βουλής.



