ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΑΙΘΡΟ

Στρούνι, Ήπειρο ς 16 Φεβρουαρίου 1946.
Mάθημα στην ύπαιθρο . H απο υσία σχο λικών κτιρίων και θρανίων, δεν μείωσε τη δίψα των παιδιών για γράμματα, στα χ ωριά με τα καμένα σπίτια και σχο λεία.
Φωτο : Βούλα Παπαϊωάννου

Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου ξεκινάει (αν δεν ξεκίνησε ήδη) η σχολική χρονιά, γεγονός το οποίο γεννάει σε εκατομμύρια παιδικές καρδιές ανάμεικτα συναισθήματα. Δύσκολα αποχωρίζεται κανείς το παιχνίδι και την ανεμελιά του καλοκαιριού, όμως, το αντάμωμα με τους φίλους και η ασφάλεια της σχολικής τάξης είναι για τα περισσότερα παιδιά πηγή χαράς. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως το ίδιο το σχολείο, τα βιβλία, η μάθηση, ο δάσκαλος, δεν αποτελούν δεδομένα αγαθά για όλα τα παιδιά. Υπάρχουν παιδιά, σε ορισμένες χώρες του κόσμου, για τα οποία η ύπαρξη σχολείου είναι ένα μικρό θαύμα· ένα θαύμα που απαιτεί από αυτά θυσίες, όπως το να περπατήσουν ώρες ή να έρθουν αντιμέτωπα με κακουχίες και κινδύνους.
Σύμφωνα με την UNESCO, τα τελευταία πέντε χρόνια, η προσπάθεια που γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο για βελτίωση της προσβασιμότητας έχει επιβραδυνθεί για οικονομικούς και άλλους λόγους. Οι δρόμοι που οδηγούν στο σχολείο είναι συχνά δυσδιάβατοι (ειδικά όταν έχει κακοκαιρία) ή ακόμα και επικίνδυνοι, και αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τον οποίον πολλά παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο.

Ανήκουστο βέβαια για όλους εμάς που μεγαλώσαμε σε χώρες του δυτικού κόσμου, και ίσως και λίγο δύσκολο να το φανταστούμε. Για τον λόγο αυτό οι φωτογραφίες που ακολουθούν έχουν ξεχωριστή αξία, πέραν της αμιγώς καλλιτεχνικής: ίσως, την επόμενη φορά που ο μικρός ή μικρή σας γκρινιάξουν για το πρωινό ξύπνημα, να σας φανούν χρήσιμες.
Gulu, Κίνα: Ταξίδι πέντε ωρών μέσα στα βουνά, σε μονοπάτι πλάτους λιγότερου από μισό μέτρο χρειάζονται οι μικροί μαθητές για να φτάσουν στο πιο απομακρυσμένο σχολείο του κόσμου. 

ΠΟΛΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ..

Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος
να 'ν' ήμερος να 'ναι άκακος
λίγο φαΐ λίγο κρασί
Χριστούγεννα κι Ανάσταση
κι όπου φωλιάσει και σταθεί
κανείς να μην του φτάνει εκεί
Μα ήρθαν αλλιώς τα πράματα
τονε ξυπνάν χαράματα
τον παν τον φέρνουν πίσω μπρος
του τρώνε και το λίγο βιος
κι από το στόμα την μπουκιά
πάνω στην ώρα τη γλυκιά
του τηνε παίρνουνε κι αυτή
χαρά στους που 'ναι οι δυνατοί!
Χαρά στους που 'ναι οι Δυνατοί
γι' αυτούς δεν έχει χόρταση.
Οδ. Ελύτης

Μ' ΟΠΟΙΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΚΑΘΙΣΕΙΣ(ΠΑΣΟΚ),ΤΕΤΟΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ!!!

Τη στιγμή που υπάρχουν χιλιάδες κενά στα σχολεία,το Υπουργείο Παιδείας έκανε για μια χρονιά ακόμη το ακατόρθωτο.Άφησε τα σχολεία χωρίς δασκάλους και προχώρησε σε χιλιάδες αποσπάσεις εκπαιδευτικών (χωρίς μοριοδότηση)σε διάφορες θεσούλες εκτός τάξης με μικροκομματικά κριτήρια,για ψηφοθηρικούς λόγους,καταπατώντας κάθε έννοια λογικής,δικαίου και αξιοκρατίας!
Η Συγκυβέρνηση ακολουθώντας πιστά τις τακτικές της εξυπηρέτησης συμφερόντων,που καταγράφηκαν στη συνείδηση του λαού ως "έργα" και "ημέρες" ΠΑΣΟΚ,πέταξε στον κάλαθο των απορριμμάτων τις υποσχέσεις της για δραστική μείωση του αριθμού των αποσπάσεων σε Δ/νσεις,φορείς,υπηρεσίεςΒιβλιοθήκες,ΓΑΚ κλπ....

2.118 αποσπάσεις εκπαιδευτικών

σε φορείς και άλλες υπηρεσίες εκτός σχολείου

(όσες ακριβώς και πέρσι, χωρίς να έχουν τελειώσει...)

Παρακάτω, ακολουθούν πίνακες με τις μέχρι τώρα αποσπάσεις εκπαιδευτικών σε φορείς και άλλες υπηρεσίες εκτός σχολείου. Οι 3 πίνακες είναι ανά φορέα και ειδικότητα και η σειρά των φορέων και των ειδικοτήτων είναι κατά φθίνουσα σειρά με βάση το πλήθος των συνολικών αποσπάσεων. Υπάρχουν, επίσης, δυο πίνακες συγκριτικοί με πέρσι ανά φορέα και ανά ειδικότητα.
Στους πίνακες φέτος υπάρχουν ακόμη μηδενικά νούμερα για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ και το ΙΤΥΕ-ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ, αφού δεν έχουν γίνει εκεί ακόμη αποσπάσεις. Επομένως, στο τελικό νούμερο, θα πρέπει να υπολογίζονται τουλάχιστον άλλοι 100 εκπαιδευτικοί, άρα αύξηση σε σχέση με πέρσι.
Το νούμερο, λοιπόν, των 2.118 φέτος, σε σχέση με τους 2.121 πέρσι, δηλ βασικά 3 (ναι, τρεις!) λιγότεροι, χωρίς μάλιστα να έχουν ολοκληρωθεί οι αποσπάσεις σε φορείς, έρχεται σε αντίθεση με τις διακηρύξεις του Υπουργείου περί μειωμένων αποσπάσεων εκτός σχολείου φέτος κατά 30%.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ

αξία στο πέρασμα των χρόνων,.... απ' το πηγάδι κρύο νερό θα σύρει η θυγατέρα.το άρωμα απ΄ το γιασεμί,τ' αγιόκλημα, τα γαρύφαλλα...τα ξύλινα σκαλοπάτια,το μπαλκόνι ομορφαίνουν με τις γλάστρες με κάθε λογής λουλούδια......

Η ΠΑΤΟΖΑ

η πατόζα ανάμεσα στις θυμωνιές..................αλώνιζε τα δεμάτια που της έριχναν οι ταϊστές , ξεχώριζε το καθαρό σιτάρι που έπεφτε μέσα στα τσουβάλια και το άχυρο το πετούσε μακριά με τη μεγάλη χοάνη και το έκανε πελώριες στοίβες....... 

Η (... δικαία!) κραυγή, ενός Τρικαλινού δασκάλου

Δημοσίευση: Βασίλης Αλεξίου Στις Τετ, 27/08/2014 - 19:02

Γροθιά στο στομάχι του ίδιου του συστήματος (πολιτικού, εκπαιδευτικού, συνδικαλιστικού κλπ.)
από έναν μάχιμο εκπαιδευτικό, τον Αντώνη Παπαγεωργόπουλο. 
Έναν Τρικαλινό δάσκαλο που προσπαθεί εναγωνίως (... και ματαίως, παρά τα χρόνια υπηρεσίας και τα μόρια που έχει συγκεντρώσει!) να εξασφαλίσει μια απόσπαση ώστε να έρθει να διδάξει (... και όχι να πολιτικολογεί) κοντά στην οικογένειά του. Διαβάστε με προσοχή την επιστολή που φιλοξενεί το trikalavoice.gr. Αξίζει:
«Φίλοι μου, επειδή με ρωτάτε αν πήρα απόσπαση για τα Τρίκαλα, σας απαντώ, όχι!!! Δεν πήρα παρά τα χρόνια υπηρεσίας και τα μόρια που έχω συγκεντρώσει, κάτι που θα ήταν αυτονόητο και επιβεβλημένο. Όμως στο ΠΥΣΠΕ της μιζέριας και της υποκρισίας οι μνημονιολάγνοι αποφάνθηκαν ότι ουδείς με μοριοδότηση μπορεί να έρθει στο σπίτι του, στην οικογένειά του και στα παιδιά του. Ήρθαν μόνο οι κατά προτεραιότητα σύζυγοι αστυνομικών,στρατιωτικών,πυροσβεστών,συνδικαλιστές μέλη ΔΣ, εκλεγμένοι ΟΤΑ και ασθενείς ή ανάπηροι.Είναι κατανοητό ότι η "μακρά χειρ" της κεντρικής εξουσίας θα πρέπει να καρπώνεται αντισταθμιστικά και να επωφελείται,αλλά όχι εις βάρος των υπολοίπων στην κοινωνία. Τα παιδιά των ανωτέρω επαγγελματικών κατηγοριών δικαιούνται να μεγαλώνουν με τους δύο γονείς, να τα προστατεύουν,να τα βοηθούν στις δυσκολίες της ζωής, ενώ τα παιδιά των δασκάλων, θα πρέπει να ζουν αποκομμένα από τον πατέρα τους,να τον βλέπουν σπάνια,να επιλύουν τα προβλήματά τους χωρίς κανένα στήριγμα.Ο δάσκαλος που είναι με μια βαλίτσα στο χέρι και μετακινείται κάθε χρόνο και καταξοδεύει το μισθό του σε ενοίκια,καύσιμα κ.α.,που είναι στο δρόμο της ευθύνης και του καθήκοντος με βροχή, με χιόνι, με πάγο δεν έχει κανένα δικαίωμα να είναι μαζί με την οικογένειά του,αντιθέτως οι εκλεκτοί του συστήματος έχουν πλείστα δικαιώματα "κατά προτεραιότητα".

ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΕΣ