Σύμφωνα με την εγκύκλιο «ο εκπαιδευτικός που πλεονάζει στη σχολική μονάδα όπου ανήκει οργανικά»,αποσπάται ακόμα και εκτός νομού καθώς, σύμφωνα και με όσα έχουν εξαγγελθεί, ο εκπαιδευτικός μετατρέπεται σε "κρατικό υπάλληλο".
Η εγκύκλιος προβλέπει τρία... δρομολόγια. Το πρώτο είναι να αποσπαστεί σε άλλη σχολική μονάδα μένοντας εντός των ορίων του νομού όπου υπηρετεί. Το δεύτερο δρομολόγιο είναι να πάει σε σχολική μονάδα "άλλου Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας ή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της ίδιας περιφερειακής διεύθυνσης". Αυτό σημαίνει ότι αλλάζει νομό με ότι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή του και τη ζωή της οικογένειάς του. Την απόφαση για τις περιπτώσεις αυτές λαμβάνει ο περιφερειάρχης εκπαίδευσης μετά από πρόταση του ανώτερου περιφερειακού υπηρεσιακού συμβουλίου. Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Να πάρει "φύλλο πορείας" έξω από τα όρια της περιφέρειας και να μετακινηθεί από τη μια άκρη της χώρας στην άλλη.
Στη γραμματική και το συντακτικό της εκπαίδευσης την εποχή του μνημονίου, το τσάκισμα της ζωής ενός ανθρώπου και της οικογένειάς του ονομάζεται απόσπαση «σε περιοχή μετάθεσης άλλης περιφερειακής διεύθυνσης»! Τη μοίρα αυτών που θα εξαναγκαστούν να αλλάξουν τόπο διαμονής ή, αν έχουν οικογένεια, να μπουν στην περιπέτεια των δύο σπιτιών, θα την αποφασίζει η ίδια η υπουργός, μετά από πρόταση του αρμόδιου ανώτερου περιφερειακού υπηρεσιακού συμβουλίου.
Οι αλλεπάλληλες, αλλοπρόσαλλες και αντιεκπαιδευτικές επιλογές του Υπουργείου Παιδείας τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργήσει αρκετές χιλιάδες εκπαιδευτικούς χωρίς οργανική θέση σε διάφορες περιοχές της χώρας. Το κλείσιμο 1050 σχολικών μονάδων το 2011, το παραγέμισμα των σχολικών τάξεων από μαθητές, οι αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις για τη διδασκαλία της ξένης γλώσσας που οδήγησαν σε απόγνωση χιλιάδες καθηγητές/τριες ξενόγλωσσων μαθημάτων, το ράβε ξήλωνε στην τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση, η αλλαγή στα αναλυτικά προγράμματα του Λυκείου, το θέμα με τους εκπαιδευτικούς φυσικής αγωγής, η διάλυση της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης, η ουσιαστική κατάργηση των αθλητικών τάξεων, η συρρίκνωση των σχολείων δεύτερης ευκαιρίας, όλα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τις κυρίαρχες εκπαιδευτικές πολιτικές των τελευταίων δέκα χρόνων, έχουν δημιουργήσει "πλεονάσματα" διαφόρων ειδικοτήτων, πάνω στα οποία, έντεχνα πατάει το Υπουργείο Παιδείας προπαγανδιστικά, για να λιπάνει το έδαφος της νομιμοποίησης της μετακίνησης των εκπαιδευτικών από τον ένα νομό στον άλλο. Ουσιαστικά γίνεται μια πρόβα τζενεράλε στους αδύναμους κρίκους για να παγιωθεί η διάλυση της οργανικότητας της θέσης και η δυνατότητα της μετατροπής του εκπαιδευτικού σε λάστιχο.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ …ΜΕ ΜΠΛΟΚΑΚΙ
Την ίδια ώρα, με την από 4-8-11 απόφαση του ΙΔΕΚΕ (Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων) που ανήκει στη Γενική Γραμματεία Δια βίου Μάθησης, προσλαμβάνονται ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας με συμβάσεις έργου, οι οποίοι υποχρεούνται να διαθέτουν και «μπλοκάκια» παροχής υπηρεσιών (Α.Π.Υ.). Δηλαδή εκπαιδευτικοί εργολάβοι!!
Εκτός από τον ευτελισμό του έργου του εκπαιδευτικού που επιφέρει μια τέτοια σχέση εργασίας, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες νομικές γνώσεις για να διαπιστώσει κανείς πως οι συμβάσεις αυτές είναι εκτός της ισχύουσας νομιμότητας και της εργατικής νομοθεσίας. Γιατί δεν μπορεί να συνάπτει μια δημόσια υπηρεσία συμβάσεις έργου με εργαζόμενους στους οποίους να αναθέτει συγκεκριμένο έργο και παράλληλα να τους υποχρεώνει σε συγκεκριμένο ωράριο και να προβλέπει αμοιβή κατά ώρα, δηλαδή όλα τα χαρακτηριστικά της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας!!
Παράλληλα οι εργαζόμενοι αυτοί ως ….. εργολάβοι, δεν δικαιούνται ούτε καν το πενιχρό επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ που λαμβάνουν όλοι οι εργαζόμενοι με σύμβαση εργασίας, δηλαδή δεν θεωρούνται ούτε καν άνεργοι όταν λήγει η σύμβαση τους και απολύονται το καλοκαίρι.
ΜΕΘΟΔΙΚΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΩΡΑΡΙΟΥ
Είναι φανερό ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει πάρει ήδη τις αποφάσεις της για ένα πολύ σημαντικό θέμα, οι οποίες αν υλοποιηθούν δίνουν ένα ακόμη συντριπτικό χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις στον χώρο του δημόσιου σχολείου: Πρόκειται για τον ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό του αριθμού των σχολικών μονάδων, και βεβαίως την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών. Ήδη έχει κάνει τα πρώτα βήματα με τη μείωση των προσλήψεων τα δύο τελευταία χρόνια (από 6.000-7.000 μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών τον χρόνο, το 2010 επέβαλε 2.850 προσλήψεις και το 2011 μόλις 600 περίπου), με τον περιορισμό των σχολικών μονάδων (με 1.000 περίπου σχολεία λιγότερα θα ξεκινήσει η σχολική χρονιά 2011/12 και έπεται συνέχεια τα επόμενα χρόνια) και με την αύξηση του αριθμού στο τμήμα.
Τώρα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας εργάζεται μεθοδικά για την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών. Κάθε πόλεμος αρχίζει με τα λόγια και το υπουργείο Παιδείας έχει συμπληρώσει πολλά ένσημα στην προσπάθειά του να πείσει την κοινή γνώμη ότι οι εκπαιδευτικοί εργάζονται εξαιρετικά λίγες ώρες. Τώρα παρουσιάζει με επικοινωνιακή μαεστρία τις «οδηγίες» του ΟΟΣΑ σαν μια αναμφισβήτητη «ιατρική γνωμάτευση» για τη σωτηρία της εκπαίδευσης στη χώρα μας. Αμέσως μετά, στην κατάλληλη συγκυρία, είναι σίγουρο ότι θα προχωρήσει στην «αναμόρφωση του ωραρίου των εκπαιδευτικών» σαν το επόμενο βήμα της καθιέρωσης από το φθινόπωρο του πλήρους οκταώρου στο στενό δημόσιο τομέα και την απογευματινή λειτουργία υπηρεσιών αιχμής, όπως εφορίες, πολεοδομίες και ασφαλιστικά ταμεία.
ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ
Η κυρίαρχη πολιτική οικοδομεί την πολιτική της επιχειρηματολογία κατηγορώντας το κράτος πρόνοιας ως «υπερφορτωμένο κράτος», ως «γραφειοκρατικό παραλογισμό», ως «ελέφαντα» που ισοπεδώνει τις «ζωτικές δυνάμεις» της κοινωνίας, δηλαδή το Σύνδεσμο Βιομηχάνων, κάτω από το βάρος τους κόστους του. Μισθοί, κοινωνική ασφάλεια, συντάξεις, δωρεάν υγεία, δωρεάν παιδεία, προστασία της μητρότητας, όλα αυτά τα στοιχεία που διασφαλίζουν τους όρους της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων και της προαγωγής του πολιτισμού είναι «βαρίδια» στα πόδια της νέας «ιεράς συμμαχίας». Αναπτύσσεται μια πολιτική ορολογία που μοιάζει με τη «λιποδιάλυση» που υπόσχονται τα ινστιτούτα αδυνατίσματος. Μόνο που το «λίπος» που πρέπει να «καεί» στην προκειμένη περίπτωση είναι οι κατακτήσεις των δυνάμεων της εργασίας.
