ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η μείωση του πληθυσμού κατά 146.407 άτομα χαρακτηρίζει την τελευταία απογραφή του περασμένου Μαΐου, καθώς ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται σε 10.787.690 μόνιμους κατοίκους.

Την εξέλιξη του πληθυσμού κατέγραψε η Ελληνική Στατιστική Αρχή με την τελευταία απογραφή. Από τις τέσσερις απογραφές της Μεταπολίτευσης μόνο η τελευταία παρουσιάζει μείωση των μόνιμων κατοίκων. Από τα 9.739.589 του 1981 αυξηθήκαμε στα 10.258.364 του 1991, στα 10.934.097 του 2001 και πέσαμε πλέον σε 10.787.690 κατοίκους.

Δεδομένου ότι τα στοιχεία είναι προσωρινά δεν δίνεται η αιτία της εξέλιξης του πληθυσμού. Εν τούτοις αυτή μπορεί να αναζητηθεί στη μη αναπλήρωση του πληθυσμού, ουσιαστικά στη μείωση των γεννήσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, από τον περασμένο Φεβρουάριο οι γεννήσεις από τις 118.302 το 2008 είχαν πέσει στις 117.033 το 2009. Μια δεύτερη αιτία μπορεί να είναι και η μετανάστευση των κατοίκων, ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθεί και ο παράγοντας της μη απογραφής ορισμένων κατοίκων.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ οδηγούν σε 11 συμπεράσματα:  

MOODY'S : ΣΧΕΔΟΝ ΒΕΒΑΙΑ Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Έτσι για να έχουμε καλή εβδομάδα και να πορευόμαστε, η MOODY'S πρωΐ πρωΐ μας υποβάθμισε, ακολουθώντας το παράδειγμα της Fitch. Αισίως λοιπόν, ύστερα από τις "επιτυχίες" και τους διθυράμβους των πρωθυπουργών της Ελλάδος κ. κ. Παπανδρέου και Βενιζέλου, βρεθήκαμε στην τελευταία θέση αξιοπιστίας μεταξύ όλων των κρατών του πλανήτη μας. Η σχετική είδηση μεταδόθηκε πρίν λίγο από το Reuters.

Διαβάστε : κλικ εδώ

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΠΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗ!
ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ Ο ΚΟΣΜΑΚΗΣ ΘΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ;

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ=ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ

Μας έταζαν λαγούς με πετραχήλια. Μας έλεγαν ότι με τις περικοπές μισθών και συντάξεων, με τις αλλαγές στη φορολογία και λίγη… τύχη, θα βγαίναμε από το τούνελ. Κάποιοι μάλιστα επέμεναν ότι στο τέλος του 2011 θα βγαίναμε και πάλι στις αγορές για να δανειστούμε (ή μήπως εννοούσε για να ζητιανέψουμε;). Όπως όμως δείχνουν τα πράγματα, όλα ήταν προσχεδιασμένα...

Απλά, πριν μας οδηγήσουν στη χρεοκοπία, ελεγχόμενη ή επιλεκτική, είχαν σκοπό να μας «φτωχοποιήσουν», να μας πάρουν έναντι 30 αργυρίων λιμάνια, αεροδρόμια, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και σχεδόν όλες τις ΔΕΚΟ, και στο τέλος να μας… χρεοκοπήσουν για να τους έχουμε και πάλι ανάγκη.

Μπήκαμε στο ΔΝΤ, αλλά δε βλέπουμε να βγαίνουμε ποτέ. Ίσως δεν είχαν ποτέ σκοπό να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο. Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ.ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ,ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ!

ΟΧΙ, ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ. Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ!

ΠΑΕΙ Ο ΟΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕ.....ΞΕ...ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ !!!

Χάσαμε 950 εκατομμύρια ευρώ από την πώλησή του

Η DEUTSCHE TELEKOM αγόρασε το 25% του ΟΤΕ τον Μάιο του 2008, προς 26 ευρώ/μετοχή. Στη συμφωνία προβλεπόταν επίσης, ότι αν ήθελε το ελληνικό κράτος, μπορούσε μέσα σε ένα χρόνο να "φορτώσει" άλλο ένα 5% στους Γερμανούς, με προσυμφωνημένη τιμή 27,5 ευρώ. Αν πουλούσε δηλαδή μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, αυτό το 5% το κράτος θα έβαζε στο ταμείο του 670 εκατομμύρια ευρώ.

Σήμερα πουλήσαμε το 10% έναντι 391 εκ.ευρώ ή -για να το αντιστοιχήσουμε- το 5% έναντι 196 εκ.ευρώ.

Αν πουλούσαμε τότε το 10% θα έπιανε 1.340. Σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά το πουλήσαμε, 391 εκ. Χάσαμε δηλαδή απο τα τότε ουρλιαχτά του ΠΑΣΟΚ(όταν ήταν αντιπολίτευση) περί ξεπουλήματος, 950 εκατομμύρια ευρώ.

θαυμάστε τώρα τι έλεγαν τότε στη Βουλή για το δήθεν ξεπούλημα

τώρα όλα αυτά δεν πρέπει να τα σκαλίζουμε,γιατί σώζουν την Ελλάδα

Λαογραφικό Μουσείο Κεφαλoβρύσου Τρικάλων 
 Συνδετικός κρίκος του παρελθόντος με το μέλλον

Εμπνευστής και πρωτεργάτης της συλλογής παραδοσιακών αντικειμένων, ήταν ο Λαογραφικός Ομιλος Κεφαλόβρυσου που ιδρύθηκε το 1975. Έναν χρόνο από την μεταπολίτευση, τότε που η δημιουργία Πολιτιστικών Ομάδων ζούσε την πρώτη της άνθηση. Σημαντικό είναι ότι το «μήνυμα» της εποχής, μπόρεσε και το «έπιασε» στην ώρα του η τοπική κοινότητα Κεφαλόβρυσου.

Στην περιφέρεια του διευρυμένου Καλλικρατικού Δήμου Τρικκαίων, εκεί, ανάμεσα στις 32 τοπικές κοινότητες που την απαρτίζουν, ανάμεσα στα πολλαπλά λειτουργικά προβλήματα καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν – αποτέλεσμα, όχι της αδιαφορίας της δημοτικής αρχής, αλλά κυρίως της δομής και οργάνωσης του ίδιου του νέου αυτοδιοικητικού συστήματος, σε συνδυασμό με την έλλειψη χρημάτων – υπάρχουν κάποιες κοινότητες που δείχνουν κάποια «αθόρυβα» στοιχεία, ότι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα μπροστά στις δυσκολίες των καιρών.

Ο λόγος; Γιατί έχουν από χρόνια Εμπιστευθεί και Πιστέψει στον Πολιτισμό και την κινητήριο δύναμη που έχουν οι Ρίζες. Σημάδι, που δείχνει ότι η κοινότητα και καλά ξέρει να διακρίνει, και να επιλέγει, και να αξιολογεί, ξέρει να σέβεται, να εκτιμά, να οραματίζεται. Στοιχεία ,δηλαδή, που οδηγούν πάντα τα βήματα των ανθρώπων σε μια κοινότητα, μπροστά, σε οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθεί.

Λαός που δεν γνωρίζει τις ρίζες του, είναι λαός χωρίς ταυτότητα και κυρίως λαός χωρίς αύριο. Αναλογικά, αν σχετίσουμε αυτό το δεδομένο με τη δράση που έχουν εδώ και πολλά χρόνια κάποια χωριά των Τρικάλων, μπορούμε να πούμε: Τοπική κοινότητα που έχει Πιστέψει στον Πολιτισμό της και στην ιδιαιτερότητά της, είναι μια τοπική κοινότητα που ξέρει αφενός να οραματίζεται και αφετέρου να πράττει. Και αυτό το «πράττει» σε συνδυασμό με το «αξιολογεί»… είναι που κάνει την διαφορά… είναι που δίνει την ώθηση στο μπροστά… ακόμη και στις δυσκολίες...

Το ιστορικό του Μουσείου

Εμπνευστής και πρωτεργάτης της συλλογής παραδοσιακών αντικειμένων, ήταν ο Λαογραφικός Ομιλος Κεφαλόβρυσου που ιδρύθηκε το 1975.

O ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ

Πραγματοποιήθηκε εχθές το βράδυ στην πλατεία του χωριού Γλίνος Τρικάλων, όπου παραβρέθηκα κι εγώ, η αναβίωση του εθίμου του καραγκούνικου γάμου. Την διοργάνωση επιμελήθηκε ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού « Η Καραγκούνα» σε συνεργασία με τον πολιτιστικό σύλλογο του όμορου καραγκούνικου χωριού Φανερωμένη «Οι Θεριστάδες». Η εκδήλωση με τίτλο «Μάνα γη- μάνα Καραγκούνα» εστέφθη από απόλυτη επιτυχία την οποία παρακολούθησα μέχρι το τέλος(καθότι Καραγκούνης) και ‘ετσι δόθηκε η ευκαιρία να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νέοι τις ρίζες της φυλής μας. Σε μια κατάμεστη από επισκέπτες πλατεία οι νέοι του χωριού και όχι μόνο, παρουσίασαν το δρώμενο και ταξίδεψαν στο παρελθόν όλους τους παρευρισκόμενους. Τον καραγκούνικο γάμο (που όμοιός του δεν γίνεται αλλού), τον συναντάμε και σήμερα ακόμη στα καραγκουνοχώρια του θεσσαλικού κάμπου σαφώς παραλλαγμένο και πιο περιεκτικό, να γίνεται κυρίως από νέους που θέλουν να κρατήσουν κάποια στοιχεία του και στο δικό τους γάμο. Ο καραγκούνικος γάμος λοιπόν γινόταν ως εξής:

Μια βδομάδα πριν από τον γάμο και αφού είχε προηγηθεί το προξενιό,ο προξεντής είχε αναλάβει να πεισθούν ο πατέρας (κυρίως) και η μάνα της νύφης και συμφωνούσαν για τα προικιά της. Οι γονείς, ο γαμπρός και η νύφη συμφωνούσαν να κάνουν "τα στέφανα" κι έλεγαν χαρακτηριστικά "κινήσαμε γάμο". Ξεκινούσαν λοιπόν οι προετοιμασίες. Ειδοποιούνταν οι κουμπάροι, οι βλάμηδες, ο μάγειρας, τα "όργανα". Ετοιμάζονταν τα προικιά της νύφης, φρόντιζαν να ασβεστωθούν τα σπίτια, να καθαριστούν οι ρούγες, να καλεστούν οι χωριανοί, οι συγγενείς και οι φίλοι από τ' άλλα χωριά. Το κάλεσμα αναλάμβαναν οι δύο βλάμηδες, που ήταν συνήθως ανύπαντροι φίλοι του γαμπρού.

Οι βλάμηδες, από την Τρίτη κιόλας φορούσαν τα καλά τους και κρατώντας μια στολισμένη σβάνα ή κόφα και μια γκλίτσα (κλούτσα) πήγαιναν σε όλα σχεδόν τα σπίτια και δίνοντας στους χωρικούς να πιουν έλεγαν: "Άντε να κοπιάστε στο γάμο...". Με τον ίδιο τρόπο οι προσκλήσεις γινόντουσαν κι από την πλευρά της νύφης.

Το Σάββατο, μια μέρα πριν το γάμο, κατέφθαναν οι οργανοπαίχτες και οι καλεσμένοι και το γλέντι άρχιζε στα δύο σπίτια, του γαμπρού και της νύφης. Κατά τα μεσάνυχτα τραπέζωναν. Ο μάγειρας, που από το απόγευμα του Σαββάτου έσφαζε μια δύο προβατίνες ή και κριάρι, έφτιαχνε τα εντόσθια σούπα και το κρέας με πλιγούρι. Πρώτος δοκίμαζε το φαγητό ο νουνός και συγχαίροντας το μάγειρα για τη νοστιμάδα, του έδινε φιλοδώρημα. Ο μάγειρας μόνο με το φιλοδώρημα άνοιγε τα καζάνια και πρόσφερε φαγητό σ' όλους τους καλεσμένους στο γάμο.

Το φλάμπουρο είχε περίοπτη θέση και σ’ αυτό κρεμούσαν τρία ρόδια και την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, το κρατούσαν οι βλάμηδες και ήταν απαραίτητο σε όλη τη διαδικασία μέχρι το τέλος του γάμου.

Ο γαμπρός φορούσε στα παλιά χρόνια φουστανέλα, τσαρούχια και δύο σιρίτια σταυρωτά στο στήθος, ένα μπλε και ένα κόκκινο. Φουστανέλα φορούσαν επίσης οι βλάμηδες.

Αντίθετα η ενδυμασία της νύφης ήταν πολλαπλή και πολυέξοδη. Σε μια κάμαρα του σπιτιού της, και ενώ ο χορός στην αυλή συνεχιζόταν, οι έμπειρες στο νυφικό ντύσιμο γυναίκες, φίλες ή συγγενείς της νύφης, την στόλιζαν. Την ώρα που την χτένιζαν και την έντυναν τραγουδούσαν. Στο τέλος της έβαζαν το πέπλο στο κεφάλι της.

Ακολουθούσε το ξύρισμα του γαμπρού από τον κουρέα. Μερικές φορές τον ξύριζε με το ξυράφι ανάποδα ενώ τον συνόδευαν οι οργανοπαίχτες.

Η προίκα της νύφης μεταφερόταν τελετουργικά στο σπιτικό που θα έμειναν οι νιόνυμφοι.