Μαντείο των Δελφών-Ιστορία-

Ο θρύλος λέει ότι οι Δελφοί ήταν το σημείο που συναντήθηκαν οι δύο αετοί. όταν ο Δίας τους έστειλε να πετάξουν από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Σ'αυτό το σημείο ο Δίας έριξε τον ιερό βράχο και οι Δελφοί έγιναν γνωστοί στα πέρατα του τότε κόσμου ως ο ομφαλός της Γης, το κέντρο του κόσμου.

Πριν όμως γίνει αυτό γεγονός, αυτή ήταν η περιοχή που ζούσε η θεά Γαία με τον προστάτη της και γιό της, το ερπετό Πύθωνα. Ο Απόλλωνας γιός του Δία έφυγε από τον Όλυμπο με σκοπό να σκοτώσει τον Πύθωνα και να κατακτήσει αυτό το όμορφο και ιερό μέρος.

Ο Απόλλωνας Θεός της χάρης, της μουσικής, του φωτός και της καλλιτεχνίας με την σφαγή του Πύθωνα έδωσε στους Έλληνες τον θρίαμβο της κατατρόπωσης του πωτόγωνου ενστίκτου, δίνοντας ταυτόχρονα ώθηση στην άνθηση και στην πραγματοποίηση καλλιτεχνιμάτων σε όλους τους τομείς της μουσικής, γλυπτικής, συγγραφής και του τραγουδιού.

Μετά την σφαγή του Πύθωνα ο Απόλλωνας αυτοεξορίστηκε με σκοπό την αυτοτιμωρία και τον εξαγνισμό του, πριν επιστρέψει νικητής στους Δελφούς. 

ΑΡΧΑΪΚΑ ΧΡΟΝΙΑ-Β' ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ

Χαρακτηριστικά της αρχαϊκής εποχής

Με τον όρο ‘β’ ελληνικός ή μέγας αποικισμός’ εννοούμε μία μεγάλης κλίμακα μετανάστευσης ελληνικών πληθυσμών από τα νησιά του Αιγαίου, τα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας και την κυρίως Ελλάδα σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, το οποίο οριοθετείται ως εξής: περίπου 750- περίπου 550 π.Χ., αν και ο αποικισμός ξεκίνησε μέσα στο α’ μισό του 8ου π.Χ. αιώνα, με την ίδρυση του Μεταποντίου (776 π.Χ.). Το συσσωρευμένο αποτέλεσμα όλων των μετακινήσεων που συνέβησαν σε αυτήν την περίοδο ήταν τεράστιο. Την ίδια εποχή λαμβάνουν χώρα και μικρότερα φαινόμενα μετακίνησης Ελλήνων με συγκεκριμένο σκοπό και κατεύθυνση. Για πρώτη φορά, λοιπόν, χρησιμοποιούνται Έλληνες από τη Μικρά Ασία και τη Ρόδο ως μισθοφόροι από το Φαραώ Ψαμμήτιχο τον Α’ (764-710 π.Χ.), οι οποίοι και έμειναν εκεί μέχρι την εκδίωξή τους από τον Καμβύση το 525 π.Χ. Οι Έλληνες αυτοί δεν έχουν σχέση με την ελληνική κοινότητα της Ναύκρατης, η οποία είχε διαμεσολαβητικές σχέσεις μεταξύ της Αίγυπτο και του ελληνικού κόσμου. Όσον αφορά τις εσωτερικές εξελίξεις των ελληνικών πόλεων, πρώτο σημαντικό φαινόμενο της εποχής είναι η κατάργηση της βασιλείας και η εγκαθίδρυση του αριστοκρατικού πολιτεύματος, που σημαίνει την άσκηση της διακυβέρνησης από τους ευγενείς. Την εποχή αυτή αρχίζουν και αντιπαραθέσεις εντός του σώματος των ευγενών για τη νομή της εξουσίας, αντιπαραθέσεις οι οποίες de facto ipso συμπεριέλαβαν και τον υπόλοιπο πληθυσμό. Επίσης έχουμε μία μεταβολή, έναν νεωτερισμό στον στρατιωτικό τομέα, τη φάλαγγα των οπλιτών. [Την περίοδο αυτή, επίσης, συμβαίνουν εξειδικεύσεις, όπως ο διαχωρισμός του εμπορικού πλοίου από το πολεμικό (τριήρης) και το διαχωρισμό του ίππου από το πολεμικό άρμα.] Η μεταβολή αυτή στο στρατό μάχης υιοθετήθηκε από όλες τις πόλεις του ελληνικού κόσμου. 

ΟΙ ΡΑΨΩΔΟΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΟΧΗ

Ο ραψωδός ήταν ένας επαγγελματίας της αρχαιότητας που απήγγελλε μπροστά σε κοινό επικά ή λυρικά ποιήματα, κρατώντας ράβδο. Όπως παραδίδει ο Πλάτωνας, κάθε ραψωδός είχε στην κατοχή του τουλάχιστον μια μικρή συλλογή από επικά ποιήματα.

Η γενική πορεία της απαγγελίας του ποιήματος και των επεισοδίων του, μάλλον σχεδιαζόταν εκ των προτέρων, γιατί δεν ήταν δυνατό να διακόψει ο ραψωδός για να σκεφτεί πως θα παρουσιάσει κάποιο επεισόδιο ή να υπολογίσει τα προτερήματα μιας φράσης συγκρίνοντας τη με μιαν άλλη. 

Εκατό χρόνια σχολικό βιβλίο: 1884 – 1984

Αρχίζει στις 4 Οκτωβρίου η Έκθεση - Διοργανωτές ο Φ.Ι.ΛΟ.Σ., ο Π.Ο.Δ.Τ, οι Σχολικοί Σύμβουλοι και το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ενώσεως Συντακτών Θεσσαλίας

Στις 4 Οκτωβρίου, στο Τζαμί του Οσμάν Σαχ στα Τρίκαλα, θα αρχίσει τη λειτουργία της η Μεγάλη Έκθεση Σχολικών Βιβλίων με τίτλο «Εκατό Χρόνια Σχολικό Βιβλίο: 1884-1984», την οποία συνδιοργανώνουν ο Φιλολογικός, Ιστορικός, Λογοτεχνικός Σύνδεσμος Τρικάλων (Φ.Ι.ΛΟ.Σ.), ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Τρικκαίων, οι Σχολικοί Σύμβουλοι Π/θμιας και Δ/θμιας Εκπαίδευσης Νομών Τρικάλων και Καρδίτσης, καθώς και το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ενώσεως Συντακτών Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδος. Η Έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Θεσσαλίας.  

ΤΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΤΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η Ελλάδα χωρίζεται σε 9 μεγάλα τμήματα(διαμερίσματα). Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για τη διαίρεση των διαμερισμάτων είναι ιστορικής και γεωγραφικής φύσης. Σε κάθε διαμέρισμα ανήκουν περιοχές με παρόμοιες μορφολογικές και κλιματικές συνθήκες. Τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας είναι:

1. Στερεά Ελλάδα- Εύβοια

2. Μακεδονία

3. Πελοπόννησος

4. Θεσσαλία

5. Κρήτη

6. Νησιά Αιγαίου πελάγους

7. Θράκη

8. Ήπειρος

9. Νησιά Ιονίου πελάγους

Δες εδώ τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας διαδραστικά μαζί με τον πληθυσμό τους. ΚΛΙΚ

Για τα θέματα που αφορούν τους κατοίκους ευρύτερων περιοχών που περιλαμβάνουν πολλούς νομού, η Ελλάδα έχει διαιρεθεί σε διοικητικές περιφέρειες. Επικεφαλής είναι ο περιφερειάρχης.

Η Ελλάδα χωρίζεται σε 13 διοικητικές περιφέρειες.

Δες εδώ διαδραστικά τις περιφέρειες της Ελλάδας(κάνοντας κλικ επάνω σε κάθε περιφέρεια, βλέπετε και λεπτομέρειες γι αυτήν) ΚΛΙΚ

1. Αττική
2. Στερεά Ελλάδα
3. Κεντρική Μακεδονία
4. Κρήτη
5. Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
6. Ήπειρος
7. Ιόνια νησιά
8. Βόρειο Αιγαίο
9. Πελοπόννησος

10.Νότιο Αιγαίο
11. Θεσσαλία
12. Δυτική Ελλάδα
13. Δυτική Μακεδονία

Σε κάθε διοικητική περιφέρεια ανήκουν νομοί που είναι πιθανόν να μην ανήκουν στο ίδιο γεωγραφικό διαμέρισμα

ΑΙΟΛΙΚΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ-ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ

Από τα τέλη του 12ου ως τα τέλη του 9ου αι π.Χ. τα ελληνικά φύλα μετακινήθηκαν από τα άγονα και τα ορεινά της ηπειρωτικής Ελλάδας προς τις πεδινές και εύφορες εκτάσεις του ελλαδικού κορμού, τα νησιά του Αιγαίου και τα μικρασιατικά παράλια.

Αιολείς, Ίωνες και Δωριείς διαπεραιώθηκαν στο ανατολικό Αιγαίο και εγκαταστάθηκαν σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ενότητες, τα όρια των οποίων δεν ήταν πάντα σταθερά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Σμύρνη, που από αιολική αποικία έγινε κάποια στιγμή –πολύ νωρίς– ιωνική.

Η αιολική ενότητα σχηματίστηκε στη Λέσβο, την Τένεδο, τις Εκατοννήσους καθώς και στα μικρασιατικά παράλια, από τον κόλπο της Ελαίας ως τον κόλπο της Σμύρνης. Από τον 7ο αι. π.Χ. προστέθηκε σε αυτή και η νότια Τρωάδα.  

Το τρικαλινό παζάρι για άλλη μια χρονιά είναι εδώ!

 Παράγκες με ρούχα, παπούτσια, χαλιά, κουζινικά είδη, κοσμήματα και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο ανθρώπινος νους, χωρίς φυσικά να εξαιρείται και το στομάχι για την τέρψη του οποίου  υπάρχουν τα σουβλατζίδικα και χαλβαδοποϊία, η ετήσια εμποροπανήγυρη των Τρικάλων για μια ακόμη χρονιά είναι εδώ...

Από τις 14 του μηνα για μια βδομάδα το τρικαλινό πανηγύρι θα είναι εδω! Ο χώρος των Καρυών που έχει επιλεγεί από τη δημοτική αρχή για τις επόμενες ημέρες αναμένεται να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους τρικαλινούς. Βέβαια η ιστορία, η φήμη και η σημασία που είχε -προ κάποιων ετών- για τους τρικαλινούς η εμποροπανήγυρη δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή της εξέλιξη και παρουσία.

Το ενδιαφέρον των τρικαλινών καταναλωτών για αγορές από τις παράγκες της εμποροπανήγυρης έχει μειωθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια, περισσότερο αντιμετωπίζεται ως μια ευκαιρία εναλλακτικής ψυχαγωγίας. Παρόλα αυτά όμως, ακόμα κι αν ξέφτισε στην πορεία του χρόνου, δεν παύει να είναι ένας θεσμός για τα Τρίκαλα, ένα έθιμο ετών, μια γνώριμη φθινοπωρινή συνήθεια που είχε και χρονολογικό προσδιορισμό: "μετά το παζάρι, πριν το παζάρι".
Στο παζάρι λοιπόν θα είναι και φέτος συνεχίζοντας την παράδοση πολλών ετών και ένα μοναδικό θέαμα που όμοιό του σπάνια συναντά κανείς σε άλλη χώρα..."Ο Γύρος του θανάτου".

Η οικογένεια Βερούτη έχει την αποκλειστικότητα σε αυτό το είδος θεάματος, η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο, οι θεατές ενθουσιάζονται και χειροκροτούν μιας  και το ρίσκο των αναβατών είναι πολύ μεγάλο. Πραγματικά παίζουν τη ζωή τους "κορώνα-γράμματα" σε κάθε παράσταση που δίνουν και ένα βιντεάκι που τραβήχτηκε χθες βράδυ απο το γιό μου Σταύρο και το ανέβασε στο youtube, σας το παρουσιάζω για να γνωρίσετε και αυτή την πλευρά της εμποροπανήγυρης...

Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ by s.p.

ΔΩΡΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ

Χρονολόγηση

Ιστορία της Ελληνικής γλώσσας

Πρωτοελληνική (περ. 2000 π.Χ.)

--------------------------------------------------------------------------------

Μυκηναϊκή (περ. 1600–1200 π.Χ.)

Αρχαία ελληνική

(περ. 800–300 π.Χ.)

Διάλεκτοι:

Αιολική, Αρκαδοκυπριακή, Αττική-Ιωνική,

Δωρική, Παμφυλιακή; Ομηρική.

πιθανή διάλεκτος: Μακεδονική.

--------------------------------------------------------------------------------

Ελληνιστική Κοινή

(από περ. 300 π.Χ. ώς 300 μ.Χ. ή 600 μ.Χ.)

--------------------------------------------------------------------------------

Μεσαιωνική ελληνική

(περ. 700-1700)

--------------------------------------------------------------------------------

Νέα ελληνική γλώσσα(από το 1700)Δημοτική, Καθαρεύουσα

Διάλεκτοι:

Καππαδοκική, Κυπριακή, Κατωιταλική , Κρητική,Ποντιακή, Τσακωνική, Ρωμανιώτικη.