12 Νοεμβρίου 2012

1/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΛΑΦΙΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ Ν.ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Με τους μαθητές μου στην τάξη μας. 
Το σχολείο μας φέτος έχει πέντε μαθητές και διδάσκονται μαθήματα τριών τάξεων, δηλαδή Β΄(ένας μαθητής), Γ΄(τρεις μαθητές) και ΣΤ΄(ένας μαθητής). Δουλεύοντας για χρόνια σε ολιγοθέσια σχολεία, αυτό που απολαμβάνω είναι η αγάπη των μαθητών μου και το οικογενειακό κλίμα που συνδιαμορφώνουμε όλοι μαζί, λόγοι ισχυροί, για να αντισταθεί ο εκπαιδευτικός στην υποβάθμιση της παιδείας, την υποχρηματοδότηση, την οικονομική μας εξαθλίωση και την επιχειρούμενη υπηρεσιακή υποβάθμιση. Όταν κάθε πρωί αντικρίζω τα βλέμματά τους και βλέπω στα προσωπάκια τους ζωγραφισμένο ένα πλατύ αληθινό χαμόγελο, τότε εισπράττω την πραγματική αμοιβή μου, που είναι απείρως πολλαπλάσια από την παρεχόμενη  οικονομική της πολιτείας.

11 Νοεμβρίου 2012

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΤ΄ ΤΑΞΗΣ

Για την ιστορία της Στ' Δημοτικού

 Η Αναγέννηση και η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση | Ιστορία ΣΤ΄ Δημοτικού | Scoop.it

Αγαπητοί φίλοι,

Συνάδελφος από το 8ο δημοτικό σχολείο Νάουσας (δε γνωρίζω ποιος...) δημιούργησε παρουσιάσεις (slide shows) για τα κεφάλαια του νέου βιβλίου Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού. 

Ρίξτε μια ματιά στον  σύνδεσμο: κλικ εδώ

Τεχνικές διαχείρισης του παιδικού θυμού



Όπως όλα τα συναισθήματα, έτσι και ο θυμός, όταν καταπιέζεται διογκώνεται. Ο διογκωμένος θυμός μπορεί να ξεσπάσει με μικρή σχετικά αφορμή και με δυσανάλογο (της αφορμής) μέγεθος.

Η ελεγχόμενη απελευθέρωση του θυμού
α) μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης επιθετικής συμπεριφοράς και
β) μας επιτρέπει να σκεφτόμαστε πιο καθαρά.

Για τα παιδιά είναι πιο δύσκολο να καταλάβουν τα αρνητικά τους συναισθήματα και να τα εκφράσουν με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο. Έτσι μπορούν πιο εύκολα να καταφύγουν σε λεκτική ή φυσική κακοποίηση, σε περιφρόνηση/απομόνωση, ακόμη και σε αυτοτιμωρητικές συμπεριφορές (αυτοτραυματισμός, άρνηση τροφής κ.ά.). Μπορούν επίσης να παρουσιάσουν αντικοινωνική συμπεριφορά αντιδρώντας σε κανόνες, αποφεύγοντας συναναστροφές και μειώνοντας τις σχολικές τους επιδόσεις.

Πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε:

8 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ ΝΤΑϊΛΙΑΝΑ

Νιοπαντρη γυναίκα γυρίζει το κομμένο χόρτο με φουρκέλι, " γυρνάει χουρτάρι" . Φορά το καθημερινό φουντιασμένο πουκάμισο με καθημερινα λινομάνικα και καθημερινό σαγιά με γαζιά βαρεμένα στη μηχανή. Φωτογραφια του Τάκη Τλούπα.
Αξίζει να προσέξουμε το ύψος της κάλτσας μέχρι το γόνατο,για να μην την ξύνουν τα στάχυα και την πληγώσουν καθότι νιόπαντρη...

6 Νοεμβρίου 2012

H ΠΑΛΙΑ ΕΠΙΣΗΜΗ ΝΥΦΙΚΗ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ


τέλη του 1920.
Η φωτογραφια δημοσιεύεται στο εξαίρετο λεύκωμα « Φωτογραφία και φωτογράφοι της Καρδίτσας» του Ηλία Παγανού, Καρδίτσα, 1999, σ. 112. . Στο κείμενο που τη συνοδεύει αναφέρεται ότι τραβήχτηκε σε φωτογραφική παράγκα σε πανηγύρι της Καρδίτσας με πιθανή χρονολογία 1928-30 και ότι προέρχεται από τη συλλογή Φιλίππου. Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για το χωριό καταγωγής.
Φωτογραφία: H ΠΑΛΙΑ ΕΠΙΣΗΜΗ ΝΥΦΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
τέλη του 1920.
Η φωτογραφια δημοσιεύεται στο εξαίρετο λεύκωμα « Φωτογραφία και φωτογράφοι της Καρδίτσας» του Ηλία Παγανού, Καρδίτσα, 1999, σ. 112. . Στο κείμενο που τη συνοδεύει αναφέρεται ότι τραβήχτηκε σε φωτογραφική παράγκα σε πανηγύρι της Καρδίτσας με  πιθανή χρονολογία 1928-30 και ότι προέρχεται από τη  συλλογή Φιλίππου. Δεν υπάρχει καμία πληροφορία για το χωριό καταγωγής.  
ξεχωριζει η μυφη με τα φλουρια στο κεφαλι και τα κοκκινα καβαδομανικα. 
Παρατηρούμε ότι οι άκρες από τα κεντημένα λινομάνικα σκουμπώνονται έτσι ώστε να φαίνεται  το κέντημά τους η κύκλα με τις περιστέρες, μια συνήθεια που καταργήθηκε στη μεταγενέστερη Καρδιτσιώτικη ενδυμασία.  Στους βραχίονες φορά μεγάλες χούφτες με τερζήδικο κέντημα.   Ξεχωριστός είναι ο σαγιάς της ο οποίος δεν έχει το επιπρόσθετο γιλέκο. Η λουρίδα με το τερζήδικο κέντημα  που επιρράπτεται στον ποδόγυρο συνεχίζει περιμετρικά  στις μπροστούρες μέχρι τον ώμο. Αυτός είναι ο παλιότερος τύπος του χαρτζωτού σαγιά  της Καρδίτσας. Επειδή υπάρχουν πληροφορίες ότι παλιά οι γυναίκες κεντούσαν τη λωρίδα του σαγιά, ίσως η δημιουργία του γιλέκου να οφείλεται στους επαγγελματίες βλαχοραφτάδες – σεγκουνάδες.  Σιγουρα η χρήση του γιλέκου με το σαγιά γενικεύεται μετα το 1930. 
Φορά την παλιά τραχηλιά καμωμενη απο  το ιδιο  υφαντό με το οποίο κατασκευάζεται το πουκάμισο, και κεντημένη με σχέδια και τεχνικές όπως και στο πουκάμισο.  Πάνω στην τραχηλιά στο πάνω μέρος του στήθους  γαντζώνει την παραμάνα 3 νομισματα ενωμενα και στο κάτω μέρος τους στήθους πάνω στο σαγιά γαντζώνει τη μεγάλη καρδιόσχημη πόρπη, το γνωστό κουμ’τσί.  Δεν φορά κιουστέκια  πιθανόν γιατί ειχαν ηδη εγκαταληφθεί ή ακόμα πιο πιθανόν επειδη πήγαινε σε εμποροπανήγυρη και όχι σε κάποια επισημη περισταση της κοινωνικής ζωής (πασχαλιά , γάμος, πανηγύρι χωριού κλπ)
 Η τραπεζιόσχημη ρούχινη ποδιά φέρει κεντήματα περιμετρικά μόνο, όχι στις δύο εσωτερικές ραφές. Είναι ο τελευταίος  εξελικτικός τύπος της και μας κάνει εντύπωση η ύπαρξή εδώ, τόσο πρώιμα.  
Στη μέση πάνω απο το σαγιά φορά  φορά  υφαντό δίμιτο μάλλινο ζωνάρι  και πάνω σε αυτό ζώνεται τις δύο ποδιές και τελος την ζώνη  με τερζήδικο κέντημα που κουμπώνει με συρματερή πόρπη, και κρεμάει στα πλάγια μαντίλες (καταργήθηκαν αργότερα). 
 Άξια προσοχής είναι η μπερέτα  η οποία φίανεται να δένεται με τεχνοτροπία που διασώζεται στην περιοχή των Τρικάλων. Πάνω της γαντζώνονται η αράδα με τα φλουριά και οι τετραπλές κεφαλόκοπ’τσες. Στα αυτιά κρεμάει κουλαρίκια συνδεδεμένα με αλυσίδες που συγκρατούνται με κόπιτσα πίσω στην μπερέτα.  Οι τετραπλές κεφαλόκοπ’τσες, τα σκουλαρίκια και το κουμ’τσί είναι καμωμενα με φιλγκράνα και καταργήθηκαν μεταπολεμικά στην περιοχή της Καρδίτσας.
Ξεχωριζει η νυφη με τα φλουρια στο κεφαλι και τα κοκκινα καβαδομανικα.
Παρατηρούμε ότι οι άκρες από τα κεντημένα λινομάνικα σκουμπώνονται έτσι ώστε να φαίνεται το κέντημά τους η κύκλα με τις περιστέρες, μια συνήθεια που καταργήθηκε στη μεταγενέστερη Καρδιτσιώτικη ενδυμασία.

5 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΔΕΣ

Η φωτογραφια αυτη απο τη σελιδα sto f/b Η ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΑΣΤΙΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ.
Μαρτυρια για τη φορεσια των κοριτσιων μεταπολεμικά.
  Ηεφηβη με σκετο πουκαμισο, φουστάνι (πολύπτυχος επενδύτης απο υφασμα του εμπορίου) και ασπρο μαντιλι στο κεφάλι.
Στο κατω μερος του στήθους γαντζώνει τα απλά αλύσια πάνω στο φουστάνι: σταθεροποιούν το φουστάνι και την τραχηλιά.
Ημεγαλυτερη κοπέλα με μαύρο μαντίλι στο κεφάλι.
Φορά καλό φουντιασμένο πουκάμισο και μανίκια τα λεγόμενα βαμπακομάνικα . Κατασκευάζονται απο άσπρο βαμβακερό υφαντό, το χοντροπάνι. Κεντιούνται με μαύρο μαλλινο στρίμμα και στον χειρόγυρο έχουν μικρά σχέδια απο άσπρη κλωστή. οι φούντες στα μανικια είναι μαύρες μεταξωτές. απο πανω φυσικά και αυτή φουστάνι τραχηλια και ποδιά. στο κάτω μέρος του στήθους εχει τα θληκωτηρια , κιουστέκι που γαντζώνεται στο φουστανι . Στις ακρες απο τα θλυκωτήρια εχει προσαρμόσει αλυσίδα μεγαλη που περνα πισω απο το λαιμο και πεφτει στο στηθος. Η αλυσιδα αυτή υπήρχε στις πόρπες και στα κουμτσιά της παλιότερης εποχής, μαλλον την εβγαλε απο εκει και την προσθεσε.

4 Νοεμβρίου 2012

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΔΩΝ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΙΝΑ ΣΑΙΑΔΙΑ


Παλιά φωτογραφία, εκτίθεται στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης.
Περιοχή Τρικάλων
όλη η νυφική αρμάτα με τα καρφοβέλονα , τα φλουριά και την τρανή κεφαλόκοπιτσα, τα σκουλαρίκια,την μπερέτα. Στην ποδιά τα δυο κιουστέκια, η μπαλτσούδα και η ασημοσουγιά. Η μπερέτα γίνεται με το μαντίλι με τις "φούντες".
Επιπλεον φορά στο στήθος τις αράδες με τους παράδες κόσμημα κληρονομημένο από την παλιότερη περίοδο προ του 1910 όταν φορούσαν τον στενό σαγιά.

3 Νοεμβρίου 2012

ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΕΡΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΤΑΞΙΔΙΑ

Από την προσσελήνωση μέχρι και την κατάκτηση του Όρους Έβερεστ, η ανάγκη του ανθρώπου να αψηφά τα φυσικά του σύνορα δεν γνωρίζει όρια…
Ο άνθρωπος ποτέ δεν έμενε «στα αβγά του», ανέκαθεν προσπαθούσε να αγγίξει το άπιαστο, να βιώσει το ακατόρθωτο, να πετύχει το αδύνατο.
Οι ανθρώπινες περιπέτειες δεν γνωρίζουν τέλος, υπάρχουν ωστόσο αυτές που έγραψαν Ιστορία!
Μιλάμε φυσικά για τους σύγχρονους άθλους του ανθρώπου, που έμελλε να αλλάξουν τις προσλαμβάνουσές μας για τα όρια του ανθρώπινου σώματος και τους φραγμούς που έθετε το φυσικό μας περιβάλλον.
Ας δούμε ποιοι είναι…
Perierga.gr - Τα μεγαλύτερα «άλματα» της ανθρωπότητας
Το Apollo 11 προσεδαφίζεται στη Σελήνη

Το πλήρωμα του Apollo 11 αντιμετώπισε απόκοσμους -κυριολεκτικά!- κινδύνους: από το να μείνουν για πάντα στην επιφάνεια του φεγγαριού μέχρι και να χαθούν αμετάκλητα στο Διάστημα. Η ηλιακή ακτινοβολία και η θερμότητα της επιστροφής στην ατμόσφαιρα θα μπορούσε να τους «ψήσει» ζωντανούς, την ίδια στιγμή που οποιαδήποτε βλάβη στη διαστημική τους στολή θα προκαλούσε ασφυξία και μαρτυρικό θάνατο. Με τα σημερινά δεδομένα, η τεχνολογία του Apollo 11 ήταν πρωτόγονη: ο υπολογιστής ταξιδιού του διαστημόπλοιου διέθετε μνήμη 74 kilobytes, ούτε ένα μουσικό αρχείο MP3 δεν χωρούσε! Με το που έκανε ωστόσο το περίφημο «μικρό βήμα» ο Neil Armstrong, όλοι οι κίνδυνοι έγιναν παρελθόν και η πολυθρύλητη κατάκτηση του Σύμπαντος είχε μόλις αρχίσει…