Ένα διαζύγιο μπορεί να είναι το ίδιο αξιοπρεπές με έναν γάμο

 

Συνήθως, η πρωταρχική έννοια των γονιών σε σχέση με το διαζύγιο είναι «Πώς να το πω στο παιδί για να μην το πληγώσω;».

Η απάντηση, δυστυχώς, είναι ότι ένα διαζύγιο πάντα πληγώνει. Και δεν πληγώνει μόνο το παιδί. Πληγώνει και τους γονείς. Όμως, υπάρχει ένα διαζύγιο που είναι «το καλύτερο» και αυτό είναι το «ξεκάθαρο διαζύγιο».

Πολλές φορές οι γονείς προτιμούν να μείνουν μαζί μόνο για το «καλό των παιδιών». Όμως οι γάμοι στους οποίους οι γονείς είναι σε συνεχή σύγκρουση είναι πολύ πιο επιζήμιοι για το παιδί, απ’ ότι ένα διαζύγιο. Ούτως ή άλλως, η κατάσταση πριν το διαζύγιο και η σχέση που έχουν οι γονείς μεταξύ τους είναι συνήθως γνωστή από τα παιδιά κι ας μην το λένε οι γονείς.

10 ερωτήσεις για να μείνετε θετικοί όταν αντιμετωπίζετε δυσκολίες

 

Artist: Yana Vydavska

Όλοι αντιμετωπίζουμε δυσκολίες που και που.

Είναι ένα φυσικό μέρος του κύκλου της ζωής.

Όπως δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε τη ζέστη αν δεν γνωρίσουμε το κρύο, μας είναι αδύνατο να απολαύσουμε τις όμορφες στιγμές χωρίς να έχουμε περάσει και άσχημες. Μερικές φορές, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στη ζωή, προέρχονται από συμβάντα που δεν ελέγχουμε και άλλες φορές αποτελούν τις άμεσες συνέπειες των αποφάσεων που παίρνουμε.

Στην πραγματικότητα, δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα γεγονότα, ούτε τις συνέπειές τους. Μπορούμε, παρόλα αυτά, να επιλέξουμε τον τρόπο που τα αντιλαμβανόμαστε και τα συναισθήματά που νιώθουμε.

Υπάρχει ένα ρητό που λέει : «η ζωή είναι σε ποσοστό 10% τα γεγονότα που μας συμβαίνουν και σε ποσοστό 90%, ο τρόπος που αντιδρούμε σε αυτά».

Το πείραμα του Ρόζενχαν, ποιος είναι σώφρων και ποιοι παράφρονες;

 

Ή πώς αποδεικνύεται ότι είναι αμφίβολης εγκυρότητας η μέθοδος για την αναγνώριση της παραφροσύνης.

Η διάγνωση στον χώρο της Ιατρικής είναι αποφασιστικής σημασίας προκειμένου να ακολουθήσει η θεραπευτική αγωγή σε περιπτώσεις που χρήζουν θεραπείας. Αναμφίβολα όμως δυσκολότερη είναι η διάγνωση στον τομέα της Ψυχιατρικής. Τα ψυχικά νοσήματα προϋποθέτουν σε βάθος γνώση της συμπτωματολογίας η οποία κατά περίπτωση μπορεί να αναφέρεται σε περισσότερες από μία παθήσεις, άρα είναι πολύ δυσκολότερη και η διάγνωση και συνεπώς και η θεραπευτική αγωγή.

Για του λόγου το αληθές, ο Ντέιβιντ Ρόζενχαν, ψυχολόγος και ο ίδιος, αποφάσισε να δοκιμάσει να «εξαπατήσει» τους συναδέλφους του, τεστάροντας την αξιοπιστία τής ψυχιατρικής διάγνωσης. Μαζί με άλλους 8 ψυχιάτρους και ψυχολόγους συμφώνησαν για ένα μήνα να προσποιούνται τους ψυχικά ασθενείς. Για να είναι πιο πειστικοί σταμάτησαν να πλένονται, ντύνονταν με ρούχα βρώμικα, έμαθαν ακόμη να κρύβουν υπογλώσσια χάπια προκειμένου να μην τα καταπιούν.

Παρουσιάζονταν σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, αναφέροντας «ακούω συνεχώς ένα γκντουπ» κάτι που ήταν εσκεμμένη επιλογή του Ρόζενχαν, μιας και ως τότε δεν είχε υπάρξει άλλη περίπτωση ακουστικής ψευδαίσθησης που να σχετίζεται με κόμικ.

Δεν υπάρχει «δεν μπορώ» αλλά «δεν θέλω»

 

Έχεις αναρωτηθεί τί είναι αυτό που σε εμποδίζει να δώσεις στο όνειρο σου σάρκα και οστά;

Τι είναι αυτό που σε καθηλώνει σε ένα τόπο, σε μια σχέση, σε μια κατάσταση; Είναι ο φόβος για το άγνωστο; Για το μετά; Eίναι η καρδιά σου που είναι κολλημένη σε αυτά που ξέρεις, εκτιμάς και τιμάς; Είναι που δε σου αρέσουν οι αλλαγές; Μήπως είναι ότι ακόμα δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για κάτι τέτοιο; Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να φύγουν, να απαλλαχτούν, να πάνε μακριά από όλα και όλους και όμως μένουν πάλι πίσω, μένουν πάντα εδώ.

Κάποτε άφησαν τους δούλους ελεύθερους και εκείνοι ξαναγύρισαν. Είναι η σιγουριά που θέλουμε να έχουμε ζώντας σε γνωστά πλαίσια; Ή ακολουθούμε πιστά εκείνο που λέμε «μοίρα». Κάποτε έλεγες, «θα φύγω» μα έγινες δέντρο, έβγαλες ρίζες που σε κρατούν γερά δεμένο εδώ, τα δε κλαδιά σου θέριεψαν, ξεπέρασαν τις στέγες των σπιτιών και είναι τα μόνα που βλέπουν μακριά. Ατενίζουν το απέραντο γαλάζιο του ουρανού και το μπλε βαθύ της θάλασσας. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν κάποια στιγμή να  φύγουν από κάπου, να αλλάξουν τοπία, παραστάσεις, να αλλάξουν επάγγελμα, σπίτι, συνήθειες, ακόμα και τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

33ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Πραγματοποιήσαμε σήμερα τη σχολική μας γιορτή για την  25η Μαρτίου που έχει διπλή σημασία για τους Έλληνες. Είναι θρησκευτική και εθνική γιορτή συγχρόνως. Είναι θρησκευτική, γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου και Εθνική, γιατί η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της Επανάστασης ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία το 1821. Η Μεγάλη Επανάσταση του 1821 αποτελεί την κορυφαία προσπάθεια των Ελλήνων να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Με τους μαθητές της Ε΄τάξης παρουσιάσαμε θεατρικά αφιερωμένα στο ηρωϊκό Σούλι, τους Σουλιώτες και τη θυσία των γυναικών με τον Χορό του Ζαλλόγου. Έγιναν απαγγελίες ποιημάτων και ακούστηκαν τραγούδια από την χορωδία   αφιερωμένα στην εθνική παλιγγενεσία. Η εκδήλωση ενθουσίασε το κοινό καθώς απέδωσε με παραστατικότητα και γλαφυρότητα τα ιστορικά γεγονότα και το πνεύμα της επετείου προς τιμήν των ηρώων αγωνιστών, που έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδας μας.

Ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό, κάντε κλικ παρακάτω:

Τρεις βασικές αιτίες άγχους και δυστυχίας

Πολλές φορές στην καθημερινότητά μας αγχωνόμαστε και νιώθουμε ένα αίσθημα δυστυχίας να μας κατέχει.  

Οι αφορμές για να νιώσουμε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι πάρα πολλές. Εδώ θα αναφερθούμε σε τρεις από τις βασικές αιτίες που κρύβονται πίσω από τις περισσότερες αφορμές: την προσκόλληση, την κριτική και τις προσδοκίες. Όπως θα δούμε και στις τρεις περιπτώσεις, δεν είναι οι άλλοι που μας προκαλούν δυστυχία, ούτε οι καταστάσεις, αλλά μόνοι μας την προκαλούμε στον εαυτό μας με την ανεπαρκή κατανόηση και την ασυνείδητη στάση μας.

1. Η προσκόλληση

"Τα πάντα ρει" έλεγε ο Ηράκλειτος. Όλα τα υπαρκτά μεταβάλλονται. Όλες οι μορφές ενέργειας που υπάρχουν στο σύμπαν αλλάζουν.

Πως να αναγνωρίζουμε διάσημους ζωγράφους

 

Βρίσκεστε μπροστά σε έναν πίνακα ζωγραφικής..

Είναι τόσο υπέροχα τα χρώματα, οι σιλουέτες που διαγράφονται, τα πρόσωπα τόσο πετυχημένα που σας έρχεται κατευθείαν στο μυαλό το όνομα του καλλιτέχνη.. Ρούμπενς!.. ή μήπως είναι Ντεγκά;

Τη λύση μας τα δίνει ένας χρήστης του Reddit, ο DontTacoBoutIt, που δημοσίευσε μια σειρά από διάσημα έργα ζωγραφικής και ταυτόχρονα έδωσε σύντομες αλλά ξεκαρδιστικά ακριβείς εξηγήσεις για το πώς να αναγνωρίζουμε τους δημιουργούς τους.

Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, τα έργα του Ντα Βίντσι μπορείτε να τα αναγνωρίσετε από τη μπλε ομίχλη και τα τοπία που θυμίζουν «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» ενώ τα έργα του Rubens από τις μεγάλες περιφέρειες των πρωταγωνιστών» ..

Οι εφτά χρωματιστοί ιππότες

Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα

Η αποδοχή της Διαφορετικότητας, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αξίες που περιβάλλουν την Αειφορία, καθώς μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων και των λαών.

Μόνο εφ’ όσον αυτή διασφαλιστεί, μπορούν οι άνθρωποι να αρχίσουν να συνεργάζονται, ώστε τα προβλήματα του κόσμου να λυθούν. Αντίθετα, όσο η καχυποψία και ο ρατσισμός ορθώνουν ανάμεσά τους εμπόδια, η συνεργασία δεν μπορεί ποτέ να είναι συλλογική και γι’αυτό αποδοτική.

Μια φορά κι έναν καιρό, εδώ και πολλά χρόνια, υπήρχε το Βασίλειο των Χρωμάτων όπου ζούσαν εφτά ιππότες: ο Κόκκινος, ο Πορτοκαλής, ο Κίτρινος, ο Πράσινος, ο Μπλε, ο Λουλακής και ο Βιολετής. Όλοι ήταν γενναίοι και τολμηροί, κι ένιωθαν πολύ περήφανοι για το χρώμα τους.