Η σύμπτυξη των γερμανικών ναζιστικών στρατευμάτων από την περιοχή των Τρικάλων άρχισε από την 15η Οκτωβρίου 1944, μια σύμπτυξη που έδειχνε ότι η εγκατάλειψη της πόλης από τα ναζιστικά γερμανικά στρατεύματα Κατοχής ήταν πλέον ζήτημα λίγων ημερών.
Δύο κατευθύνσεις είχε κυρίως η σύμπτυξη των ναζιστικών γερμανικών τμημάτων που έδρευαν στην περιοχή Τρικάλων. Μια προς την κατεύθυνση της Λάρισας και ή άλλη προς την Καλαμπάκα-Γρεβενά-Κοζάνη ή Γιάννινα.
Ήδη, οι αντιστασιακές ομάδες των Τρικάλων των Ελασιτών και των Εαμίτων από τις επαφές-συνδέσμους που είχαν με γερμανούς αξιωματούχους μέσα από τη γερμανική διοίκηση Τρικάλων, γνώριζαν ότι σε λίγες μέρες επίκειται μεγάλη μεταφορά στρατιωτικού υλικού και ανδρών, οι οποίοι είχαν ειδοποιηθεί πριν από δύο μέρες.
Αλλά και από την συμπεριφορά των απλών γερμανών στρατιωτών της φρουράς των Τρικάλων φαινόταν, για πρώτη φορά, ο προσωρινός χαρακτήρας φύλαξης των επίμαχων σημείων της πόλης. Τους πρόδιδε κυρίως η κατήφεια στα πρόσωπά τους που σε τίποτα δεν έμοιαζε με την αλαζονική περηφάνια των προηγούμενων μηνών, όταν η πλάστιγγα των στρατιωτικών επιχειρήσεων δεν είχε γείρει ακόμη προς την πλευρά των Συμμαχικών δυνάμεων εναντίον του Ναζιστικού Άξονα.
Από την 16η του μηνός Οκτωβρίου μια πρωτόγνωρη βουβαμάρα είχε σκεπάσει όλη την πόλη. Η κινητικότητα των οχημάτων που παρατηρήθηκε στην πόλη μετά την 12η Οκτωβρίου ήταν εντελώς ασυνήθιστη και προμήνυε ότι κάτι σημαντικό θα συμβεί τις επόμενες μέρες.
Τη βουβαμάρα των Τρικαλινών τη διαδέχτηκε ο φόβος τις επόμενες μέρες, από το ενδεχόμενο ότι οι ναζιστικές γερμανικές δυνάμεις, φεύγοντας θα βομβαρδίσουν την πόλη ή θα ανατινάξουν κομβικά σημεία επικοινωνίας για να καθυστερήσουν τυχόν στρατιωτική προσβολή που θα επιχειρούσαν ομάδες Ελασιτών κατά την οπισθοχώρησή τους.
Ήδη, από ενέδρα αντιστασιακών ομάδων Ελασιτών στις 16 Οκτωβρίου γερμανικά στρατιωτικά τμήματα που κατευθυνόταν από Τρίκαλα προς Λάρισα επλήγησαν κοντά στο Ζάρκο με μεγάλες απώλειες.
