30 Μαρτίου 2014

Νυχτερινή Περίπολος (Ρεμπραντ)

Φωτογραφία: Νυχτερινή Περίπολο (Ρεμπραντ) ...

Νά τι κάνανε οι Ολλανδοί για να παρακινήσουν τον κόσμο να επισκεφθεί τα Μουσεία του και να έρθει κοντά στην Τέχνη ... 

Ηθοποιοί έγιναν οι ήρωες του πίνακα, ζωντάνεψαν τα πάντα, έβγαλαν την Τέχνη απ' την κορνίζα και τη μοναξιά της, της έδωσαν Κίνηση και Ζωή και τη βάλανε εκεί που πιο πολύ απ' όοοοοοολα τα μέρη δυστυχώς 
συχνάζουν πια οι άνθρωποι : στα " Εμπορικά Κέντρα " ...

" Βάλανε την Τέχνη σ' ένα Mall " ...

Από μόνο του δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό.

Δεν είναι τόσο το πρωτότυπο της ιδέας, δεν είναι καν πρωτότυπη, έχουν γίνει πολλά κατά καιρούς παρόμοια όμως, είναι ωραίο κατά αρχάς που κάποιος σκέπτεται κάτι και το υλοποιεί, και είναι ωραίο που οι άνθρωποι που το βλέπουν εκεί δεν έχουν (δικαίως) δηλητηριαστεί ώστε το πρώτο που θα σκεφτούν βλέποντάς το να είναι : 

"ποιος ξέρει τι θα κονόμησαν πάλι, προϋπολογισμό 
του Μπεν Χουρ θα κάνανε...", και είναι ωραίο που οι οι υπεύθυνοι Μουσείων, Υπουργείων κτλ νιώθουν ότι έστω και σε Mall, κάτι πρέπει να κάνουν.
Και δεν αποκλείεται να “κονόμησαν” πολλά κι αυτοί, πολλά και περισσότερα ίσως... 

Όμως, ο κόσμος δε ζει την κάθε του Στιγμή 
σαν Αντανάκλαση Διαφθοράς σε Κάτοπτρο Σπασμένο.

Ο πίνακας βρίσκεται στο Rijksmuseum museum της Ολλανδίας.
Νυχτερινή Περίπολο (Ρεμπραντ) ...

Νά τι κάνανε οι Ολλανδοί για να παρακινήσουν τον κόσμο να επισκεφθεί τα Μουσεία του και να έρθει κοντά στην Τέχνη ...

Ηθοποιοί έγιναν οι ήρωες του πίνακα, ζωντάνεψαν τα πάντα, έβγαλαν την Τέχνη απ' την κορνίζα και τη μοναξιά της, της έδωσαν Κίνηση και Ζωή και τη βάλανε εκεί που πιο πολύ απ' όοοοοοολα τα μέρη δυστυχώς
συχνάζουν πια οι άνθρωποι : στα " Εμπορικά Κέντρα " ...

" Βάλανε την Τέχνη σ' ένα Mall " ...

Από μόνο του δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό.

29 Μαρτίου 2014

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΑΝΟΝΤΑΙ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΑΒΡΑΣ
Επίσκεψη στο εργαστήριο ενός συγχωριανού μας, που κατασκευάζει ξύλινα βαρέλια

  Με τους μαθητές του σχολείου μας επισκεφθήκαμε τον κ.Σπύρο Μητράκο στο εργαστήριό του,για να δούμε από κοντά πώς γίνονται τα ξύλινα βαρέλια,που είναι κατάλληλα για αποθήκευση κρασιών και τυριών.Δόθηκε η ευκαιρία μέσα από το μάθημα της Γλώσσας και συγκεκριμένα στο βιβλίο της ΣΤ τάξης,ενότητα 13η "Τρόποι ζωής και επαγγέλματα",σε μια προσπάθεια βιωματικής προσέγγισης της μάθησης,να δούμε από κοντά επαγγελματίες του χωριού μας,επιδιώκοντας τη διανοητική και συναισθηματική κινητοποίηση των μαθητών,αντί της απομνημόνευσης των πληροφοριών,στην αναζήτηση του νοήματος.Η απόκτηση γνώσεων μέσα από την εμπειρία και τη σύνδεση της σχολικής τάξης με την κοινωνική ζωή και πραγματικότητα των μαθητών,παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της μάθησης.Μιλήσαμε για παραδοσιακά και σύγχρονα επαγγέλματα,αλλά και για διάφορα που έχουν εξαφανιστεί όπως του νερουλά,του γαλατά,του παγοπώλη,καθώς και για κάποια που κινδυνεύουν να χαθούν, όπως του βαρελοποιού.Ένας μαθητής μου λοιπόν,είπε, πώς κοντά στο σπίτι του υπάρχει ένας τεχνίτης, που φτιάχνει ξύλινα βαρέλια.
  Αποφασίσαμε να τον επισκεφθούμε και μετά από τη σχετική συνεννόηση ήρθε η στιγμή που περιμέναμε.Ο κ.Σπύρος μάς καλωσόρισε και με πολλή χαρά δέχτηκε να μιλήσει για τη δουλειά του.Είναι εμπειροτέχνης πολυτεχνίτης, αυτοδίδακτος βαρελοποιός,σκεπατζής,μαραγκός, ξυλουργός και...ράφτης! Ακόμη ασχολείται με την κατασκευή κουδουνιών(τσουκάνια) για τις αγελάδες και τα γιδοπρόβατα.Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις και τις απορίες των παιδιών και αναφέρθηκε στο ξεκίνημά του.
  Έμαθε κοντά στον παππού και στον πατέρα του,στην αρχή σκαλίζοντας με το σουγιά του βέργες και ξύλα για παιχνίδι.Έφυγε από το χωριό μόνο για το στρατιωτικό του.Όλα τα χρόνια του ζει εδώ και ασχολήθηκε από αγάπη και μεράκι με τα ξύλινα αντικείμενα.Η λαϊκή τέχνη της ξυλοκατασκευής τον συνεπήρε και εκτός από γκλίτσες,τσεκούρια,σουγιάδες,κασελάκια,παγούρια κλπ ασχολήθηκε με τα βαρέλια.Στην ερώτηση των μαθητών πώς γίνονται,μας απάντησε:
"Τα βαρέλια ήταν απαραίτητα στην καθημερινή ζωή των κατοίκων του χωριού, γιατί τα χρησιμοποιούσαν για  την αποθήκευση του τυριού που έφτιαχναν, για την ωρίμανση και τη διατήρηση  του κρασιού και για την μεταφορά νερού. Η γνώση και η τέχνη για να φτιαχτεί ένα καλό ξύλινο βαρέλι ξεκινάει  από την σωστή επιλογή του δένδρου(κέδρος ή δρυς), την υλοτόμησή του στον κατάλληλο χρόνο και  την σωστή φύλαξη του ξύλου μέχρι να αρχίσει η κατεργασία του.
Ανάλογα με τη χρήση για την οποία προοριζόταν, επέλεγα και το κατάλληλο ξύλο.Στο δάσος πηγαίνω την άνοιξη,χτυπάω με το τσεκούρι μια κοψιά στον κορμό όταν έχει ρυτίνη και παρατηρώ αν πάνε εκεί μουσίτσες και έντομα.Αυτό σημαίνει ότι το ξύλο δεν κάνει.Το κατάλληλο ξύλο δε μαζεύει τίποτα και πρέπει όταν κοπεί να μεταφερθεί έξω από το δάσος το συντομότερο. Για την κατασκευή κρασοβάρελων  χρησιμοποιούσα ξύλο από κέδρο ή δρύ, για τα βαρέλια που προοριζόταν για το τυρί, χρησιμοποιούσα και ξύλο από οξιά.
Το ξύλο το περνάω από ειδική επεξεργασία στην μπλάνη, το κόβω σε λεπτές σανίδες και τις  βρέχω για να παίρνουν εύκολα την κατάλληλη κλίση. Κατόπιν περνάω τα σιδερένια στεφάνια δηλαδή τα κεφαλάρια,το σιγόντο,τη φούντα και το μέντο.Ανάβω μέσα φωτιά,για να λυγίσουν όσο πρέπει και τα χτυπάω, για να σφίξουν καλά.Στο τέλος τα ξύνω και τα τρίβω, αφού μετρήσω καλά  τοποθετώ τους δυο επίπεδους πυθμένες(καπάκια).Άν πρόκειται για βαρέλι κρασιού τοποθετώ μια κάνουλα,για τα βαρέλια τυριού κόβω ένα μικρό άνοιγμα με χερούλι".
  Ο κ.Σπύρος έχει εγκύκλιες γνώσεις Δημοτικού,παρόλα αυτά όμως υπολογίζει σωστά εμπειρικά το μήκος του κύκλου,την ογκομέτρηση και δεν κάνει λάθος.Ο τρόπος του είναι πρακτικός και απλός.Αφού μετρήσει τη διάμετρο -στο βαρέλι που έδειχνε 0,40εκ-,πάιρνει το σιδερένιο διαβήτη και σημαδεύει το μισό.Αυτό το άνοιγμα πρέπει να είναι έξι φορές γύρω-γύρω(0,20χ6=1,2μ).Από περιέργεια κάναμε τον υπολογισμό και βρήκαμε ότι είναι σωστός,δηλαδή 0,40εκ χ 3,14=1,256..ελάχιστη απόκλιση!
  Ο κ.Σπύρος φτιάχνει πολλά πράγματα με τα χέρια του,σκαλίζει,σμιλεύει και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι φτιάχνει μέχρι και κοντάκια για κυνηγετικά όπλα με ακρίβεια χιλιοστού! 
  Όταν η επίσκεψή μας ολοκληρώθηκε,τον ευχαριστήσαμε και επιστρέψαμε γεμάτοι εικόνες και παραστάσεις στο σχολείο,για να συνεχίσουμε το μάθημα και το υπόλοιπο πρόγραμμα.

Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό, κάντε κλικ στον σύνδεσμο

28 Μαρτίου 2014

Ο ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ ΜΑΡΤΗΣ

Φωτογραφία: Η κατεργαριά του " Μάρτη " ...

Στα πολύ παλιά χρόνια ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Μια κατεργαριά όμως που έκαμε σε βάρος των άλλων μηνών που ήταν τα αδέλφια του στάθηκε αιτία για να του πάρει την πρωτοκαθεδρία ο Γενάρης.

«Μια φορά κι έναν καιρό αποφασίσανε οι δώδεκα μήνες να φτιάξουνε κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.

Έτσι λοιπόν είπε ο Μάρτης:
- Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι για να γίνει κρασί και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.
- Καλά, ρίξε εσύ πρώτος του είπαν οι άλλοι.

Ετσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες.

Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.
- Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ' αρχίσω και να πίνω.
-Βέβαια, είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.

Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ως που ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιεί κρασί. Πηγαίνει και το βρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Τ' ακούνε εκείνοι θυμώνουνε και σκέφτονται τι να κάνουν. Συμφωνούν όλοι λοιπόν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν και ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης και του τραβάει ένα γερό χέρι ξύλο. Του αφαιρεί και το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.

Από τότε όταν ο Μάρτης θυμάται το παιχνίδι που έκανε στα αδέλφια του και τους ήπιε όλο το κρασί, γελάει και ο καιρός ξαστερώνει. Όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε κλαίει και βρέχει».

Η παράδοση, που με μικρές παραλλαγές τη συναντάμε και αλλού είναι αιτιολογική και σκοπεύει στην εξήγηση της ακασταστασίας του καιρού που συνήθως χαρακτηρίζει το Μάρτη.
Η κατεργαριά του " Μάρτη " ...

Στα πολύ παλιά χρόνια ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Μια κατεργαριά όμως που έκαμε σε βάρος των άλλων μηνών που ήταν τα αδέλφια του στάθηκε αιτία για να του πάρει την πρωτοκαθεδρία ο Γενάρης.

«Μια φορά κι έναν καιρό αποφασίσανε οι δώδεκα μήνες να φτιάξουνε κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.

26 Μαρτίου 2014

Η γυναίκα του " Μάρτη "

Φωτογραφία: Η γυναίκα του " Μάρτη " ...

Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε. 
Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη. 
Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε. Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει; Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο ... 

Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό! 

Στη Μεσσηνία, λένε ότι η γυναίκα που παντρεύτηκε ο Μάρτης, από μπροστά ήταν πολύ άσχημη, ενώ από πίσω ήταν πολύ όμορφη. Όταν ο Μάρτης τη βλέπει καταπρόσωπο κλαίει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως την κοιτάζει από τις πλάτες ευχαριστιέται και ο καιρός καλοσυνεύει. 
Γι' αυτό λέγεται και η παροιμία: «Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει». 

Σε άλλες περιοχές η παράδοση θέλει το Μάρτη να έχει δύο γυναίκες, τη μια πολύ όμορφη και φτωχή και την άλλη πολύ άσχημη και πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση και όταν γυρίζει κατά την άσχημη, κατσουφιάζει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως γυρίζει κατά την όμορφη, χαίρεται και γελάει, και ο καιρός είναι καλός ζεστός με ήλιο. Τις περισσότερες φορές όμως γυρίζει κατά την άσχημη επειδή αυτή είναι η πλούσια που τρέφει και την φτωχή, την όμορφη.
Η γυναίκα του " Μάρτη " ...

Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε.
Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη.
Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε. Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει; Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο ...

Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό!

25 Μαρτίου 2014

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΑΒΡΑΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ






Με λαμπρότητα γιορτάσαμε την επέτειο της εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821 στο χωριό μας.Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του Δ.Σχολείου Ανάβρας κ.Αντώνης Παπαγεωργόπουλος και Διαμαντούλα Βαϊτση,παρακολούθησαν τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, που τέλεσε ο πατήρ Θεόδωρος Γκλαντζούνης, ο ιερέας του χωριού.Εκφωνήθηκε από  εκπαιδευτικό του Σχολείου ο Πανηγυρικός της ημέρας και ακολούθησε η καθιερωμένη παρέλαση των μαθητών και των νηπίων του χωριού μας.Τελέστηκε Δοξολογία στο Ηρώο που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού μας και η προβλεπόμενη κατάθεση στεφάνων από τις τοπικές αρχές,το Δημοτικό και το Νηπιαγωγείο.Με τη λήξη ακολούθησε  η σχολική γιορτή στην καλαίσθητη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων παρουσία αρκετών κατοίκων του χωριού,των γονέων και επισκεπτών.Τραγούδια και σκετς με θέμα τους ήρωες και οπλαρχηγούς που πρωτοστάτησαν στον εθνικό ξεσηκωμό,τους Μεσολογγίτες και την ηρωική τους έξοδο με σκετς για τους Ελεύθερους πολιορκημένους παρουσίασαν τα παιδιά,θέλοντας να τιμήσουν τον αγώνα για τη λευτεριά της πατρίδας.Το ηρωικό Μεσολόγγι αποτελεί σπουδαίο παράδειγμα της γενναιότητας,της ανδρείας και της φιλοπατρίας των σκλαβωμένων Ελλήνων, που έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι αντιμετωπίζοντας την οργή του Ιμπραήμ και του Κιουταχή πασά.Τελειώσαμε τη γιορτή μας δικαιωμένοι για το αποτέλεσμα εκπαιδευτικοί και μαθητές καταχειροκροτήθηκαν από τους παριστάμενους κατοίκους.Στη σημερινή εκδήλωση περνώντας μηνύματα συσχετισμού του τότε με το τώρα,που η χώρα κλυδωνίζεται από τις συνέπειες των μνημονίων και της οικονομικής υποδούλωσης σε διεθνείς μηχανισμούς υποθηκεύοντας το μέλλον της χώρας και των νέων γενεών,η αποστροφή των λόγων του στρατηγού Γ.Μακρυγιάννη στα Απομνημονεύματά του,ταιριάζει απολύτως:"Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης".




Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από τη σημερινή εκδήλωση


22 Μαρτίου 2014

Γιατί φοράμε μάσκες;



Οι Μάσκες στον Πολιτισμό και στη Ζωή " ...
" Μάσκες που φοράμε " ...

Οι μάσκες πάντα έιχαν ενα ρόλο στις παραστάσεις και στην Τέχνη.
Πάντα έδιναν σάρκα και οστα και τόνιζαν με το καλύτερο δυνατό τρόπο το σενάριο και την μεταμφίεση ενος καλλιτέχνη σε ενα άλλο ευατό , ενα Ρόλο.

Πάντα θαύμαζα τη δύναμη που είχαν και το ειδικό βάρος που δίνουν στις παραστάσεις αλλά και στην πραγματικότητα. Γιατί όλοι φοράμε Μάσκες.

Γιατί φοράμε μάσκες;

20 Μαρτίου 2014

Η ιστορία του χαρταετού "


Φωτογραφία: " Η ιστορία του χαρταετού " ...

Ο χαρταετός μας ήρθε από την Κίνα. Εφευρέτης του ο στρατηγός Χο Σιν. Αυτός σκέφτηκε να τον κατασκευάσει,το 206 π.χ.όταν πολιορκώντας μια πόλη δεν μπορούσε με τίποτα να την καταλάβει. Τα τείχη της πόλης ήταν ισχυρά και οι πολιορκημένοι ήταν αποφασισμένοι με κάθε τρόπο να προστατεύουν την ελευθερία τους. Ο στρατηγός διέταξε τότε τους στρατιώτες του να σκάψουν έναν βαθύ υπόνομο που να περνά κάτω από τα τείχη και να βγάζει μέσα στο παλάτι του κυβερνήτη της πόλης. Μ' αυτό το στρατηγικό του σχέδιο πίστευε πως θα χτυπούσε από τα νώτα και έτσι θα τους κυρίευε.
Όμως,πώς θα ήταν δυνατόν να ξέρει την ακριβή απόσταση που έπρεπε να έχει ο υπόνομος; Γι' αυτό λοιπόν κατασκεύασε το χαρταετό και μια μέρα με καλό καιρό τον πέταξε! Τον άφησε να ανυψωθεί,μέχρι που ο αετός έφτασε πάνω από το παλάτι. Έπειτα υπολόγισε το μήκος του σκοινιού που χρησιμοποίησε και τη γωνία που σχημάτιζε με το έδαφος.Έτσι,βρήκε την ακριβή απόσταση που τον ενδιέφερε μ' ένα μαθηματικό υπολογισμό! 

Η διάδοση του χαρταετού 

Σιγά σιγά διαδόθηκε στην Κίνα ο χαρταετός. Ωστόσο και άλλοι πολιτισμοί της Ανατολής επειδή γνώριζαν την παρασκευή του χαρτιού (Κορεάτες,Ιάπωνες,Πολυνήσιοι) δημιούργησαν χαρταετούς πολλών ειδών,δίνοντάς τους διάφορα σχήματα:ψάρια,δράκους,πουλιά. 
Οι χαρταετοί αυτοί χρησιμοποιήθηκαν στις θρησκευτικές τους τελετές. 

Στο Σιάμ κάθε βράδυ την ώρα που ο ηγεμόνας έπεφτε να κοιμηθεί,υψώνονταν στον ουρανό,αμέτρητοι χαρταετοί.Ο λαός πίστευε πως ο άρχοντας του,μέσα στον ύπνο του,επικοινωνούσε με τα θεία πνεύματα και κατεύθυνε τις τύχες των υπηκόων του. 
Στους λαούς της Ανατολής επικρατούσε η άποψη πως η ανύψωση του χαρταετού στον ουρανό απομάκρυνε από κοντά τους τα κακά και τις συμφορές.Γι' αυτό έδεναν πάνω στους χαρταετούς μικρά χαρτάκια,όπου είχαν σημειώσει τις αρρώστιες και τις δυστυχίες τους και τις άφηναν να απομακρυνθούν στον απέραντο ουρανό.
Άλλες φορές πάλι πίστευαν πως η πραγματοποίηση μιας επιθυμίας θα έρθει εξ ουρανού!Γι' αυτό όλοι οι άνθρωποι μαζί,σήκωσαν τους αετούς τους προς τον ουρανό κι έψελναν θρησκευτικούς ύμνους. 
Ο χαρταετός στην Ανατολή τελειοποιήθηκε τόσο πολύ,έτσι ώστε με την ανύψωσή του στον ουρανό να αναδίδει μουσικές μελωδίες που έφταναν κάτω στη γη.Τούτο γινόταν με τη βοήθεια μιας μικρής και ελαφριάς φλογέρας που έδεναν στο σκελετό του χαρταετού. 
Σιγά σιγά ο χαρταετός έφτασε και στη Δύση αφού πέρασε πρώτα από την αρχαία Ελλάδα,όπου χρησιμοποιήθηκε ως παιχνίδι και όχι ως παγανιστικό αντικείμενο λατρείας και προσευχής. 
Κατά τον 18ο,19ο και 20ο αιώνα οι ερευνητές στην Ευρώπη και την Αμερική χρησιμοποίησαν το χαρταετό σε επιστημονικά τους πειράματα και παρατηρήσεις,όπως ο Φραγκλίνος,ο οποίος με τη βοήθεια του χαρταετού ανακάλυψε τον ηλεκτρισμό. 

Το έθιμο του χαρταετού 

Ο χαρταετός ήταν πάντα μια παιδική διασκέδαση.
Ένα παιχνίδι εποχιακό,ένα παιχνίδι της άνοιξης! Κατά τη διάρκεια των ημερών της Αποκριάς τα παιδιά ετοίμαζαν με μεγάλη μαστοριά και δεξιοτεχνία τους χαρταετούς τους και περίμεναν με μεγάλη λαχτάρα να τους σηκώσουν στον ουρανό την Καθαρή Δευτέρα.
Γι' αυτό ευχόντουσαν τη μέρα εκείνη να κάνει καλό καιρό.Δεν είναι γνωστό πως και γιατί ο χαρταετός συνδυάστηκε με την Καθαρή Δευτέρα.Το πιο πιθανό είναι πως τη μέρα αυτή γίνεται η πρώτη ανοιξιάτικη έξοδος στην εξοχή,τόσο των κατοίκων της υπαίθρου,όσο και των κατοίκων των πόλεων. 
Τα παιδιά "αμολούν" τους χαρταετούς τους από υψώματα ή χωράφια,σε χώρους ανοιχτούς.εκεί που δεν υπάρχουν εμπόδια,γιατί μπορεί να μπλέξει και να πιαστεί ο χαρταετός.Ακόμα και στις πόλεις τα παιδιά βρίσκουν αλάνες,πλατείες και οικόπεδα για να χαρούν το πέταγμά του.
Μόνιμος κίνδυνος και εχθρός του τα καλώδια του ηλεκτρικού και ο πολύ δυνατός άνεμος. 

Το έθιμο του χαρταετού απαντάται σ'όλη την Ελλάδα.
Διαφέρει μόνο ως προς την ονομασία του. Στην κυρίως Ελλάδα λεγόταν και "αετός","μύλος","ψαλίδα","άστρο","φωτοστέφανο".
Οι Επτανήσιοι τον ονόμαζαν "φυσούνα". Οι Πόντιοι "πουλία", οι Θρακιώτες "πετάκια", ενώ οι Σμυρνιοί "τσερνέκια" και οι Κωνσταντινοπολίτες "ουτσουρμάδες". 
Οι ονομασίες αυτές παραπέμπουν άλλες μεν στο σχήμα του χαρταετού και άλλες στη σχέση του με τον αέρα. 

Η κατασκευή του χαρταετού 

Παλιότερα η κατασκευή και το στόλισμα του ήταν μια πραγματική τέχνη. Συνήθως τα μικρότερα τη διδάσκονταν από τους εφήβους ή τους ενήλικες.  Τα υλικά που χρησιμοποιούνταν τότε ήταν: καλάμια ανάλαφρα ξυσμένα,για την κατασκευή του σκελετού,πολύχρωμα χαρτιά(λαδόκολες) και αλευρόκολλα για να κολλήσουν τα χαρτιά. Ο "τεχνίτης" φρόντιζε να κόψει με ακρίβεια τα καλάμια για να δημιουργήσει το συμμετρικό πολυγωνικό σχήμα του σκελετού.Έπειτα κολλούσε τα πολύχρωμα χαρτιά.
Μάλιστα,στη χάρτινη επιφάνειά τους κολλούσε κι άλλα ψαλιδισμένα χαρτιά που σχημάτιζαν ήλιους,φεγγάρια,αστέρια,καράβια,σημαίες κ.λ.π. 
Η μαστοριά βέβαια φαινόταν κυρίως στα ζύγια του χαρταετού και την πολύχρωμη ουρά του. 
Σήμερα τα παιδιά αγοράζουν το χαρταετό τους.
Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν να τον κατασκευάζουν; Οι λαδόκολλες αντικαταστάθηκαν από το πλαστικό, τα ανάλαφρα ξυσμένα καλάμια από ξυλάκια της μηχανής. Ωστόσο,είναι ενθαρρυντικό και ελπιδοφόρο που το έθιμο αυτό δεν έσβησε. Γιατί είναι ένα παιχνίδι των παιδιών που λαχταρούν να κατακτήσουν τον ουρανό. Και τα παιδιά έχουν ίσως μεγαλύτερες αντιστάσεις από εμάς τους μεγάλους.


Ο χαρταετός μας ήρθε από την Κίνα. Εφευρέτης του ο στρατηγός Χο Σιν. Αυτός σκέφτηκε να τον κατασκευάσει,το 206 π.χ.όταν πολιορκώντας μια πόλη δεν μπορούσε με τίποτα να την καταλάβει. Τα τείχη της πόλης ήταν ισχυρά και οι πολιορκημένοι ήταν αποφασισμένοι με κάθε τρόπο να προστατεύουν την ελευθερία τους. Ο στρατηγός διέταξε τότε τους στρατιώτες του να σκάψουν έναν βαθύ υπόνομο που να περνά κάτω από τα τείχη και να βγάζει μέσα στο παλάτι του κυβερνήτη της πόλης. Μ' αυτό το στρατηγικό του σχέδιο πίστευε πως θα χτυπούσε από τα νώτα και έτσι θα τους κυρίευε.

18 Μαρτίου 2014

Στη ζωή βρίσκεις αυτό που ψάχνεις

Φωτογραφία: " Στη ζωή βρίσκεις αυτό που ψάχνεις " ...
" Καλησπέρα σας " ...

Ένας Γεράκος , καθόταν στο σταθμό ενός τρένου και περνούσε την ώρα του καπνίζοντας και χαζεύοντας τους περαστικούς. Κάποια μέρα επειδή είχε ευγενικό και προσιτό βλέμμα τον πλησιάζει ένας ταξιδιώτης και τον ρωτά … 
”Πως είναι οι άνθρωποι στην πόλη σας γιατί είμαι καινούριος εδώ και θα ήθελα να ξέρω την νοοτροπία του τόπου αυτού”.
Ο Γεράκος τον κοίταξε και τον ρώτησε … 
“Πως ήταν οι άνθρωποι από εκεί που έφυγες;
” Ο Ταξιδιώτης του απαντά… 
“Αφήστε τα. Ήταν ανταγωνιστικοί -σκληροί, άκαρδοι, υλιστές, δεν μπορούσα να εμπιστευτώ κανέναν”. 
” Και εδώ έτσι είναι” του απαντά ο Γεράκος.

Ο Ταξιδιώτης έφυγε απογοητευμένος.

Ένας άλλος ταξιδιώτης είδε την σκηνή παρόλο που δεν άκουγε την συζήτηση και αισθάνθηκε και αυτός ότι μπορούσε να ρωτήσει τον Ηλικιωμένο αυτό κύριο. Και αυτόν τον βασάνιζε το ίδιο ερώτημα …. 
“Πως είναι οι άνθρωποι στην πόλη σας;” 
και αυτός πήρε την ίδια απάντηση … 
“Πως ήταν οι άνθρωποι από εκεί που έφυγες;” 
Αυτός απάντησε 
“Αχ μην μου τα θυμίζετε … τι καλούς φίλους άφησα εκεί …. πόσο με αγαπούσαν … όλοι έκλαιγαν όταν αποχαιρετιόμασταν αλλά δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Έπρεπε να φύγω για ένα διάστημα.”  
”Μην ανησυχείς παιδί μου” του απαντάει ο Γεράκος … 
“και εδώ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ….. και εδώ θα σε αγαπήσουν θα σε στηρίξουν και θα κλάψουν με σένα”!!!!

Το ηθικό δίδαγμα; 
Στην ζωή βρίσκουμε αυτό στο οποίο επικεντρώνουμε το βλέμμα μας και ψάχνουμε να βρούμε. Αν ψάχνουμε για ελαττώματα, για κακία, για αντιπάλους, θα τους βρούμε … 
Αν ψάχνουμε για αγάπη, για το καλό στους γύρω μας όχι απλά θα το βρούμε αλλά και θα το γευτούμε. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μας βρουν συμφορές αλλά και στις συμφορές θα έχουμε ζεστά πρόσωπα γύρω μας!

Dr Δημήτρης Κίμογλου – Ψυχολόγος – Κλινικός Υπνοθεραπευτής
" Στη ζωή βρίσκεις αυτό που ψάχνεις " ...
" Καλησπέρα σας " ...

Ένας Γεράκος , καθόταν στο σταθμό ενός τρένου και περνούσε την ώρα του καπνίζοντας και χαζεύοντας τους περαστικούς. Κάποια μέρα επειδή είχε ευγενικό και προσιτό βλέμμα τον πλησιάζει ένας ταξιδιώτης και τον ρωτά …
”Πως είναι οι άνθρωποι στην πόλη σας γιατί είμαι καινούριος εδώ και θα ήθελα να ξέρω την νοοτροπία του τόπου αυτού”.
Ο Γεράκος τον κοίταξε και τον ρώτησε …
“Πως ήταν οι άνθρωποι από εκεί που έφυγες;
” Ο Ταξιδιώτης του απαντά…
“Αφήστε τα. Ήταν ανταγωνιστικοί -σκληροί, άκαρδοι, υλιστές, δεν μπορούσα να εμπιστευτώ κανέναν”.
” Και εδώ έτσι είναι” του απαντά ο Γεράκος.

Ο Ταξιδιώτης έφυγε απογοητευμένος.