15 Ιανουαρίου 2014

" Μπαμπάς μοιράζεται την κούνια με το μωρό του " ...


Φωτογραφία: http://www.youtube.com/watch?v=MLErNXIYjMg
" Μπαμπάς μοιράζεται την κούνια με το μωρό του " ...

Τι συμβαίνει όταν ο μπαμπάς αποφασίζει να κοιμίσει εκείνος το μωρό στην κούνια του;

Παρόλο που οι παιδίατροι δεν το συνιστούν, όλοι γνωρίζουμε τα οφέλη όταν μοιράζουμε το κρεβάτι μας με το μωρό μας. Ευτυχισμένα και ήσυχα μωρά, ευτυχισμένοι και γαλήνιοι γονείς…ήσυχες βραδιές χωρίς ξενύχτια. Όμως, ας φροντίσουμε να το κάνουμε σωστά.

Βέβαια, όταν έχεις να κάνεις με απελπισμένους μπαμπάδες, που το μόνο που θέλουν είναι να κοιμίσουν το μωρό τους αλλά να ηρεμήσουν και οι ίδιοι από τις φωνές και τα κλάματα του μωρού, τα αποτελέσματα ορισμένες φορές είναι πραγματικά τραγελαφικά και ενίοτε χαριτωμένα.

Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όταν οι μπαμπάδες είναι σε απόγνωση, διαθέτουν έμπνευση και μια παιδικότητα στην συμπεριφορά τους που καμιά φορά μπορεί να τους βάλει σε μπελάδες. Όπως ο μπαμπάς του βίντεο που θα παρακολουθήσετε.

Πάντως για όλους τους μπαμπάδες που θα ήθελαν να ζήσουν ανάλογη εμπειρία, έχουμε μερικές συμβουλές που ίσως τους φανούν χρήσιμες.

1. Ενισχύστε την κούνια του μωρού ώστε να μπορεί να αντέξει και το δικό σας βάρος. Αυτά τα πράγματα σίγουρα δεν είναι κατασκευασμένα για να κρατήσει έναν ενήλικα.

2. Προσπαθήστε το μωρό να κοιμηθεί δίπλα σας, και όχι πάνω σας χρησιμοποιώντας τον στήθος σας σαν στρώμα.

3. Αν δεν γίνει αυτό, δοκιμάστε να τοποθετήσετε πάνω στο στήθος σας μια μπλούζα (χωρίς να την φορέσετε). Με αυτόν τον τρόπο, όταν το μωρό κοιμηθεί, απλά σύρετε την δίπλα σας σιγά σιγά μαζί με το μωρό για να «απεγκλωβιστείτε».

4. Σιγουρευτείτε ότι το μωρό έχει κοιμηθεί. Μην προσπαθήσετε να ξεφύγετε γρήγορα.

5. Και τώρα αρχίζουν οι επικίνδυνες αποστολές: Πως βγαίνετε από την κούνια χωρίς να ξυπνήσει το μωρό! Η μόνη λύση που βλέπουμε είναι να έχετε ήδη εγκαταστήσει ένα γερανό, με τηλεχειριστήριο για να μπορείτε να τον θέσετε σε λειτουργία μέσα από την κούνια. Ακόμα και αν είστε δεινός ορειβάτης και έχετε ανέβει στις πιο ψηλές κορυφές του κόσμου, εδώ δεν θα έχετε καμία τύχη. Όπως είδατε δεν υπάρχουν περιθώρια για ελιγμούς.

6. Και φυσικά ποτέ, μα ποτέ μην πείτε στη γυναίκα σας, την ιδέα που είχατε. Δεν νομίζουμε ότι τα ενθουσιαστεί!

7. Τελευταία συμβουλή και άκρως ουσιαστική:
Απλά αστειευόμαστε. Πραγματικά μην επιχειρήσετε ποτέ κάτι τέτοιο. Απλά , ΜΗΝ ...
" Μπαμπάς μοιράζεται την κούνια με το μωρό του " ...

Τι συμβαίνει όταν ο μπαμπάς αποφασίζει να κοιμίσει εκείνος το μωρό στην κούνια του;

Παρόλο που οι παιδίατροι δεν το συνιστούν, όλοι γνωρίζουμε τα οφέλη όταν μοιράζουμε το κρεβάτι μας με το μωρό μας. Ευτυχισμένα και ήσυχα μωρά, ευτυχισμένοι και γαλήνιοι γονείς…ήσυχες βραδιές χωρίς ξενύχτια. Όμως, ας φροντίσουμε να το κάνουμε σωστά.

Βέβαια, όταν έχεις να κάνεις με απελπισμένους μπαμπάδες, που το μόνο που θέλουν είναι να κοιμίσουν το μωρό τους αλλά να ηρεμήσουν και οι ίδιοι από τις φωνές και τα κλάματα του μωρού, τα αποτελέσματα ορισμένες φορές είναι πραγματικά τραγελαφικά και ενίοτε χαριτωμένα.

Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όταν οι μπαμπάδες είναι σε απόγνωση, διαθέτουν έμπνευση και μια παιδικότητα στην συμπεριφορά τους που καμιά φορά μπορεί να τους βάλει σε μπελάδες. Όπως ο μπαμπάς του βίντεο που θα παρακολουθήσετε.

13 Ιανουαρίου 2014

" Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου " ...

" Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου " ...

Για να μην νιώσετε ποτέ μοναξιά , υπάρχει πάντα μια πολύ καλή επιλογή , ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου είναι το βιβλίο.

Επιλέξτε το κατάλληλο και δε θα σας απογοητεύσει ποτέ. Θα σας συμβουλεύσει , θα σας διασκεδάσει , θα σας κρατήσει συντροφιά και θα σας κάνει να σκεφτείτε.

Αν κατά το τέλος του αισθανθείτε ότι η απώλεια είναι μεγάλη , μπορείτε να αρχίσετε πάλι απ`την αρχή και θα...
ανακαλύψετε ότι είχε κι άλλα να σας πει.

Ένα βιβλίο μπορεί να είναι ο δικός σας φίλος , βρείτε το.

11 Ιανουαρίου 2014

" Όσα δεν θα γνωρίσουν ποτέ τα παιδιά που γεννήθηκαν σήμερα " ...


Φωτογραφία: " Όσα δεν θα γνωρίσουν ποτέ τα παιδιά που γεννήθηκαν σήμερα " ...

Κι όμως αν το καλοσκεφτούμε η λίστα μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερη.
Διάβασα κάπου ένα άρθρο για  πράγματα που πέρασαν στη σφαίρα της λήθης κατά την τρέχουσα δεκαετία. Ήταν μια αναδρομή στα τεχνολογικά άλματα που συντελέστηκαν από την αρχή του αιώνα και άρχισα να σκέφτομαι πόσο διαφορετική θα είναι η τεχνολογία όταν τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα μεγαλώσουν. 

Άραγε τα παιδιά που γεννήθηκαν την τελευταία δεκαετία θα αναγνωρίζουν τίποτα από τα παρακάτω;

Βιντεοκασέτα:  

Θα συγκαταλέγεται κι αυτή στα…μουσειακά είδη όπως η πάλαι ποτέ γνωστή μας δραχμούλα. Ήδη τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ γυρίζονται ψηφιακά, μοντάρονται ψηφιακά και διανέμονται στα δίκτυα χωρίς τη μεσολάβηση του παραμικρού εκατοστού ταινίας. Άσε που και η ποιότητα είναι ασύλληπτα καλύτερη απ’ ό,τι δέκα χρόνια πριν.

Ταξιδιωτικοί πράκτορες:  

Αν η επόμενη προσφορά τους δεν είναι ταξίδια στο διάστημα τότε  θα μιλάμε για άλλο ένα επάγγελμα του παρελθόντος. Αν και το επάγγελμα δεν έχει ακόμα πεθάνει, ήδη οι περισσότερες κρατήσεις γίνονται μέσω ίντερνετ. Άραγε θα βρουν πράκτορα τα μωρά του σήμερα όταν έρθει η ώρα να κλείσουν το ταξίδι του μέλιτός τους;

Βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες: 

Όπως και με την βιντεοταινία, οι λέξεις που τυπώνονται σε χαρτί θα είναι πια ξεπερασμένες. Εντάξει, μπορεί όσοι γεννιούνται τώρα να έχουν πρόσβαση σε βιβλία, αλλά τα μαγαζιά που θα τα πουλάνε στο μέλλον θα είναι όσα και τα δισκάδικα σήμερα.

Βίντεο κλαμπ: 

Καλά, σοβαρά μπαίναμε κάποτε στα αυτοκίνητά μας και πηγαίναμε αλλού για να νοικιάσουμε μια ταινία;

Ρολόγια: 

Θα αποτελούν σίγουρα ένα εκλεπτυσμένο κόσμημα, αλλά η σωστή ώρα αναγράφεται σίγουρα στο smartphone σου και ειδικά αυτό δεν το αφήνεις απ’ το χέρι σου.

Χάρτες (χάρτινοι…): 

Κάποτε τους έβρισκες παντού. Τώρα έχουν πια ξεχαστεί και η επόμενη γενιά θα τους βρίσκει μόνο στα μουσεία.

Τηλέφωνα με καλώδιο: 

Καλά, γιατί να πληρώνει κανείς ένα κάρο λεφτά για να διατηρεί μια τηλεφωνική συσκευή που μπαίνει στην πρίζα; Πολύ ανόητη ιδέα για όσους γεννιούνται σήμερα.

Εγκυκλοπαίδειες: 

Πελώρια βιβλία που κάποιες πληροφορίες τους είχαν ήδη ξεπεραστεί πριν καν προλάβει να στεγνώσει το μελάνι του τυπογραφείου. Τα σημερινά μωρά θα γελάνε και μόνο με τη σκέψη!

Φωτογραφικές μηχανές με φιλμ: 

Εντάξει, κάποιες θα συνεχίζουν να υπάρχουν για τους ρομαντικούς, αλλά για τα σημερινά παιδιά, η λέξη «φιλμ» δε θα σημαίνει τίποτα. Ακόμα και οι ψηφιακές κάμερες (φωτογραφικές ή βίντεο) τείνουν να καταργηθούν, μιας και τα smartphones στην τσέπη μας έχουν ήδη αναλάβει το έργο τους.

Χρυσός Οδηγός: 

Καλά, σοβαρά χρειάζεσαι ένα βιβλίο που ζυγίζει έναν τόνο για να βρεις κάποιον;

Φαξ: 

Μπα, καλύτερα "scan," ".pdf" και "email".

Μια φωτογραφία σε κάθε κορνίζα: 

Πόσο χώρο χαλούσαμε κάποτε –σε τοίχους, τραπέζια, μπουφέδες- για να τοποθετούμε ολόκληρες στρατιές από κορνιζαρισμένες φωτογραφίες μας; Τώρα, 8 gigabytes με φωτογραφίες και βίντεο χωράνε σε μια και μόνο ψηφιακή κορνίζα και φιλοξενούν όλους τους ανθρώπους που γνωρίσαμε και όλα τα πράγματα που κάναμε ποτέ.

Χειρόγραφα γράμματα: 

Ή χειρόγραφο οτιδήποτε. Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάνατε καλλιγραφία; Ή μάλλον ξέρετε έστω τι σημαίνει η λέξη; Τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα δεν έχουν ιδέα – αλλά στην πληκτρολόγηση σίγουρα σας ξεπερνάνε.

Ξεχασμένοι φίλοι: 

Θυμάστε κάτι φορές που κάποιος ανέφερε ένα παλιό συμμαθητή και ο άλλος απαντούσε «Έλα ρε, τον είχα ξεχάσει τελείως!» Η επόμενη γενιά θα είναι αυτομάτως σε επαφή με όλες τις γνωριμίες που έκανε ποτέ, φυσικά μέσω Facebook.

Ο διαχωρισμός σπιτιού και εργασιακού χώρου: 

Θυμάστε το moto που έκανε θραύση πριν μερικές δεκαετίες στη σύγχρονη ψυχολογία; Ποτέ μην μπλέκεις τα προσωπικά με τα εργασιακά σου.Τώρα βέβαια έχουν αλλάξει κατά πολύ τα πράγματα. Κι αυτό γιατί όταν μπορείς να έχεις στην τσέπη σου έναν υπολογιστή με email, δε διευκολύνεις μόνο την επικοινωνία με τους φίλους σου αλλά και με το ίδιο σου το αφεντικό κάθε μα κάθε στιγμή.  Για τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα, η γραμμή που χωρίζει το σπίτι από τον εργασιακό χώρο θα είναι πολύ πολύ λεπτή.

Συνταξιοδότηση: 

Ναι, Κωστάκη. Κάποτε οι άνθρωποι δούλευαν στην ίδια δουλειά για είκοσι χρόνια και μετά έπαιρναν μια επιταγή με το ταχυδρομείο μέχρι να πεθάνουν. Άσε που μερικές δουλειές σου κάλυπταν και ιατρικές δαπάνες!

Αλληλογραφία: 

Τι μένει όταν πάρεις την αλληλογραφία που λαμβάνεις σήμερα, της αφαιρέσεις τους λογαριασμούς που πληρώνονται μέσω ίντερνετ, τις πάγιες εντολές μέσω τραπέζης και τα διάφορα άχρηστα διαφημιστικά που ενίοτε βρίσκεις στο γραμματοκιβώτιό σου; Απάντηση: Μια σάπια γραφειοκρατία που χάνει ολόκληρα δις από τα λεφτά των φορολογουμένων κάθε χρόνο.

Κρυφτό, κυνηγητό, μήλα, λάστιχο:

Η γενιά μας, οι σημερινοί μπαμπάδες και μαμάδες μάθαμε το παιχνίδι, την ίδια τη ζωή στο δρόμο, στην αλάνα, στην πλατεία.  Η επόμενη γενιά, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, θα ξέρουν άπταιστα να χειρίζονται υπολογιστή, να παίζουν στα δάχτυλα κάθε είδους gadget και τεχνολογικό εφεύρημα, η αλήθεια όμως είναι ότι μάλλον είναι πολύ λίγες οι πιθανότητες να τα δούμε ελεύθερα κι ανέμελα να ξεχύνονται στο δρόμο της γειτονιάς για να παίξουν κρυφτό, κυνηγητό, μήλα, λάστιχο. «Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω» λέγαμε… «Alt, control, delete» λένε τα  παιδιά. 

Κάπου ανάμεσα μπορεί και να βρεθούμε….
" Όσα δεν θα γνωρίσουν ποτέ τα παιδιά που γεννήθηκαν σήμερα " ...

Κι όμως αν το καλοσκεφτούμε η λίστα μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερη.
Διάβασα κάπου ένα άρθρο για πράγματα που πέρασαν στη σφαίρα της λήθης κατά την τρέχουσα δεκαετία. Ήταν μια αναδρομή στα τεχνολογικά άλματα που συντελέστηκαν από την αρχή του αιώνα και άρχισα να σκέφτομαι πόσο διαφορετική θα είναι η τεχνολογία όταν τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα μεγαλώσουν.

Άραγε τα παιδιά που γεννήθηκαν την τελευταία δεκαετία θα αναγνωρίζουν τίποτα από τα παρακάτω;

Βιντεοκασέτα:

Θα συγκαταλέγεται κι αυτή στα…μουσειακά είδη όπως η πάλαι ποτέ γνωστή μας δραχμούλα. Ήδη τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ γυρίζονται ψηφιακά, μοντάρονται ψηφιακά και διανέμονται στα δίκτυα χωρίς τη μεσολάβηση του παραμικρού εκατοστού ταινίας. Άσε που και η ποιότητα είναι ασύλληπτα καλύτερη απ’ ό,τι δέκα χρόνια πριν.

9 Ιανουαρίου 2014

" Ο πολύτιμος χρόνος των ώριμων ανθρώπων " ...


Φωτογραφία: " Ο πολύτιμος χρόνος των ώριμων ανθρώπων " ...

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα…

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται… Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων…

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν…Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απʼόσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…»
" Ο πολύτιμος χρόνος των ώριμων ανθρώπων " ...

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα…

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

7 Ιανουαρίου 2014

" Δύσκολη η μοναξιά τις ημέρες των εορτών " ...


Φωτογραφία: http://www.youtube.com/watch?v=Yk5wI-RaCJ4
" Δύσκολη η μοναξιά τις ημέρες των εορτών " ...

Στην εποχή των «εικονικών» φίλων , το αίσθημα της μοναξιάς , υπαρκτό καθόλη τη διάρκεια του έτους , κορυφώνεται την περίοδο των εορτών για όλους εκείνους που ζουν μόνοι τους. Τα Χριστούγεννα , κατεξοχήν γιορτή της προσφοράς και της οικογένειας , χρησιμοποιούνται μαζικά από τη διαφήμιση και το εμπόριο , οξύνοντας ακόμη περισσότερο το αίσθημα της μοναξιάς.

Γιατί λοιπόν να μη κάνουμε κάθε μέρα του χρόνου Χριστούγεννα δείχνοντας το ενδιαφέρον μας στους γύρω μας... ξεκινώντας από έναν ξεχασμένο συγγενή ή έναν γείτονα;
" Δύσκολη η μοναξιά τις ημέρες των εορτών " ...

Στην εποχή των «εικονικών» φίλων , το αίσθημα της μοναξιάς , υπαρκτό καθόλη τη διάρκεια του έτους , κορυφώνεται την περίοδο των εορτών για όλους εκείνους που ζουν μόνοι τους. Τα Χριστούγεννα , κατεξοχήν γιορτή της προσφοράς και της οικογένειας , χρησιμοποιούνται μαζικά από τη διαφήμιση και το εμπόριο , οξύνοντας ακόμη περισσότερο το αίσθημα της μοναξιάς.

Γιατί λοιπόν να μη κάνουμε κάθε μέρα του χρόνου Χριστούγεννα δείχνοντας το ενδιαφέρον μας στους γύρω μας... ξεκινώντας από έναν ξεχασμένο συγγενή ή έναν γείτονα;

ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΥΝ...


Φωτογραφία: Τη νέα " Χρονιά " , θα πω «όχι» σε ...

… Ό,τι με ενοχλεί, με εξουθενώνει, με εξοργίζει και είναι τοξικό για την υγεία και τη συναισθηματική μου ισορροπία. Να μια ευχή που ίσως δεν κάνατε ποτέ από τότε που γίνατε μαμάδες. Μήπως θα έπρεπε;

Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που λέει πως ένας ευγενικός και ευαίσθητος άνθρωπος δε λέει ποτέ όχι. Το «βιβλίο του Όχι» («The book of No»)  της συγγραφέα και διδάκτορα της ψυχιατρικής Susan Newman απογυμνώνει όλα τα αρνητικά που περιβάλλουν τη λέξη «όχι» θεωρώντας την ένα εξαιρετικό εργαλείο για τη διαδικασία της ανάπτυξης. Ήρθε η ώρα να μάθετε να λέτε «όχι» όταν χρειάζεται ή όταν έτσι νιώθετε. Ναι, ακόμη και στα παιδιά σας.

Τα οικογενειακά «όχι»

Στα παιδιά μου που θέλουν κάθε βράδυ να κοιμούνται στο κρεβάτι μας. Αν κάθε βράδυ αφήνετε τα παιδιά σας να ανεβούν στο κρεβάτι, θα μείνετε για πάντα άυπνοι.
Στον εκβιασμό του τρίχρονου γιου μου, που μου ζητάει να μην πάω στη δουλειά, ή απαιτεί γυρνώντας, να του φέρω το μισό κατάστημα παιχνιδιών.
Στην αγαπημένη μητέρα του άντρα μου, που αποφασίζει μόνη της για το… τι θα φάνε τα παιδιά, τι ώρα θα το φάνε και τι θα παρακολουθήσουν στην τηλεόραση.
Στα παιδιά μου όταν μου ζητάνε πράγματα που μπορούν να κάνουν και μόνα τους, όπως το να βάλουν τα παπούτσια τους. Έτσι κι αλλιώς, τα διευκολύνετε σε αυτά που δεν μπορούν να κάνουν, γιατί να τα διευκολύνετε και σε αυτά που μπορούν;
Στον ενοχικό «νοικοκυρίστικο» εαυτό μου. Αν μια μέρα δεν προλάβετε να μαγειρέψετε, θα πάρετε πίτσα, και το αυριανό πλυντήριο μπορεί να μετατεθεί για μεθαύριο.
Σε όποιο πρόσωπο της οικογένειας «απαιτεί». Εξηγήστε τους χωρίς νεύρα πως για να λειτουργήσει σωστά μια ομάδα η μαμά βάζει προτεραιότητες. Και αυτή τη στιγμή προτεραιότητα είναι το μαγείρεμα ή απλώς το να μιλήσει στο τηλέφωνο.

Επαγγελματικά «όχι»

Στο συνάδελφο που ζητάει τη βοήθειά μου την ώρα που πνίγομαι.
Στη συνάδελφο που παρόλο που την ξέρω ελάχιστα ζητάει δανεικά κάνοντάς με να αισθάνομαι άσχημα και να ντρέπομαι για λογαριασμό της.
Στο αφεντικό μου που περιμένει να ακούσει κομπλιμέντα. Το ψέμα λειτουργεί ως ψυχολογικό μπούμερανγκ. Γυρίζει πάντα πάνω μας.
Στην «τοξική» συνάδελφο που μιλάει μόνο για αρρώστιες και μου ρίχνει την ψυχολογία για να ανέβει η δική της.

Φιλικά «όχι»

Στη φίλη που ζητάει να πάρω το παιδί της από τον παιδικό σταθμό, μια που θα πάω και για το δικό μου, όταν τρέχω με την ψυχή στο στόμα να προλάβω ενώ εκείνη δουλεύει part-time.
Στην κολλητή μου φίλη που με στήνει στο ραντεβού μας-για μια ακόμη φορά- ενώ ξέρει πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος μου.
Στις φίλες χωρίς παιδιά που δεν δείχνουν καμιά κατανόηση και ζητούν να μου αναλύσουν το πρόβλημά τους στις δέκα το βράδυ ενώ κοιμάμαι όρθια.
Στις φίλες με παιδιά που μιλάνε συνέχεια για τα παιδιά τους.
Στο φιλικό ζευγάρι που έρχεται για μια απογευματινή επίσκεψη για να παίξουν τα παιδιά και κάθονται αραχτοί μέχρι τις 12 το βράδυ χωρίς να ρωτήσουν αν είμαστε κουρασμένοι.
Στη φίλη που δεν μου λέει ποτέ ότι αδυνάτισα. Θυμάται όμως πάντα να μου πει ότι πάχυνα.

Γενικά «όχι»

Στην αυτολύπηση. Η αυτολύπηση είναι μια παγίδα που συνήθως βάζουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας γιατί έτσι μας βολεύει. Προκειμένου να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα οικτίρουμε τον εαυτό μας και βουλιάζουμε. Ο βάλτος όμως ίσως κάποια μέρα μας βυθίσει!
Στη σκληρή αυτοκριτική. Τα λάθη δεν έχουν τίποτε το τρομακτικό. Αν μονίμως ανησυχούμε μήπως κάτι πάει λάθος, δεν θα μπορέσουμε να απολαύσουμε ποτέ τίποτα.

Στην τελειομανία. 

Η ζωή δεν είναι τέλεια και σίγουρα δεν έχουμε τον έλεγχο των πάντων. Η τέχνη τελικά βρίσκεται στο να μπορούμε να διαχειριστούμε ότι μας προκύπτει με ή χωρίς επιτυχία.

Τη νέα " Χρονιά " , θα πω «όχι» σε ...

… Ό,τι με ενοχλεί, με εξουθενώνει, με εξοργίζει και είναι τοξικό για την υγεία και τη συναισθηματική μου ισορροπία. Να μια ευχή που ίσως δεν κάνατε ποτέ από τότε που γίνατε μαμάδες. Μήπως θα έπρεπε;

Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που λέει πως ένας ευγενικός και ευαίσθητος άνθρωπος δε λέει ποτέ όχι. Το «βιβλίο του Όχι» («The book of No») της συγγραφέα και διδάκτορα της ψυχιατρικής Susan Newman απογυμνώνει όλα τα αρνητικά που περιβάλλουν τη λέξη «όχι» θεωρώντας την ένα εξαιρετικό εργαλείο για τη διαδικασία της ανάπτυξης. Ήρθε η ώρα να μάθετε να λέτε «όχι» όταν χρειάζεται ή όταν έτσι νιώθετε. Ναι, ακόμη και στα παιδιά σας.

Τα οικογενειακά «όχι»

6 Ιανουαρίου 2014

" Ηθική νοημοσύνη : Η ευφυΐα που φέρνει την ευτυχία " ...

Φωτογραφία: " Ηθική νοημοσύνη : Η ευφυΐα που φέρνει την ευτυχία " ...

" Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων " ...

Κι εσείς μπορείτε να τη διδάξετε στα παιδιά σας.

Ηθική νοημοσύνη είναι εκείνο το είδος της εξυπνάδας που συνδυάζει τη δύναμη του χαρακτήρα με την ορθή κρίση, δύο προσόντα που συνήθως απαξιώνουμε γιατί δεν τα θεωρούμε και τόσο σημαντικά. 
Είναι η αρετή που μας μαθαίνει να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε. Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles, στο βιβλίο του «The Moral Intelligence Of Children» (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών), διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές και την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι' αυτά που ξέρουν. 
Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό και το λάθος. Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού σας

Μια ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους, όπως:

Να σκέφτεστε θετικά: 

Τα παιδιά ανταποκρίνονται πάντα στις υψηλές ή χαμηλές προσδοκίες των γονιών τους, γι' αυτό τοποθετήστε τον πήχη ψηλά. Να εμπιστεύεστε τις επιλογές του παιδιού σας. Προτιμήστε να πιστεύετε ότι θα κάνει το σωστό και όχι το λάθος. Και περιμένετε από αυτό να δείχνει σεβασμό σε σας, στους άλλους και στον εαυτό του. Πάνω απ' όλα, όμως, να πιστεύετε ότι θα έχει μια ευτυχισμένη ζωή. Αποφεύγετε να διαβάζετε δυσάρεστες έρευνες και να φοβάστε διαρκώς για το μέλλον του. Στην εποχή του υλισμού και της «τοξικής παιδικής ηλικίας» είναι εύκολο να μας κατακλύσει ο φόβος ότι οι ζωές των παιδιών μας πήγαν στραβά με κάποιον τρόπο. Κι όμως, η παιδική ηλικία μπορεί να είναι ακόμα μια φανταστική περίοδος διασκέδασης και αθωότητας και να έχει πολλά ηλιόλουστα απογεύματα με παιχνίδια στην πλατεία.

Μάθετε να ζείτε τη στιγμή:

«Τα παιδιά το καταλαβαίνουν όταν δεν είστε πραγματικά συγκεντρωμένοι σε αυτά», μας λέει η Ντο. «Γι' αυτά, αυτό σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρεστε. Όπως χαρακτηριστικά είπε ένα τετράχρονο παιδί: «Μαμά, μπορείς να με ακούσεις με το μπροστινό μέρος του προσώπου σου;». Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να διαθέσετε στο παιδί σας είναι ο χρόνος σας. Και αν αφιερώσετε χρόνο, θα μπορέσετε να χαλαρώσετε και να απολαύσετε τη στιγμή. Πολύ συχνά, πολύτιμες στιγμές μάς προσπερνούν, γιατί είμαστε πολύ απασχολημένοι να κρίνουμε τη στιγμή ή ανησυχούμε για μια στιγμή που έχει ήδη περάσει ή μας απασχολεί κάποια μελλοντική στιγμή που μπορεί να συμβεί ή να μη συμβεί. Αντ' αυτού, δοκιμάστε να αφιερώσετε όλη σας την προσοχή στο παρόν.

Χαμηλώστε ταχύτητα: 

Αυτό είναι πολύ σημαντικό αν θέλετε να απολαύσετε τη στιγμή με τα παιδιά σας. Αναπτύξτε δομές στη ζωή σας που δίνουν και σε εσάς και στο παιδί χώρο να αναπνεύσετε. Για παράδειγμα, πηγαίνετε 10 λεπτά νωρίτερα στο ραντεβού με το γιατρό, για να μπορέσετε να περπατήσετε με το παιδί στο πάρκο που βρίσκεται στο δρόμο για το ιατρείο και να σταματήσετε για να μυρίσετε τα λουλούδια. Αυτά τα μικρά πράγματα, όμως, είναι που βοηθούν τα παιδιά να καλλιεργούν τον εσωτερικό τους κόσμο και τα κάνει να αισθάνονται ότι ζουν σε ένα θαυμαστό κόσμο.

Μην επιβραβεύετε μόνο την προσωπική του προσπάθεια αλλά και τη συλλογική: 

Παρακολουθείτε το παιδί σας που παίζει ποδόσφαιρο. Στο τέλος του αγώνα τρέχει προς το μέρος σας ζητώντας την επιβράβευση. Εσείς του λέτε: (α) «Ουάου! Ήσουν με διαφορά ο καλύτερος παίκτης στο γήπεδο. Είσαι πραγματικά ένας εκπληκτικός παίκτης» ή (β) «Τι καταπληκτική ομάδα που έχετε, όλοι σας δουλέψατε έξοχα. Ήταν ένα συναρπαστικό παιχνίδι».
Όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να υιοθετήσουμε την πρώτη επιλογή επειδή τα παιδιά λατρεύουν τους επαίνους και διψούν για την αποδοχή των γονιών τους. Καλύτερα όμως να επιμείνετε στη δεύτερη. «Υπενθυμίζοντας στο παιδί ότι είναι μέρος ενός συνόλου -σε αυτή την περίπτωση μιας ομάδας-αποκτά την αίσθηση ότι συνυπάρχει δημιουργικά και σε σχέσεις εξάρτησης με τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι ένα στοιχείο-κλειδί για την ανάπτυξη μιας καλής συνείδησης», λέει η ψυχολόγος.

Γίνετε χαρούμενοι: 

Πριν αρχίσετε να ανησυχείτε για την ευτυχία του παιδιού σας, χρειάζεται πρώτα να αναζητήσετε τη δική σας. Τα παιδιά μπορούν να δουν πέρα από τα ψεύτικα χαμόγελα και γέλια. Αν εκτιμάτε τον εαυτό σας, το παιδί σας θα το νιώσει και αυτό θα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα ζωής. Η Μίμι Ντο μιλά για ένα δίλημμα που αντιμετώπισε ένα Σάββατο πρωί, όταν δεν μπορούσε να αποφασίσει αν θα πήγαινε στο μάθημα της γιόγκα (η «εγωιστική» επιλογή) ή θα έμενε στο σπίτι για να περάσει λίγο ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά της (η επιλογή της «καλής μητέρας»). Τελικά, αποφάσισε η μικρή της κόρη αντί για εκείνη. «Μου είπε να πάω επειδή είμαι καλύτερος άνθρωπος μετά το μάθημα της γιόγκα και πιο καλή παρέα», θυμάται η Ντο. «Όταν είστε χαρούμενοι και χαλαροί, αντανακλάτε θετική ενέργεια. Είναι μεταδοτική. Μην προσποιείστε ότι είστε οι τέλειοι γονείς, απλώς να είστε χαρούμενοι. Τόσο απλά».

Δώστε με πράξεις το παράδειγμα: 

«Τα παιδιά είναι άγρυπνοι φρουροί της ηθικής των μεγάλων -ή της έλλειψής της», επισημαίνει ο καθηγητής Ρόμπερτ Κόουλς. «Ένα παιδί θα ψάξει για ενδείξεις σχετικά με το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται και σίγουρα θα βρει πολλές από τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι γονείς ζούμε τη ζωή μας». Με άλλα λόγια, μη μένετε στα λόγια Κάνετε τα πιστεύω σας πράξη.

Ζητήστε συγγνώμη: 

Όλοι οι γονείς τα θαλασσώνουν μερικές φορές. Μάθετε να λέτε συγγνώμη και να προχωράτε. Είναι πάντα χρήσιμη μια δεύτερη ευκαιρία τόσο για τον εαυτό σας όσο και για τα παιδιά. Με αυτό τον τρόπο τους δείχνετε και πώς να αντιμετωπίζουν τα δικά τους λάθη.
" Ηθική νοημοσύνη : Η ευφυΐα που φέρνει την ευτυχία " ...

" Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων " ...

Κι εσείς μπορείτε να τη διδάξετε στα παιδιά σας.

Ηθική νοημοσύνη είναι εκείνο το είδος της εξυπνάδας που συνδυάζει τη δύναμη του χαρακτήρα με την ορθή κρίση, δύο προσόντα που συνήθως απαξιώνουμε γιατί δεν τα θεωρούμε και τόσο σημαντικά.

" Ανασκαλεύοντας το παρελθόν " ...

Φωτογραφία: " Ανασκαλεύοντας το παρελθόν " ...

Να κάνετε όλα όσα δεν προλάβατε να κάνετε ή και να πείτε φυσικά το "2013" , το επερχόμενο Έτος , το "2014" ...

Τα Χριστούγεννα περάσανε, και όταν πια τα Χριστούγεννα έχουν περάσει, πάει… Έχει ήδη φύγει και το έτος. Λήξαντος του 2013, λοιπόν, όλοι και όταν λέω όλοι , εννοώ κυριολεκτικά όλοι ανασκαλεύουν το παρελθόν, ανακαλούν και σχολιάζουν στιγμές του 2013. Γενικώς, δηλαδή, οι γιορτές και δη η τελεία που βάζουν στο έτος, αποτελούν θρυαλλίδα εάν όχι κουτσομπολιού, σίγουρα άκρατου σχολιασμού, από τους συνδαιτυμόνες του Χριστουγεννιάτικου ρεβεγιόν -και όχι μόνο…

Βέβαια, ακριβώς επειδή η τεχνολογία πορεύεται πλάι-πλάι με τον άνθρωπο, δε δίστασαν και ευρέως γνωστά site να ακολουθήσουν το μονοπάτι του σχολιασμού με ό,τι μέσα διέθετε το καθένα. Το youtube με τα βιντεάκια του μας θύμισε στιγμές του 2013, ή μουσικές που ακούστηκαν πολύ κατά το παρελθόν έτος, αλλά και το facebook κατά τη γνωστή του ετήσια συνήθεια (μηδενική πρωτοπορία ο Zuckerberg), με το πάτημα μονάχα ενός κουμπιού, μας έδωσε τη δυνατότητα να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τις εντονότερες (sic) ιντερνετικές στιγμές μας. (Εντάξει, για να λέμε και αλήθειες, επανέφερε τις φωτογραφίες και τις ατάκες με τα περισσότερα likes..)

Καθώς προσπαθούσα κι εγώ με τη σειρά μου να βρω έναν ωραίο και εγκόσμιο τρόπο λιγάκι πρωτοποριακό και ενδιαφέρον, πάντα στο πλαίσιο του εορταστικού κλίματος, για να υπογραμμίσω μερικές έντονες στιγμές του 2013 και να καταβαραθρώσω το έτος που φεύγει εξυψώνοντας το έτος που έρχεται, όπως έκαναν τόσοι και τόσοι, εκείνη ακριβώς τη στιγμή ήταν που ξεχύθηκε μία και μονάχα σκέψη από το μυαλό μου• μία και μονάχα λέξη.
«Όχι!» αναφώνησα σαν κάποια μετενσάρκωση του Μεταξά!

Τι κατάσταση είναι αυτή; Πρώτον, δεν μπορώ να καταλάβω όλους όσοι θεωρούν πως το εκάστοτε έτος που φεύγει, είναι γεμάτο προβλήματα, μιζέρια, δυστυχίες και άλλα τινά, και πως όλα αυτά με κάποιο μαγικό τρόπο θα εξαφανιστούν στο επόμενο αγλαϊσμένο σωτήριο έτος. Όχι, βέβαια! Εάν δεν κάνουμε κάτι εμείς οι ίδιο, τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα δεν ομορφαίνει, τίποτα δεν καλυτερεύει. Και από την άλλη, δεν μπορώ επίσης να καταλάβω το πεσιμιστικό σκεπτικό πως ΟΛΑ ήταν μαύρα κι άραχλα. Όχι, δεν ήταν όλα άσχημα. Υπήρχαν μυριάδες στιγμές του 2013 που ήταν όμορφες, γλυκιές και ξεχωριστές και είναι κρίμα να τις λησμονούμε και να αδιαφορούμε με αυτόν τον τρόπο γι’ αυτές.

Ο πεσιμισμός και η μιζέρια είναι ευδιάκριτη όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου. Ακόμη και στα μονόχνοτα σχόλια για τον στολισμό με καράβι στα κέντρο της Αθήνας. Ε, λοιπόν, όχι. Το καράβι είναι ελληνικό έθιμο και τα δέντρα είναι «αμερικανιές». Κοντεύει η γκρίνια να γίνει ελληνικό ίδιον σε δίσεκτα έτη και μη! Ας μην πιστέψει όμως κανείς πως, εάν δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι τον τρόπο σκέψης και οπτικής, πρόκειται να αλλάξει κάτι από τις «μίζερες» και «δυστυχισμένες» μας ζωές το 2014.

Δεν έχουμε απεριόριστο χρόνο μπροστά μας. Και θαρρώ πως ελάχιστοι το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό. Οπότε να κάνετε τις πρώτες μέρες του 2014 να μετρήσουν, και όλων των ετών που θα έχετε τη χαρά να ζήσετε. Όπως μου έχει πει και μια φίλη: «Η ζωή είναι απλή. Η ζωή είναι τέχνη. Πεινάς; Τρως! Νυστάζεις; Κοιμάσαι! Αγαπάς; Το δείχνεις!»

Γι’ αυτό, λοιπόν, η μοναδική μου ευχή για το επερχόμενο έτος είναι να κάνετε όλα όσα δεν προλάβατε να κάνετε (ή και να πείτε φυσικά!) το 2013. Να κάνετε το 2014 ένα όμορφο έτος, κάνοντας πρωτίστως τους εαυτούς σας όμορφους. Εάν δεν αλλάξουμε οι ίδιοι, απλώς δεν αλλάζει τίποτα.

" Καλή και αισιόδοξη χρονιά " ...

Της Χριστίνας Καλογεροπούλου


Να κάνετε όλα όσα δεν προλάβατε να κάνετε ή και να πείτε φυσικά το "2013" , το επερχόμενο Έτος , το "2014" ...

Τα Χριστούγεννα περάσανε, και όταν πια τα Χριστούγεννα έχουν περάσει, πάει… Έχει ήδη φύγει και το έτος. Λήξαντος του 2013, λοιπόν, όλοι και όταν λέω όλοι , εννοώ κυριολεκτικά όλοι ανασκαλεύουν το παρελθόν, ανακαλούν και σχολιάζουν στιγμές του 2013. Γενικώς, δηλαδή, οι γιορτές και δη η τελεία που βάζουν στο έτος, αποτελούν θρυαλλίδα εάν όχι κουτσομπολιού, σίγουρα άκρατου σχολιασμού, από τους συνδαιτυμόνες του Χριστουγεννιάτικου ρεβεγιόν -και όχι μόνο…

Βέβαια, ακριβώς επειδή η τεχνολογία πορεύεται πλάι-πλάι με τον άνθρωπο, δε δίστασαν και ευρέως γνωστά site να ακολουθήσουν το μονοπάτι του σχολιασμού με ό,τι μέσα διέθετε το καθένα.