Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (Δ.Ε.Π./-Υ.)

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (Δ.Ε.Π./-Υ.) είναι η πιο συχνή αναπτυξιακή διαταραχή που εκδηλώνεται κατά την παιδική ηλικία και αποτελεί διαγνωστική κατηγορία η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει μαθητές/τριες που εμφανίζουν μη ανάλογα με την ηλικία και το αναπτυξιακό τους στάδιο επίπεδα ελλειμματικής προσοχής, παρορμητικότητας και υπερκινητικότητας.

Έρευνες, που προσδιορίζουν τη συχνότητα της Δ.Ε.Π./Υ. μέσω χορήγησης κλιμάκων αξιολόγησης της συμπεριφοράς σε γονείς και εκπαιδευτικούς, εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά που κυμαίνονται σε ποσοστό 10-20% του γενικού πληθυσμού.

Η παρέμβαση και η αντιμετώπιση της διαταραχής στο σχολικό περιβάλλον είναι σημαντική και δίνει τη δυνατότητα έγκαιρης εκπαιδευτικής και ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, για να προληφθούν δευτερογενείς συνέπειες όπως η σχολική αποτυχία, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα προβλήματα συμπεριφοράς, οι δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση κ.λ.π.

Ο ρόλος των εκπαιδευτικών στη διάγνωση της διαταραχής είναι καθοριστικός, αφού είναι οι πρώτοι μετά από τους γονείς που έρχονται σε επαφή με τα παιδιά. Οι εκπαιδευτικοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να εντοπίσουν και να περιγράψουν τη διαταραχή, αφού τα συμπτώματα της είναι πιθανότερο να εκδηλωθούν συχνότερα μέσα στη σχολική αίθουσα παρά στο παιχνίδι ή στο σπίτι. 

Τα καλά όρια πλάθουν ευτυχισμένα παιδιά

Τα όρια...μπορεί κανείς να μιλά για αυτά μέρες! Τα όρια αφορούν όλους μας και υπάρχουν παντού. Χωρίς αυτά δε θα μπορούσαμε να είμαστε λειτουργικοί, να συνεργαζόμαστε, να οργανωνόμαστε και να είμαστε αποδοτικοί. Τα όρια δημιουργούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κάθε άνθρωπος μπορεί να συνυπάρξει με τους συνανθρώπους του, να αντλεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ικανοποίηση και ασφάλεια, να εξελίσσεται και να δημιουργεί.

Γιατί μέσα στην οικογένεια οι γονείς βάζουν όρια στα παιδιά και δεν τα αφήνουν να τα ανακαλύψουν μόνα τους; Γιατί επιφορτίζονται εκείνοι με το απαιτητικό αυτό έργο, που στην πράξη αποδεικνύεται αρκετά ζόρικη υπόθεση;

Μα, γιατί τα παιδιά δεν κατανοούν τη χρησιμότητα των ορίων! Δεν καταλαβαίνουν τη σημασία του να αναστέλλουν τις επιθυμίες τους, να ασκούν αυτοέλεγχο, να λειτουργούν υπεύθυνα, να συμπονούν τους γύρω τους. Εκτός αυτού, αν οι γονείς δε θέσουν όρια, τότε το παιδί αισθάνεται ανυπεράσπιστο και απροστάτευτο, αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως απειλή, συνεχώς μεταβαλλόμενο και το γονιό ως ανίσχυρο.

Ο καθοριστικός ρόλος του Διευθυντή της σχολικής μονάδας

Μια ανησυχητική πραγματικότητα στο σύγχρονο σχολικό περιβάλλον είναι η αυξητική τάση των προβλημάτων συμπεριφοράς των μαθητών και η εμφάνιση φαινομένων επιθετικότητας και βίας. Τα περιστατικά ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού εκδηλώνονται με μεγαλύτερη συχνότητα στο δημοτικό και στο γυμνάσιο και μειώνονται στο λύκειο. Οι μισοί από τους μαθητές θύματα βίας δεν αναφέρουν το γεγονός, ενώ οι υπόλοιποι το αποκαλύπτουν σε φίλους τους και λιγότερο στους εκπαιδευτικούς ή τους γονείς τους.

Στο σχολικό πλαίσιο ανάλογα με τα μέσα που χρησιμοποιεί ο δράστης για να βλάψει το θύμα ο σχολικός εκφοβισμός έχει διάφορες μορφές ως εξής:

α) σωματική βία: όπου ο θύτης μεταχειρίζεται φυσική βία όπως χτυπήματα, σπρωξίματα, κλωτσιές, βανδαλισμούς, κλοπές, σωματικές πράξεις που ταπεινώνουν, βίαιο παιχνίδι,

β) λεκτική βία: όπως αρνητικά σχόλια πειράγματα για την εμφάνιση, το ντύσιμο, τις πράξεις κουτσομπολιά, αποξένωση από την ομάδα, βρισιές, απειλές, προσβολές παρενόχληση με τηλεφωνήματα, e-mail και απειλητικά γράμματα,

γ) βία έναντι αντικειμένων: όπως καταστροφές αντικειμένων, (οι μαθητές μουντζουρώνουν, γδέρνουν και σπάνε αντικείμενα του σχολείου),

δ) ψυχολογική βία: όπως προκλητικές τάσεις, επιθετικά πειράγματα με σκοπό τη γελοιοποίηση, την απομόνωση και το στιγματισμό και άμεσες ή έμμεσες απειλές και εκφοβισμοί.

Μηχανισμός των Αντικυθήρων

Η μελέτη του ξεκίνησε από τις πρώτες δεκαετίες του 1900 και πλέον γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας ότι πρόκειται για αστρονομικό όργανο υψηλής τεχνολογίας, που χρησίμευε για τον ακριβή υπολογισμό της θέσης του Ηλιου, της Σελήνης, των πλανητών (Ερμής, Αφροδίτη, Αρης, Δίας, Κρόνος), είχε ζωδιακό ημερολόγιο, προέβλεπε τις εκλείψεις της Σελήνης σε βάθος χρόνου 18 ετών και προσδιόριζε τις ημερομηνίες τέλεσης των αρχαίων αγώνων. Θεωρείται ο πρώτος υπολογιστής του κόσμου.

Επιγραφές με ρόλο εγχειριδίου χρήσης Επιγραφές με ρόλο εγχειριδίου χρήσης |

Μετά τις τελευταίες πολυετείς έρευνες οι επιστήμονες, φυσικοί, μαθηματικοί, ερευνητές, επιγραφολόγοι, φιλόλογοι είναι σε θέση να γνωρίζουν περισσότερα από ποτέ για τη λειτουργία και τη χρήση του.

Και αυτό, αφενός γιατί κατάφεραν να δουν με ακτινογραφίες το εσωτερικό του (χάρη στον ειδικό τομογράφο που κατασκευάστηκε επί τούτου, έχει βάρος 12 τόνους και κόστος 1 εκατομμύριο ευρώ) και, αφετέρου, γιατί διάβασαν στο σύνολό τους τις «κρυμμένες» επιγραφές που αφορούν τη χρήση του οργάνου και παρέμεναν άγνωστες για 2.000 χρόνια. Είναι γραμμένες σε πλάκες χαλκού με ελληνικούς χαρακτήρες και δεν ξεπερνούν το 1,5-2 χιλιοστά…

Φως στο μυστήριο της ακουστικής της Επιδαύρου – Εξαίρετος ήχος μόνο της Ελληνικής γλώσσας

Η εξαίρετη ακουστική για την οποία το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου είναι διάσημο, οφείλεται στα πέτρινα εδώλια του (στα καθίσματα των θεατών), καθώς το σχήμα και η διάταξή τους είναι ιδανικά για το φιλτράρισμα των θορύβων χαμηλής συχνότητας, καταδεικνύει η έρευνα ειδικών επιστημόνων.

Ήδη από τον 1ο π.Χ αιώνα, ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος θαύμαζε το πώς οι αρχαίοι Ελληνες είχαν διαρυθμίσει τα καθίσματα της Επιδαύρου «σύμφωνα με την επιστήμη της αρμονίας» για να ακούγονται καθαρότερα οι φωνές των ηθοποιών. Ακόμα και ο παραμικρότερος ψίθυρος στη σκηνή του θεάτρου ακούγεται πεντακάθαρα στις τελευταίες θέσεις σε απόσταση 60 μέτρων.

Εκτός από τις αρχαίες πηγές, «σύγχρονες ακουστικές έρευνες αποδεικνύουν ότι στα αρχαία θέατρα έχουν εφαρμοστεί βασικές αρχές σχεδιασμού που εξασφαλίζουν ηχοπροστασία, ακουστική ζωντάνια, διαύγεια και καταληπτότητα του θεατρικού λόγου. Μια από τις βασικότερες αρχές είναι η ενίσχυση της φωνής με έγκαιρες, θετικές ηχοανακλάσεις επάνω σε στοιχεία του θεάτρου (δάπεδο ορχήστρας, πρόσοψη κτιρίου σκηνής, λογείο), για την εξασφάλιση ενός φυσικού, αυτοδύναμου (παθητικού) μεγαφώνου, που αναπληρώνει τις ενεργειακές απώλειες, κυρίως στα υψηλότερα καθίσματα του κοίλου».

Oι υπολογισμοί τους έδειξαν ότι οι κλιμακωτές θέσεις του θεάτρου λειτουργούν ως ηχητικό φίλτρο, καθώς το σχήμα τους είναι ιδανικό για να καταστέλλει τους ήχους χαμηλής συχνότητας, κύριο συστατικό του θορύβου. Η διάταξη των θέσεων, που θυμίζει τα πάνελ ηχομόνωσης σε σχήμα αβγοθήκης, φιλτράρει τις συχνότητες κάτω από 500 Hertz, όπως το μουρμούρισμα του κοινού και το θρόισμα των φύλλων.

Η εξασθένιση των χαμηλών συχνοτήτων επιτρέπει να ακούγονται πλουσιότερες οι φωνές των ηθοποιών, που αποτελούνται κυρίως από υψηλές συχνότητες. Η αφαίρεση των χαμηλών τόνων από τις φωνές δεν δημιουργεί πρόβλημα, καθώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συμπληρώνει τις συχνότητες που λείπουν – ένα φαινόμενο που αξιοποιείται σε ηχεία μικρού όγκου τα οποία ακούγονται στο αφτί πολύ μεγαλύτερα.

Οι ερευνητές παραδέχονται ότι η παρουσία κοινού στο θέατρο πιθανότατα θα άλλαζε την ακουστική του με τρόπο που δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί, λόγω του περίπλοκου σχήματος και της ανομοιογένειας του ανθρώπινου σώματος. Υποστηρίζουν όμως ότι τα συμπεράσματά τους για το θέατρο της Επιδαύρου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στο σχεδιασμό σταδίων με καλύτερη, φυσική ακουστική.

Η λέξη Επίδαυρος σημαινει «Δρα Επι της Αυρας»…

Δεν είναι τυχαία και η ύπαρξη των Ασκληπιείων εκεί, που έχει να κάνει με τον ήχο, την ακουστική, την επίγεια μουσική αρμονία η οποία συγχρονίζεται με την συμπαντική μουσική αρμονία και την ίαση.

Η ακουστική λοιπόν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου έχει το αξιοπερίεργο, ότι έτσι όπως ακούγονται καθαρά τα Ελληνικά εκεί, δεν μπορούν να ακουστούν άλλες γλώσσες, υπάρχει δηλ. κάποιου είδους συντονισμού του ήχου, της Μαθηματικής Ελληνικής γλώσσας, του χώρου και της ακουστικής, και αυτό γιατί η Ελληνική γλώσσα είναι μουσική γλώσσα.

Γνωστή δε η σχέση μεταξύ μουσικής αρμονίας και των μαθηματικών και των μαθηματικών με την αρμονία του σύμπαντος, όπως επίσης γνωστό είναι ότι στην αρχαία Ελλάδα η μουσική, η αριθμητική η γεωμετρία και η αστρονομία ήταν αδελφές επιστήμες.


ellhnikhkosmokratoria.com

Το διαβάσαμε από το: Φως στο μυστήριο της ακουστικής της Επιδαύρου – Εξαίρετος ήχος μόνο της Ελληνικής γλώσσας http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2016/06/blog-post_789.html#ixzz4BOXiqMAM

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ

Μια ακόμη χρονιά έφτασε στο τέλος της και μαζί η στιγμή που πρέπει να αποχαιρετιστούμε. Μια χρονιά που κύλησε τόσο γρήγορα χωρίς να καταλάβω το πώς φτάσαμε στο τελευταίο κουδούνι.Το ταξίδι μας εδώ τελείωσε,ελπίζω να ήταν ευχάριστο,δημιουργικό,γεμάτο φαντασία και πολλές γνώσεις.Ελπίζω όσα περάσαμε να είναι βαθιά χαραγμένα στη μνήμη για πάντα και να κρατήσουμε μόνο τις χαρές και τις ευχάριστες στιγμές.Οι διακοπές είναι απαραίτητες και καλοδεχούμενες.Το τελευταίο κουδούνι σήμανε τη λήξη των μαθημάτων, την έναρξη του καλοκαιριού,της ξεγνοιασιάς και της θερινής ραστώνης.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "Ο ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ"

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ 33ου Δ.Σ.ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Κόκκινη κλωστή δεμένη… με δυο κουκιά κι αλλα δυο ρεβύθια που η φακή τα χει βαλει φυλακή ..γιατι….δώσαν κλώτσο …δώσαν μπάτσο στην ανέμη που η κόκκινη κλωστή ήταν … τυλιγμένη ..αλλά ας γίνουμε πιο σαφεις…

Οι εκπαιδευτικοί του 33ου Δημοτικού Σχολείου δούλεψαν με αγάπη , με μεράκι και πνεύμα συνεργασίας και μαζί με τους μικρούς μαθητές της Δ΄ τάξης, αφού εκαναν μια μεγάλη βόλτα στην Ελλάδα, τη γνώρισαν καλύτερα,,ακουσαν και χόρεψαν με τις μουσικές της,δοκίμασαν τις γεύσεις, αγνάντεψαν από ψηλά βουνά κι απάτητες κορφές,ξεδίψασαν σε κρυστάλλινες πηγες και τόσα άλλα…. παρουσιάζουν το λαικό παραδοσιακό παραμύθι ..»Ο Ζαχαράκης».
Πρόκειται για ενα αυθεντικό ,ελληνικό,παραμύθι ,σε διασκευή της Ζωής Βαλάση.

Η ζωντανή μουσική σε παραδοσιακούς σκοπούς, σε συνδυασμό με τον σχεδιασμό φωτισμού,σκηνικών,κοστουμιών ,του ήχου και της ερμηνείας των εκπαιδευτικών-«ηθοποιών» ακολουθεί και αποτυπώνει τις συναισθηματικές κορυφώσεις ,την εσωτερική πάλη του καλού με το κακό το οποίο φαίνεται αρχικά πως νικάει αλλα, στο τέλος επικρατεί και βασιλεύει η καλοσύνη.
Αποδίδεται δικαιοσύνη!
Το λαικό παραδοσιακό παραμύθι διδάσκει και ποιεί το ήθος!
Την σημαντική συμβολή των παραμυθιών στη διαμόρφωση των χαρακτήρων μας πολύ εύκολα μπορεί κανείς να εντοπίσει μιας και έχει ο καθένας απο μας την ευεργετική εμπειρία της ακρόασης ενός παραμυθιού απο χείλη αγαπημένα…της γιαγιάς…του παππού …της μαμας…
Μην ακούτε που στις μέρες μας συνδυάζουμε και υποβιβάζουμε το παραμύθι εξισώνοντάς το με κατι τόσο ευτελές οπως το ψέμα!!!
Μελέτες αποδεικνύουν τον ευεργετικό του ρόλο στη ζωη μας και ειδικά σ εκεινη των μικρών παιδιών!
Αντισταθείτε! Πείτε παραμύθια!Ακούστε παραμύθια! Τραγουδήστε παραμύθια! Φτιάξε το δικό σας!
Σας ΄» ζωντανεύουμε «λοιπόν τον Ζαχαράκη, στο θέατρο του σχολείου μας κι ευχόμαστε το παραμύθι να χει την απήχηση που του αρμόζει!!
Κυρίες και Κύριοι…καλησπέρα σας!!!
Αρχή του παραμυθιού!!!

Στην Ομάδα Θεάτρου του 33ου Δημοτικού Σχολείου παίρνουν μέρος οι εκπαιδευτικοί:
Αντώνης Παπαγεωργόπουλος: Συμβουλάτορας
Βασίλης Μπαρμπαρούσσης:Βασιλιάς
Γεωργία Κατσαρού: Μηλιά-Καρακάξα
Γιώργος Νημάς : Ζαχαράκης
Δώρα Γεροκώστα: Βασιλοπούλα
Κωνσταντία Λάσκου: Αφηγήτρια
Στέλλα Βακουφτσή: Μάγισσα
Χαρούλα Καργιώτη: Αφηγήτρια
Σκηνοθετική επιμέλεια: Μαργαρίτα Παπαμιχαήλ
Κοστούμια: η Ομάδα
Σκηνικά: Δώρα Γεροκώστα-Βασίλης Μπαρμπαρούσσης
Μακιγιάζ:Αριάδνη Τσιρίδου
Σχεδιασμός φωτισμού και ήχου: Νίκος Τσιρόγλου

Συνοδεύουν οι μουσικοί :
Βαγγέλης Ζαχαράκης: λαούτο
Γιώργος Αγγέλης: βιολί
Γιώργος Ντίνας: κρουστά
Νεκτάριος Παπαγεωργίου; κλαρίνο-καβάλ
Συμμετέχουν οι μικροί μαθητές της Δ΄τάξης του Σχολείου
Ιδέα-Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κωνσταντία Λάσκου,Στέλλα Βακουφτσή,Χαρούλα Καριώτη.

Πώς το πληγωμένο μέσα μας παιδί μολύνει τη ζωή μας

«Πιστεύω ότι αυτό το παραμελημένο, πληγωμένο μέσα παιδί του παρελθόντος είναι η μεγαλύτερη πηγή της ανθρώπινης δυστυχίας. Μέχρι να διεκδικήσουμε και να προασπίσουμε εκείνο το παιδί, αυτό θα συνεχίσει να κάνει εκδραμάτιση και να μολύνει την ενήλικη ζωή μας». -Bradshaw

Πολλά άτομα ενηλικιώνονται έχοντας μέσα τους ένα θυμωμένο και πληγωμένο παιδί, το οποίο χωρίς αιτία και ασυνείδητα μολύνει την ενήλικη συμπεριφορά του ατόμου. Για να γίνει κατανοητό πώς μας επηρεάζει το πληγωμένο μέσα μας παιδί θα πρέπει να δούμε τα βασικά χαρακτηριστικά με τα οποία εκφράζεται και επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας.

Συν-εξάρτηση: Η συν-εξάρτηση σημαίνει ότι το άτομο δεν έχει επαφή με τα δικά του αισθήματα, τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες, με αποτέλεσμα να βιώνει απώλεια της ταυτότητας. Το άτομο εξαρτάται από κάτι έξω από τον εαυτό του για να μπορεί να έχει μια ταυτότητα.

Τα νοσηρά οικογενειακά συστήματα υποθάλπουν τη συνεξάρτηση. Όταν το οικογενειακό περιβάλλον είναι γεμάτο βία ή αδιαφορία το παιδί πρέπει να επικεντρωθεί σε κάτι έξω από αυτό.

«Χωρίς υγιή εσωτερική ζωή, ζει στην εξορία προσπαθώντας να βρει εκπλήρωση από έξω».

Οι ανάγκες της παιδικής ηλικίας δεν ικανοποιήθηκαν, με αποτέλεσμα το άτομο να μην γνωρίζει ποιο είναι, ποια είναι η ταυτότητά του.

Βάναυση συμπεριφορά: Κάποια άτομα με το πληγωμένο μέσα τους παιδί μπορεί να εμφανίσουν βάναυση συμπεριφορά.

Όταν ένα παιδί βιώνει κακοποίηση κατά τη διάρκεια της σωματικής, συναισθηματικής ή σεξουαλικής βίας που δέχεται δεν μπορεί να παραμείνει μέσα στον ίδιο του τον εαυτό, με αποτέλεσμα να απομακρύνεται από τον εαυτό του.

Για να επιβιώσει από τον πόνο το παιδί αποσυνδέεται από την ταυτότητά του και αντί για αυτό ταυτίζεται με τον βασανιστή του, το άτομο από το οποίο δέχεται τη βία.