Μην δέχεστε τα σκουπίδια κανενός

 

Artist: Léon Spilliaert

Επειδή ο καθένας μας κουβαλάει βαρύ φορτίο καθημερινά...

Η αλληγορία του απορριμματοφόρου

Μια μέρα βρισκόμουν σε ένα ταξί και πήγαινα στο αεροδρόμιο. Το ταξί προχωρούσε στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, όταν ξαφνικά ένα μαύρο αυτοκίνητο πετάχτηκε από ένα χώρο στάθμευσης ακριβώς μπροστά μας. Ο οδηγός του ταξί πάτησε το φρένο, γλίστρησε και κατάφερε να μην χτυπήσει το άλλο αυτοκίνητο για λίγα μόλις εκατοστά!

Ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου κούνησε το κεφάλι του και άρχισε να μας φωνάζει. Ο δικός μου οδηγός απλώς του χαμογέλασε και τον χαιρέτισε. Ήταν πολύ φιλικός απέναντί του.

Αυτός που δεν ξέρει να δίνει τίποτα

Αυτός που δεν ξέρει να δίνει τίποτα, δεν ξέρει και να νιώθει τίποτα

 

Καλλιτέχνης: Γιάννης Τσαρούχης (λεπτομέρεια)

Όταν νιώθουμε ότι κάτι δίνουμε στους άλλους, συνειδητοποιούμε ξαφνικά την αξία μας.

Κανένας δεν είναι πιο φτωχός από εκείνον που δεν δίνει τίποτα, αφού μόνο με το να δίνουμε μπορούμε να δείχνουμε τον πλούτο μας.

Δεν μιλάμε μόνο για υλικά αγαθά. Η μεγαλύτερη τσιγκουνιά που μπορεί να υπάρξει είναι η τσιγκουνιά της καρδιάς. Όσοι τριγυρνούν στον κόσμο χωρίς να κοινωνούν τα συναισθήματά τους, καταλήγουν φυλακισμένοι μέσα σε ένα θώρακα πανοπλίας, όπως συμβαίνει στο παραμύθι. Ο Ιππότης με την σκουριασμένη πανοπλία, όπου στο τέλος ο ήρωας ζητάει από τα συναισθήματα να αισθανθεί.

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΜΟΥ

 Οι μαθήτριές μου Αλκμήνη και Εβελίνα ήρθαν και στο σχολείο να τραγουδήσουν τον Λάζαρο. Ιδιαίτερη στιγμή, μεγάλη χαρά και ικανοποίηση, γιατί οι μαθήτριές μου έφεραν το μήνυμα της νίκης της ζωής.

Λίγα λόγια για το έθιμο κλικ εδώ:

Όμοιος ομοίω

Όμοιος ομοίω ζευγαρώνει

 

Artist: Carrie Schneider

Τις περισσότερες φορές δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι πολλές από τις καταστάσεις που μας κάνουν δυστυχισμένους.

Εμάς τους ανθρώπους, μας προγραμματίζουν να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε και να ενεργούμε με ορισμένο τρόπο οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής μας, οι γονείς μας, τα αδέλφια μας, οι θείοι κι οι θείες, οι παππούδες κι οι γιαγιάδες, οι δάσκαλοι, οι συνομήλικοί μας και μερικά τυχαία περιστατικά, όπως το δάγκωμα από ένα σκύλο, το κέντρισμα από μια μέλισσα, ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, οι παιδικές αρρώστιες …

Αργότερα στη ζωή μας δεν έχουμε συνήθως συναίσθηση για αυτόν τον προγραμματισμό και πιστεύουμε πως είμαστε από φυσικού μας ηλίθιοι, σπιρτόζοι, χαζοί, οργισμένοι, κακοί, μελαγχολικοί ανίκανοι ή ανώτεροι.

Η ωραιότερη λέξη της ελληνικής γλώσσας

«Ποία είναι η ωραιοτέρα λέξις της ελληνικής γλώσσης;» αναρωτιόταν ο Πέτρος Χάρης (Ιωάννης Μαρμαριάδης 1902-1998) πριν από περίπου 80 χρόνια και ξεκινούσε ένα όμορφο δημοσιογραφικό παιχνίδι, δημοσιεύοντας τις απόψεις των σπουδαιότερων λογοτεχνών, δημοσιογράφων αλλά και πολιτικών της εποχής.

Μιας εποχής κατά την οποία κυρίως ο κόσμος των Τεχνών και των Γραμμάτων ερωτοτροπούσε με τη γλώσσα μας, επηρεασμένος σαφώς από την εθνική πολιτική και τον αστικό εκσυγχρονισμό της σχολικής γνώσης που διαμόρφωνε τη νέα ελληνική γλώσσα.

Νομοσχέδια και γλωσσο-εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις από το 1913 και εντεύθεν, καθώς και το νεοφιλελληνικό γλωσσικό κίνημα που αναπτύχθηκε στο εξωτερικό –κυρίως στη Γαλλία με αιχμή την ίδρυση του Ινστιτούτου της Σορβόνης (1920) από τον Hubert Pernot (1870-1946)– έδιναν νέες διαστάσεις στην ευρεία κατανόηση και διάδοση του ελληνικού πνεύματος τόσο στο εσωτερικό όσο και στην Ευρώπη.

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής, Οδυσσέας Ελύτης

 

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές

Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα
Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρυνές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα
Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.
Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Πίνακας : Andre Kohn

2η ΘΕΣΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

33ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Αξιοπρεπέστατη εμφάνιση της σκακιστικής ομάδας του σχολείου μας στο 6ο ατομικό πρωτάθλημα σκακιού που διοργάνωσε η ΣΚΑ.ΚΙ Τρικάλων. Είχαμε τέσσερις μαθητές στα μετάλλια και καλά πλασαρίσματα για τους υπόλοιπους στην τελική κατάταξη, με αποτέλεσμα το σχολείο μας να καταλάβει την 2η θέση.Εύγε σε όλα τα παιδιά για την συμμετοχή τους.

Μετάλλια κατέκτησαν οι μαθητές: Κόφας Στέργιος, Μπουχώρης Θεοφάνης, Μαντζάνα Κωνσταντίνα και Μαντζάνα Ρέα.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα:"Το σκάκι ως εργαλείο μάθησης και διαπαιδαγώγησης", που υλοποιείται στο σχολείο μας αποδίδει καρπούς και τα αποτελέσματα των παιδιών σε σκακιστικούς αγώνες μας δικαιώνουν. Επόμενος στόχος είναι  οι Πανθεσσαλικοί αγώνες.

Για περισσότερη ενημέρωση κάντε κλικ εδώ 

Ένα διαζύγιο μπορεί να είναι το ίδιο αξιοπρεπές με έναν γάμο

 

Συνήθως, η πρωταρχική έννοια των γονιών σε σχέση με το διαζύγιο είναι «Πώς να το πω στο παιδί για να μην το πληγώσω;».

Η απάντηση, δυστυχώς, είναι ότι ένα διαζύγιο πάντα πληγώνει. Και δεν πληγώνει μόνο το παιδί. Πληγώνει και τους γονείς. Όμως, υπάρχει ένα διαζύγιο που είναι «το καλύτερο» και αυτό είναι το «ξεκάθαρο διαζύγιο».

Πολλές φορές οι γονείς προτιμούν να μείνουν μαζί μόνο για το «καλό των παιδιών». Όμως οι γάμοι στους οποίους οι γονείς είναι σε συνεχή σύγκρουση είναι πολύ πιο επιζήμιοι για το παιδί, απ’ ότι ένα διαζύγιο. Ούτως ή άλλως, η κατάσταση πριν το διαζύγιο και η σχέση που έχουν οι γονείς μεταξύ τους είναι συνήθως γνωστή από τα παιδιά κι ας μην το λένε οι γονείς.