30 Νοεμβρίου 2013

" ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ " . . .

Φωτογραφία: " ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ " . . . Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία του αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα. -Μπαμπά, μπορώ να ρωτήσω κάτι; -Ναι, βεβαίως, τι είναι; -Μπαμπά, πόσα παίρνεις σε μια ώρα; -Αυτό δεν είναι δίκη σου δουλειά, απάντησε θυμωμένος ο πατέρας. -Θέλω ακριβώς να ξέρω. Παρακαλώ, πες μου πόσα παίρνεις σε μια ώρα; -Εάν πρέπει να ξέρεις, παίρνω 40 ευρώ την ώρα. -Ωχ! Μπαμπά, σε παρακαλώ, μπορείς να μου δανείσεις 20 ευρώ; -Εάν ο μόνος λόγος που ρώτησες είναι να δανειστείς κάποια χρήματα, για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες. Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιο του και έκλεισε την πόρτα. Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε όλο και περισσότερο. «Πώς τόλμησε να υποβάλει τέτοια ερώτηση, για να πάρει μόνο κάποια χρήματα;». Μετά από μια περίπου ώρα ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και σκέφτηκε: «Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά ν’αγοράσει ο μικρός με τα 20 ευρώ. Και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά». Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και την άνοιξε. -Κοιμάσαι, γιε μου; Ρώτησε. -Δεν κοιμάμαι, απάντησε το αγόρι. -Σκεφτόμουν ότι ίσως ήμουν πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα. Ήταν μια μεγάλη μέρα και έβγαλα την κούρασή μου σε σένα. Εδώ είναι τα 20 ευρώ που μου ζήτησες». Το παιδί έτρεξε κατευθείαν επάνω του χαμογελώντας. -Σ’ευχαριστώ, μπαμπά, φώναξε. Κατόπιν πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα. Ο πατέρας, μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, αρχίζει να νευριάζει, ενώ εκείνο αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του και κοιτάζει τον μπαμπά του, που το ρωτά: -Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα, εφ΄όσον έχεις ήδη μερικά; -Μπαμπά, έχω 40 ευρώ τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου; Σε παρακαλώ, έλα αύριο νωρίς στο σπίτι. Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί. Ο πατέρας ένοιωσε συντετριμμένος. Αγκάλιασε το μικρό γιο του και τον ικέτευσε να τον συγχωρήσει.


 
Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία του αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.
-Μπαμπά, μπορώ να ρωτήσω κάτι;
-Ναι, βεβαίως, τι είναι;
-Μπαμπά, πόσα παίρνεις σε μια ώρα;
-Αυτό δεν είναι δίκη σου δουλειά, απάντησε θυμωμένος ο πατέρας.
-Θέλω ακριβώς να ξέρω. Παρακαλώ, πες μου πόσα παίρνεις σε μια ώρα;

-Εάν πρέπει να ξέρεις, παίρνω 40 ευρώ την ώρα.
-Ωχ! Μπαμπά, σε παρακαλώ, μπορείς να μου δανείσεις 20 ευρώ;
-Εάν ο μόνος λόγος που ρώτησες είναι να δανειστείς κάποια χρήματα, για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.
.
Ετικέτες

28 Νοεμβρίου 2013

" Η ζωή της Angelica: Με κομμένα χέρια μεγαλώνει 4 παιδιά " ...

Φωτογραφία
Φωτογραφία
" Γυναίκα αφιερωμένη , γυναίκα με θέληση , γυναίκα προς μίμηση , γυναίκα άξια να είναι μητέρα " ...

" Η ζωή της Angelica: Με κομμένα χέρια μεγαλώνει 4 παιδιά " ...

H Angelica Maribel Murillo ζει σε μια γειτονιά της Τεγουσιγάλπα, στην Ονδούρα με τα τέσσερα παιδιά της. Εδω και 5 χρόνια τα χέρια της είναι κομμένα.
Ηταν το 2008 όταν ο άνδρας της 37χρονης Angelica Maribel Murillo, της έκοψε τα χέρια.
Την κατηγορούσε οτι είχε εξωσυζυγική σχέση και προσπάθησε να τη σκοτώσει με μια ματσέτα. Ο ίδιος από τότε αναζητείται ενώ εκείνη μεγαλώνει τα τέσσερα παιδιά τους, φτιάχνοντας και πουλώντας τορτίγιας.

Ο φωτογράφος του Reuters Jorge Cabrera απαθανάτισε στιγμές από την καθημερινότητα της 37χρονης...

Παρά τη δύναμή της, υπάρχουν στιγμές που λυγίζει...
Αλλά το χαμόγελο επανέρχεται οταν την αγγίζει η κόρη της Braily...
Ζει και μεγαλώνει τα παιδιά της φτιάχνοντας τορτίγιας...
Ο άντρας της της στέρησε τα χέρια, όχι όμως τη θέληση...
Ετικέτες

26 Νοεμβρίου 2013

Μη λέτε " ΟΧΙ " γιατί ...

Φωτογραφία: Μη λέτε " ΟΧΙ " γιατί ... (Της Μιρελλας Μανεση) ... -Μαμα, θελω να φαω , πειναω. -Οχι δε θελεις ακομα , δεν περασαν 3 ωρες , ξερω εγω. -Μαμα , θελω να με παρεις αγκαλια -Οχι δεν πρεπει , θα καλομαθεις. -Μαμα, κοιτα , μαθαινω το σωμα μου ! -Οχι δεν κανει μου ειπαν , βαλε την πιπιλα σου -Μαμα , θελω να κοιμηθουμε μαζι. -Δεν γινεται παιδι μου πρεπει να γινεις ανεξαρτητος ανθρωπος. -Μαμα , φοβαμαι το σκοταδι , μη φευγεις ! -Μια χαρα θα εισαι κοιμησου.. ------------------------------------------------------------------------- -Παιδι μου , σου μιλαω δεν ακους ? -Αφου δεν ξερεις μωρε τιποτα , ξερω εγω ! -Παιδι μου , γιατι απομακρυνεσαι απο μενα ? -Ετσι συνηθισα μαμα , τι ειμαι κανα μαμοθρεφτο ? -Παιδι μου , γιατι δεν εκφραζεσαι και κλεινεσαι στον εαυτο σου ? -Δεν εχει νοημα να εκφραζομαι , αλλωστε εμαθα να εχω υποκαταστατα. -Παιδι μου , γιατι δεν καθεσαι να φαμε σαν οικογενεια ? -Ειμαι ανεξαρτητος μαμα ! Παιδι μου , φοβαμαι να πεθανω μονη , μη φευγεις ! Μια χαρα θα εισαι μαμα , κοιμησου...
Μη λέτε " ΟΧΙ " γιατί ...
(Της Μιρελλας Μανεση) ...

-Μαμα, θελω να φαω , πειναω.
-Οχι δε θελεις ακομα , δεν περασαν 3 ωρες , ξερω εγω.

-Μαμα , θελω να με παρεις αγκαλια
-Οχι δεν πρεπει , θα καλομαθεις.

-Μαμα, κοιτα , μαθαινω το σωμα μου !
-Οχι δεν κανει μου ειπαν , βαλε την πιπιλα σου

-Μαμα , θελω να κοιμηθουμε μαζι.
-Δεν γινεται παιδι μου πρεπει να γινεις ανεξαρτητος ανθρωπος.

-Μαμα , φοβαμαι το σκοταδι , μη φευγεις !
-Μια χαρα θα εισαι κοιμησου..
.
Ετικέτες

24 Νοεμβρίου 2013

" Ποιά είναι τα 10 πράγματα που ξεχωρίζουν έναν σπουδαίο δασκαλο από έναν απλώς καλό; " ..

Φωτογραφία: " Ποιά είναι τα 10 πράγματα που ξεχωρίζουν έναν σπουδαίο δασκαλο από έναν απλώς καλό; " ... 10. Δινει μεγάλη σημασία στην προσωπική του σχέση του με τα παιδιά 9. Γνωρίζει πάντοτε καλά το αντικείμενο για το οποίο μιλάει 8. Ξέρει να προσαρμόζει το μάθημα στις ανάγκες του κάθε μαθητή, ξεχωριστά 7. Πάντοτε ρωτάει τα «γιατί;» πίσω από οτιδήποτε 6. Ξέρει πώς να εξάπτει την περιέργεια 5. Καταλαβαίνει τις τεχνολογικές εξελίξεις και προσαρμόζεται σε αυτές 4. Επιδιώκει να συνεργάζεται με άλλους σπουδαίους δασκάλους 3. Έχει πολλούς τρόπους να καταλαβαίνει αν τα παιδιά του πραγματικά εξελίσσονται 2. Ξέρει να δίνει προτεραιότητα στα σημαντικά 1. Αφήνει τους μαθητές του να είναι αυτοί τα αστέρια στην τάξη, όχι ο ίδιος * σύμφωνα με το Teachthought

10. Δινει μεγάλη σημασία στην προσωπική του σχέση του με τα παιδιά
9. Γνωρίζει πάντοτε καλά το αντικείμενο για το οποίο μιλάει
8. Ξέρει να προσαρμόζει το μάθημα στις ανάγκες του κάθε μαθητή, ξεχωριστά
7. Πάντοτε ρωτάει τα «γιατί;» πίσω από οτιδήποτε
6. Ξέρει πώς να εξάπτει την περιέργεια
5. Καταλαβαίνει τις τεχνολογικές εξελίξεις και προσαρμόζεται σε αυτές
4. Επιδιώκει να συνεργάζεται με άλλους σπουδαίους δασκάλους
3. Έχει πολλούς τρόπους να καταλαβαίνει αν τα παιδιά του πραγματικά εξελίσσονται
2. Ξέρει να δίνει προτεραιότητα στα σημαντικά
1. Αφήνει τους μαθητές του να είναι αυτοί τα αστέρια στην τάξη, όχι ο ίδιος

* σύμφωνα με το Teachthought
Ετικέτες

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Μ. Καλύβια: Αύριο η εκδήλωση μνήμης για τον πρώτο αγροτικό σύλλογο της χώρας
Στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μεγάλων Καλυβίων  η Δημοτική Κοινότητα τιμά  τα  107 χρόνια από την ίδρυση του πρώτου αγροτικού συλλόγου στην Ελλάδα.  Σημαδιακή και επετειακή η ημέρα, καθώς η απαρχή της δημιουργίας αγροτικών συλλόγων σηματοδότησε  την οργάνωση του αγροτικού κόσμου και τη συνεπαγόμενη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του.Πρόκειται για τον πρώτο αγροτικό σύλλογο στην Ελλάδα που ιδρύθηκε το 1906, τέσσερα χρόνια πριν τις συγκρούσεις στο Κιλελερ , έναν σύλλογο που προμήνυσε τον ξεσηκωμό της αγροτιάς απέναντι στον Έλληνα μεγαλοτσιφλικά που αντικατέστησε τον Τούρκο κατακτητή, φερόμενος πιο ολοκληρωτικά και πιο άδικα. Η συσπείρωση της λαϊκής μάζας και η οργανωμένη δράση της ενδυναμώθηκαν από παρόμοιους αγροτικούς συλλόγους που ακολούθησαν. Το 1906, λοιπόν, όταν το θέμα της αναδιανομής της γης βρισκόταν υπό εξέλιξη και ο Ελ. Βενιζέλος προέβαινε σε αγροτικές μεταρρυθμίσεις, φοβούμενος όμως τη δύναμη της πλουτοκρατίας, και εστιάζοντας στη Μεγάλη ιδέα, τότε συγκροτήθηκε ο πρώτος Αγροτικός Σύλλογος για να δώσει το στίγμα της αγροτιάς και να ζητήσει τα αυτονόητα εξ ονόματος της.
Ετικέτες

22 Νοεμβρίου 2013

" Επιτέλους, ας μου επιτρέψω να είμαι η καλύτερη μαμά του κόσμου " ...





" Για πόσο καιρό θα μπορώ να το ακούω ακόμη; " ...

 " Η καλύτερη μαμά του κόσμου " ...
Πόσες φορές σας έχουν πει τα μικρά σας πως είστε η καλύτερη μαμά του κόσμου;

Πόσες φορές το έχετε πιστεψει;

Πόσες φορές όμως έχετε σκεφτεί ότι τα κάνετε όλα λάθος;

"Πολλές", είναι η δική μου πρόχειρη απάντηση...

Μέχρι πριν δύο εβδομάδες περίπου έκανα πολύ αυστηρή κριτική στον εαυτό μου και στις γονεϊκές μου ικανότητες. Ήθελα να τα κάνω όλα καλά και για κάποιο λόγο πίστευα ότι δεν τα κατάφερνα, αν και τα ίδια μου τα παιδιά, με την συμπεριφορά τους και τον χαρακτήρα τους με διαψεύδουν καθημερινά.

Μέχρι που μας κάλεσαν στον σχολείο του μικρού μου για να γνωριστούμε και να μας ενημερώσουν για το πρόγραμμά τους. Πρέπει να σας πω πως η στάση τον εκπαιδευτικών ήταν για μένα σκέτη αποκάλυψη! Δεν μου είπαν κάτι που δεν το ήξερα, που δεν το είχα ήδη σκεφτεί, που δεν το έβλεπα σε άλλους γονείς, αλλά... δεν ξέρω γιατί... μάλλον είναι θέμα χαρακτήρα... δεν μπορούσα μέχρι τώρα να το εφαρμόσω...

Φωτογραφία: " Επιτέλους, ας μου επιτρέψω να είμαι η καλύτερη μαμά του κόσμου " ... " Για πόσο καιρό θα μπορώ να το ακούω ακόμη; " ... " Η καλύτερη μαμά του κόσμου " ... Πόσες φορές σας έχουν πει τα μικρά σας πως είστε η καλύτερη μαμά του κόσμου; Πόσες φορές το έχετε πιστεψει; Πόσες φορές όμως έχετε σκεφτεί ότι τα κάνετε όλα λάθος; "Πολλές", είναι η δική μου πρόχειρη απάντηση... Μέχρι πριν δύο εβδομάδες περίπου έκανα πολύ αυστηρή κριτική στον εαυτό μου και στις γονεϊκές μου ικανότητες. Ήθελα να τα κάνω όλα καλά και για κάποιο λόγο πίστευα ότι δεν τα κατάφερνα, αν και τα ίδια μου τα παιδιά, με την συμπεριφορά τους και τον χαρακτήρα τους με διαψεύδουν καθημερινά. Μέχρι που μας κάλεσαν στον σχολείο του μικρού μου για να γνωριστούμε και να μας ενημερώσουν για το πρόγραμμά τους. Πρέπει να σας πω πως η στάση τον εκπαιδευτικών ήταν για μένα σκέτη αποκάλυψη! Δεν μου είπαν κάτι που δεν το ήξερα, που δεν το είχα ήδη σκεφτεί, που δεν το έβλεπα σε άλλους γονείς, αλλά... δεν ξέρω γιατί... μάλλον είναι θέμα χαρακτήρα... δεν μπορούσα μέχρι τώρα να το εφαρμόσω... 'Ηταν πολύ απλό. Ειπώθηκε απλά, χωρίς κανένα στόμφο. Δεν θύμιζε σε τίποτα τις διάφορες σοφίες που ξεστομίζουν κατά καιρούς οι ειδήμονες γονείς (ή μη γονείς, γιατί και αυτοί έχουν άποψη). Και δόθηκε ως απάντηση στις περισσότερες ερωτήσεις των γονιών... "Σταματήστε να αισθάνεστε ενοχή. Να είστε σίγουροι ότι κάνετε το καλύτερο που μπορείτε για τα παιδιά σας. Και αυτά το ξέρουν. Κοιτάξτε τα πρόσωπά τους. Είναι χαρούμενα, περνάνε καλά μαζί σας, στις βόλτες σας, στο σχολείο; Κοιτάξτε τα στα μάτια και θα σας πουν τα πάντα. Μην αισθάνεστε ένοχοι. Κανένας δεν γεννήθηκε γονιός. Και μόνο που είστε εδώ, ανησυχείτε, έχετε απορίες, αγωνίες, αυτό σας κάνει καλούς γονείς. Να θυμάστε πάντα ότι κάνετε το καλύτερο." Πόσες φορές μου περνούσε αυτή η σκέψη από το μυαλό; Πόσες φορές αναρωτήθηκα αν τα παιδιά μου είναι χαρούμενα; Πόσες φορές αισθάνθηκα απαίσια γιατί πάντα, μα πάντα, πίστευα ότι θα μπορούσα να τα είχα κάνει καλύτερα; Τόσες πολλές που νομίζω ότι καμιά φορά δεν απολάμβανα τις στιγμές μαζί τους. Η ανάγκη για το σωστό μπορεί να μας στερήσει πολύ όμορφα πράγματα, πολλές τρυφερές στιγμές. Το χειρότερο είναι πως δεν το καταλαβαίνουμε καν... Έχω και σημερινό παράδειγμα για αυτά που σας γράφω: Το πρωί, περιμέναμε το σχολικό με τον Άρη. Ήταν πολύ χαρούμενος, γιατί συνήθως πηγαίνει με τον μπαμπά του, οπότε οι μέρες που πάμε μαζί είναι κάτι σαν γιορτή! Με κρατούσε από το χέρι, παίζαμε, προσπαθήσαμε να σκαρφαλώσουμε σε ένα δέντρο, κάναμε κουτσό, μέχρι που πήρε το χέρι μου και το έβαλε στο στόμα του... "Άρη μου, δεν έχουμε πει ότι δεν βάζουμε τα χέρια στο στόμα; Είναι βρώμικα τα χέρια, πιάνουμε τόσα πράγματα, δεν βάζουμε τα χέρια των άλλων στο στόμα μας...". "Μαμά, δεν ήθελα να βάλω το χέρι σου στο στόμα μου. Να το φιλήσω ήθελα για να σου δείξω ότι σε αγαπώ και μου λείπεις. Δηλαδή δεν μπορώ να σε φιλάω στο χεράκι σου γιατί είναι βρώμικο; Αφού σε αγαπάω!!!!". Άντε τώρα καημένη μάνα να μην αισθανθείς ενοχές. Άντε να εξηγήσεις τα ανεξήγητα. Πώς θα γίνει αυτό; Πώς έφτασα από την αγωνία μου να μην πιάνουμε βρωμιές στο να μην καταλαβαίνω ότι το παιδί μου ήθελε απλώς να με φιλήσει; Και να πεις ότι είμαι και καμία υστερική μαμά με την καθαριότητα και την τάξη. Και όμως το έκανα... και δεν ήξερα καν ότι το έκανα... Έχω κι άλλο! Προχθές μου ζήτησε συγνώμη γιατί έκανε ψίχουλα στον καναπέ. Του είπα πως δεν με νοιάζουν εμένα αυτά τα πράγματα, σιγά το σοβαρό, θα τα καθαρίσουμε. Το καημένο όμως μου είπε: "Ναι, αλλά είσαι άρρωστη και τώρα θα σκύβεις με το σκουπάκι να μας καθαρίσεις. Συγνώμη μαμά!". Μάνες, γονείς, ας χαλαρώσουμε! Ας σταματήσουμε με τις ενοχές. Πραγματικά κάνω το καλύτερο δυνατό για τα μικρά μου. Και δεν πειράζει αν μια μέρα είμαι κουρασμένη, άρρωστη και δεν μπορώ να κάνω το σωστό. Ποιό είναι άλλωστε "το σωστό"; Το "πρέπει"; Το τι θα πει η άλλη μαμά που θα μπει στο σπίτι μου; Τι κι αν μου φιλήσει το χέρι; Είναι ο τρόπος του να δείχνει την αγάπη που αισθάνεται για μένα. Και αυτό το κάνει τώρα. Μπορεί να μην το ζήσω ξανά ποτέ. Για αυτό ας απολαύσουμε το τώρα των παιδιών μας, τις στιγμές που σίγουρα δεν θα ξαναρθούν. Τα αγαπώ, τα φροντίζω, τους μιλάω, τα προστατεύω, τους μαθαίνω τον κόσμο, παίζω μαζί τους, τα βοηθώ να γίνουν καλοί και υπεύθυνο ι άνθρωποι, τα μαθαίνω να σέβονται και να εκτιμούν ότι έχουν, να βοηθούν όποιον έχει ανάγκη, να χαμογελούν, να διασκεδάζουν, να λένε την αλήθεια, να μην φοβούνται, να είναι ο εαυτός τους... Επιτέλους, ας μου επιτρέψω να είμαι η καλύτερη μαμά του κόσμου... Για πόσο καιρό θα μπορώ να το ακούω ακόμη; Αναρτήθηκε από Κάθε μέρα Γονείς!
.
Ετικέτες

20 Νοεμβρίου 2013

" 5 πράγματα που πρέπει να σταματήσουμε να λέμε στα παιδιά μας " ...

 
 
 

 
Φωτογραφία: " 5 πράγματα που πρέπει να σταματήσουμε να λέμε στα παιδιά μας " ... 1. Μπράβο, έκανες καλή δουλειά. Εννοείται πως είναι πολύ καλό να επιβραβεύουμε τα παιδιά μας. Ωστόσο το πρόβλημα είναι ότι κάποιες φορές το κάνουμε μηχανικά, και χωρίς το παιδί μας να έχει καταβάλει κάποια προσπάθεια. Το μπράβο έκανες καλή δουλειά, (ειδικά όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς και χωρίς λόγο) μαθαίνει στο παιδί ότι «τα πάντα αξίζουν μπράβο», αφού το λένε ο μπαμπάς και η μαμά! Αντί αυτού θα μπορούσατε να πούμε: Πραγματικά, προσπάθησες σκληρά! Επικεντρώνοντας στην προσπάθεια, το παιδί μαθαίνει πως η προσπάθεια αξίζει περισσότερο από το αποτέλεσμα 2. Μπράβο είσαι καλό παιδί! «…που παίζεις ήσυχα με τους φίλους σου», «…που μοιράζεσαι τα παιχνίδια σου», «…που τρως όλο σου το φαγητό». Η δήλωση αυτή, ενώ πάντα έχει καλές προθέσεις, στην πραγματικότητα δεν έχει πάντα καλό αποτέλεσμα. Εννοείται πως όλοι οι γονείς χαρακτηρίζουν το παιδί τους «καλό» για να νιώσει «καλά» και για να ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή του. Ωστόσο αν ο γονιός ενθουσιάζεται μόνο όταν το παιδί κατορθώνει κάτι ή δουλεύει σκληρά για κάτι, και απογοητεύεται ή το επιπλήττει όταν δεν πετυχαίνει, τότε η συμπεριφορά αυτή εκλαμβάνεται ως κριτική για τα λάθη του. Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν από πολύ νωρίς πως οφείλουν να έχουν υψηλά προσωπικά στάνταρς και ότι δεν υπάρχει νόημα στο να έρθεις δεύτερος. Αντί αυτού θα μπορούσατε να πούμε: «Εκτιμώ τόσο πολύ όταν συνεργάζεσαι με τους φίλους σου» Αυτό δίνει στα παιδιά πραγματική πληροφορία για το τι θέλετε. Μπορείτε επίσης να αποστασιοποιηθείτε συναισθηματικά και να πείτε: «πρόσεξα ότι μοιράζεσαι τα παιχνίδι σου με το φίλο σου.» Αυτό θα επιτρέψει στο παιδί σας να αποφασίσει αν το μοίρασμα είναι καλό και να τον αφήσει να επιλέξει τι θα κάνει την επόμενη φορά! 3. «Α, τι ωραία ζωγραφιά!» Όταν αξιολογούμε ή κριτικάρουμε ένα έργο ή μια παιδική δημιουργία, στην ουσία του στερούμε τη δυνατότητα να κρίνει και να αξιολογήσει από μόνο του τη δουλειά του. Αντί αυτού θα μπορούσατε να πούμε: «Βλέπω κόκκινο, μπλε και κίτρινο! Για πες μου για τη ζωγραφιά σου! Κάνοντας απλώς μια παρατήρηση, επιτρέπετε ουσιαστικά στο παιδί να αποφασίσει μόνο του αν η εικόνα είναι όμορφη, άσχημη, τρομακτική ή οτιδήποτε άλλο. Και, ζητώντας του να σας μιλήσει γι’ αυτήν, ουσιαστικά το κινητοποιείτε να αξιολογήσει, να κρίνει το έργο του και να μοιραστεί με κάποιον αυτήν την εμπειρία. 4. «Σταμάτα αμέσως, αλλιώς…!» Οι απειλές προς ένα παιδί δεν είναι έτσι κι αλλιώς καλή ιδέα, γιατί του δημιουργούν παιδί λάθος εντυπώσεις για τη ζωή, την πραγματικότητα και την αγάπη σας ενώ ταυτόχρονα αποτελούν εμπόδιο στο να δημιουργήσετε μια υγιή σχέση μαζί του. Αν απειλείτε και μένετε μόνο στα λόγια, το παιδί δε θα σας πάρει στα σοβαρά και θα συνεχίσει να κάνει αυτό για το οποίο του φωνάζετε. Αν απειλείτε και δεν μένετε στα λόγια, το παιδί θα κάνει τελικά αυτό που θέλετε επειδή φοβάται τις αντιδράσεις και όχι επειδή καταλαβαίνει το λόγο για τον οποίο η συμπεριφορά του δεν είναι σωστή ώστε να μη την επαναλάβει. Αντί αυτού θα μπορούσατε να πούμε:«Δεν είναι σωστό να χτυπάς τον αδελφό σου. Φοβάμαι ότι θα πληγωθεί, ή ότι θα σε χτυπήσει κι εκείνος: Αν θέλεις κάτι για να χτυπήσεις, χτύπησε ένα μαξιλάρι, τον καναπέ ή το κρεβάτι. ", Προσφέροντας μια εναλλακτική λύση που είναι πιο ασφαλής, επιτρέπετε στο παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του, αλλά ταυτόχρονα, ορίζετε σαφή όρια για τη συμπεριφορά του. Αυτό τελικά θα οδηγήσει σε καλύτερο αυτοέλεγχο και συναισθηματική ανακούφιση για το παιδί. 5. «Αν κάνεις αυτό τότε θα σου δώσω…» Σε ένα σύστημα αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσα σε ίσους, μια εργασία γίνεται γιατί χρειάζεται να γίνει και η ικανοποίηση έρχεται από την αρμονία δυο ανθρώπων που συνεργάζονται. Στις περιπτώσεις αυτές δεν υπάρχει θέμα αμοιβής. Πόσο μάλλον εάν κάποιος ενεργεί καλύπτοντας ανάγκες ή υποχρεώσεις προς τον εαυτό του. Η απόδοση του παιδιού στο σχολείο ή η διατροφή του, ή η καθαριότητα του εαυτού του και του χώρου του και άλλα πολλά που είναι καθημερινές αιτίες αμοιβών σε κάποιες οικογένειες είναι υποχρεώσεις του παιδιού προς τον εαυτό του δεν είναι υποχρεώσεις προς τους γονείς. Η αμοιβή κάνει το παιδί να λειτουργεί με σκοπό το κέρδος και όχι τη δράση. Επίσης εξουδετερώνει το αίσθημα της ευθύνης και οδηγεί στην εγγραφή μιας λανθασμένης πεποίθησης: «Πρέπει να περιμένω αμοιβή σε κάθε συνεργατική συμπεριφορά μου ή σε κάθε ολοκλήρωση ενός έργου». Αντί αυτού θα μπορούσατε να πούμε: «Σας ευχαριστώ πολύ για τη βοήθειά σας στις δουλειές!» Όταν προσφέρουμε γνήσια ευγνωμοσύνη μας, τα παιδιά θα συνεχίσει να βοηθά. Από την Shelly Birger Phillips, συγγραφέα σύμβουλο σχέσεων.
1. Μπράβο, έκανες καλή δουλειά.

Εννοείται πως είναι πολύ καλό να επιβραβεύουμε τα παιδιά μας. Ωστόσο το πρόβλημα είναι ότι κάποιες φορές το κάνουμε μηχανικά, και χωρίς το παιδί μας να έχει καταβάλει κάποια προσπάθεια. Το μπράβο έκανες καλή δουλειά, (ειδικά όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς και χωρίς λόγο) μαθαίνει στο παιδί ότι «τα πάντα αξίζουν μπράβο», αφού το λένε ο μπαμπάς και η μαμά!
Αντί αυτού θα μπορούσατε να πούμε: Πραγματικά, προσπάθησες σκληρά! Επικεντρώνοντας στην προσπάθεια, το παιδί μαθαίνει πως η προσπάθεια αξίζει περισσότερο από το αποτέλεσμα

2. Μπράβο είσαι καλό παιδί! «…που παίζεις ήσυχα με τους φίλους σου», «…που μοιράζεσαι τα παιχνίδια σου», «…που τρως όλο σου το φαγητό».
.
Ετικέτες

18 Νοεμβρίου 2013

" Οι μεγαλύτεροι μύθοι για τη σχέση πατέρα και παιδιού " ...

Φωτογραφία: " Οι μεγαλύτεροι μύθοι για τη σχέση πατέρα και παιδιού " ... Η αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι καλύτερες στην ανατροφή των παιδιών σε σχέση με τους άνδρες στηρίζεται σε μια σειρά από μύθους. Διαβάστε παρακάτω και δείτε για ποιους λόγους οι μπαμπάδες δεν πρέπει να αισθάνονται ότι κατέχουν δευτερεύοντα ρόλο όσον αφορά τη φροντίδα του μωρού. Μύθος 1: Δεν νιώθουν την ανάγκη να αποκτήσουν παιδί Είναι γεγονός ότι όσο πιο νέος είναι ένας άνδρας τόσο μικρότερη είναι η επιθυμία του να γίνει πατέρας. Τα κορίτσια στην εφηβεία τους θέλουν σε μεγαλύτερο βαθμό –σε σχέση με τα έφηβα αγόρια- να αποκτήσουν παιδιά και αυτό συνεχίζεται και στην δεκαετία των 30. Ωστόσο, από την ηλικία των 40 ετών τα πάντα αλλάζουν και οι άνδρες θεωρούν ότι τα παιδιά είναι πολύ σημαντικά. Επιπλέον, οι άνδρες ίσως είναι λιγότερο ενθουσιώδεις με την ιδέα να αποκτήσουν νωρίς παιδί, επειδή ανησυχούν περισσότερο για τα οικονομικά θέματα. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες θεωρούν ότι οι πατέρες έχουν μεγαλύτερη υποχρέωση να υποστηρίξουν οικονομικά την οικογένεια. Μύθος 2: Δεν είναι τόσο στοργικοί όσο οι γυναίκες Λάθος. Οι μπαμπάδες μπορούν να γίνουν υπερευαίσθητοι με το παιδί τους, τόσο όσο και οι μαμάδες. Όπως λένε οι ειδικοί, οι άνδρες ανησυχούν το ίδιο με τις γυναίκες όταν κλαίει το μωρό, ενώ μπορούν να το αναγνωρίσουν με κλειστά μάτια, αγγίζοντας απλώς τα χεράκια του, αφού πρώτα το έχουν κρατήσει για μία ώρα στην αγκαλιά τους. Ακόμα, όταν ο άνδρας ταΐζει το παιδί μπορεί να το κάνει με την ίδια στοργή που το κάνει η γυναίκα και το μωρό να καταναλώσει ακριβώς την ίδια ποσότητα γάλακτος. Μύθος 3: Οι μαμάδες από τη φύση τους φροντίζουν καλύτερα το μωρό Και τα δύο φύλα δεν έχουν εξίσου ιδέα για το τί πρέπει να κάνουν με το νεογέννητο. Ωστόσο, οι νέες μητέρες περνούν περισσότερες ώρες μόνες τους με αυτό, ασχολούνται πιο πολύ με την φροντίδα του και συχνά έχουν μεγάλη υποστήριξη από τους ειδικούς σε θέματα υγείας, την οικογένεια και τους φίλους. Όταν οι άνδρες περνούν το ίδιο χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη φροντίδα του μωρού και έχουν την ίδια υποστήριξη με τις γυναίκες, αναπτύσσουν τις ικανότητές τους στο ίδιο ακριβώς ποσοστό με αυτές. Μύθος 4: Δεν επηρεάζουν την προσωπικότητα του παιδιού Όσα παιδιά έχουν μπαμπάδες που περνούν πολύτιμο χρόνο μαζί τους προσαρμόζονται καλύτερα στο νηπιαγωγείο και αργότερα στο σχολείο, έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης και λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Κάνουν πιο εύκολα φίλους και είναι σε θέση να κατανοήσουν καλύτερα τα αισθήματα των άλλων. Αργότερα, τείνουν να έχουν μια ζωή με περισσότερη αγάπη και βελτιωμένη ψυχική υγεία. Επίσης, είναι λιγότερο πιθανό να μπουν σε μπελάδες με την αστυνομία. Όλα αυτά ισχύουν για τα κορίτσια όσο και για τα αγόρια. Και είναι ακόμα πιο σημαντικά όταν οι γονείς έχουν χωρίσει. Μύθος 5: Σχεδόν ποτέ δεν προσέχουν τα παιδιά Ακόμα κι αν εργάζονται πολύ περισσότερες ώρες, αναλαμβάνουν το ένα τέταρτο της φροντίδας των παιδιών κατά τη διάρκεια της μέσης εργασιακής εβδομάδας (περίπου δύο ώρες την ημέρα), πολύ περισσότερο τα Σαββατοκύριακα, ειδικά όταν η σύντροφός τους εργάζεται. Μύθος 6: Δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα μαζί Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνδρες είναι εξίσου καλοί με τις γυναίκες στο να φέρνουν εις πέρας πολλές δραστηριότητες συγχρόνως. Εάν οι άνδρες στο σπίτι δεν καταφέρνουν να κάνουν πολλά πράγματα μαζί, αυτό σίγουρα δεν οφείλεται σε κάποια βιολογική κατωτερότητα. Το πιθανότερο είναι να αισθάνονται ότι έχουν περισσότερο υποστηρικτικό παρά ηγετικό ρόλο ή ότι συγκεντρώνονται σε μία μόνο δραστηριότητα προκειμένου να την φέρουν εις πέρας με επιτυχία.
" Οι μεγαλύτεροι μύθοι για τη σχέση πατέρα και παιδιού " ...

Η αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι καλύτερες στην ανατροφή των παιδιών σε σχέση με τους άνδρες στηρίζεται σε μια σειρά από μύθους. Διαβάστε παρακάτω και δείτε για ποιους λόγους οι μπαμπάδες δεν πρέπει να αισθάνονται ότι κατέχουν δευτερεύοντα ρόλο όσον αφορά τη φροντίδα του μωρού.

Μύθος 1: Δεν νιώθουν την ανάγκη να αποκτήσουν παιδί

Είναι γεγονός ότι όσο πιο νέος είναι ένας άνδρας τόσο μικρότερη είναι η επιθυμία του να γίνει πατέρας. Τα κορίτσια στην εφηβεία τους θέλουν σε μεγαλύτερο βαθμό –σε σχέση με τα έφηβα αγόρια- να αποκτήσουν παιδιά και αυτό συνεχίζεται και στην δεκαετία των 30. Ωστόσο, από την ηλικία των 40 ετών τα πάντα αλλάζουν και οι άνδρες θεωρούν ότι τα παιδιά είναι πολύ σημαντικά.

Επιπλέον, οι άνδρες ίσως είναι λιγότερο ενθουσιώδεις με την ιδέα να αποκτήσουν νωρίς παιδί, επειδή ανησυχούν περισσότερο για τα οικονομικά θέματα. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες θεωρούν ότι οι πατέρες έχουν μεγαλύτερη υποχρέωση να υποστηρίξουν οικονομικά την οικογένεια.
.
Ετικέτες